30-04-10

Holebi's en de beschaving: een Oorlogsverhaal

beschaving015

"Ik denk dat een groot deel van de holebibeweging gewoon nog niet bij het thema heeft stilgestaan, maar op zich wel bereid is om er kritisch over na te denken." zegt sociologe Sarah Bracke. Ik help het haar hopen. Een film die het debat over holebi's en Islam vanuit een andere hoek bekijkt. Marc Antoon De Schryver sprak met haar.

'Botsende beschavingen', 'de islam versus het Westen',... Het idee dat de belangrijkste breuklijnen in onze wereld te maken hebben met beschaving en cultuur is dominant. Sociologe beschaving000Sarah Bracke (foto) noemt dit een 'oorlogsverhaal', waar ook vrouwen- en holebirechten steeds weer bij betrokken worden om de superioriteit van het westen aan te tonen. De werkelijkheid is echter veel complexer dan dat. Academica en activiste Sarah Bracke reisde over en weer tussen België en Libanon en blikte er de documentaire 'Pink Camouflage' in, waarin ze holebi-activisten uit beide landen aan het woord laat. De film is een oproep aan de holebibeweging: we mogen onze strijd niet laten gebruiken in een verhaal van Westerse superioriteit.

beschaving004De documentaire  is eigenlijk een 'video-essay'. "Ik ben gewoon om te schrijven," legt de sociologe uit. "Dat zie je ook aan mijn film: hij is eigenlijk rond tekst opgebouwd. Maar het was duidelijk dat als ik écht een bijdrage wou leveren aan het debat over het beschavingsverhaal binnen de holebibeweging, een film meer reacties zou uitlokken dan een artikel. Ik merk dat dat klopt (lacht)."

Dat 'beschavingsverhaal', wat is dat? Leg dat eens uit.

Voor een deel is het een geopolitiek verhaal. Sinds de val van de Berlijnse muur in 1989 is het dominante idee dat de belangrijkste breuklijnen in onze wereld te maken hebben met beschaving en cultuur. Dat is nu al twintig jaar bezig. Dat is niet alleen een verkeerde voorstelling van de zaken, zulke verhalen werken ook performatief: als je steeds maar blijft herhalen dat cultuur het probleem is, dan wórdt het ook echt een probleem.

Wat heeft de holebibeweging daarmee te maken?

beschaving010In dat verhaal wordt beroep gedaan op zaken zoals vrouwenrechten en holebi-emancipatie. Ze worden gesitueerd aan één kant van de breuklijn, namelijk aan de kant van 'het verlichte Westen', waar de emancipatiestrijd van vrouwen en holebi's al zou gestreden zijn. Aan de andere kant heb je dan de Arabische en islamitische wereld, en bij uitbreiding ook de migrantengemeenschappen die in België leven. Die worden gezien als 'achterop lopend' op die emancipatiestrijd. Vrouwen- en holebirechten worden tot deel gemaakt van een oorlogsverhaal en gebruikt om aan regio's zoals het Midden-Oosten, en aan etnische minderheden hier, zaken op te leggen.

In Nederland kon het voorbeeld niet scherper: de inburgeringtest om naar Nederland te mogen komen, vraagt sinds 2006 letterlijk om te zeggen dat homoseksualiteit voor jou geen probleem is. Dat is een vraag die natuurlijk nooit gesteld is aan de Nederlandse samenleving in z'n geheel, of aan de Nederlandse Bible Belt. Het wordt gewoon verondersteld deel te zijn van de Nederlandse identiteit, en dus moet je je daarin kunnen inschrijven. Dat is een duidelijke vorm van wat ik 'homo-nationalisme' noem: holebirechten worden geïncorporeerd in een nationalistisch identiteitsdiscours. De debatvraag is: hoe reageert de holebibeweging daarop? Een deel van de holebibeweging gaat daar helaas in mee. Ze geloven echt dat het Westen superieur is.

Klopt dat dan niet? Holebi's zijn in het Westen toch beter af?

beschaving005De werkelijkheid is veel complexer. Eerst en vooral verhult dit verhaal dat er ook hier in het Westen, nog heel veel problemen zijn. Neem de Verenigde Staten. Daar heb je nog veel staten waar de rechten van homoseksuelen slechts minimaal beschermd zijn. Je vindt in het Westen heel veel verschillende situaties. Voor de rest van de wereld geldt hetzelfde. Er zijn heel veel wantoestanden, maar er zijn ook veel plekken waar het relatief niet té moeilijk is om een leven uit te bouwen als homo of lesbienne. Maar al die verschillen verdwijnen in dat grote verhaal. En bovendien draagt dat verhaal er toe bij dat de situatie in bepaalde delen van de wereld zienderogen verslechtert.

Dat moet je uitleggen!

Het beschavingsverhaal wordt niet alleen door het Westen gedragen. Sommige krachten in andere delen van de wereld nemen het idee over dat de breuklijnen op het vlak van beschaving liggen, om dan natuurlijk hún beschaving voorop te stellen. Zij gaan maar al te graag mee met het verhaal dat homoseksualiteit iets van het Westen is, want 'dat wil zeggen dat het niet eigen is aan onze samenleving'. Dat argument is het spiegelbeeld van het Westerse discours. Je ziet het verergeren: dertig, veertig jaar geleden was homoseksualiteit geen punt voor de meeste regimes. Nu hoor je dat argument meer en meer.

beschaving013Hoe kwam je eigenlijk op het idee om deze film te maken?

Mijn inspiratie om deze film te maken komt uit het feit dat ik de afgelopen jaren sterk met dit thema bezig ben geweest in de vrouwenbeweging. Naar aanleiding van het hoofddoekendebat in Frankrijk in 2004 hebben we met een aantal vrouwengroepen een statement gemaakt: 'Not in our name', 'als feministes willen we niet dat het feminisme gebruikt wordt voor racistische, xenofobe, islamofobe agenda's'. Plots herkende ik diezelfde dynamiek binnen de holebibeweging. Eén van de elementen die mijn frank deed vallen was de World Pride in 2006 in Israël. Daar is vanuit de holebibeweging wel wat tegenkanting tegen geweest, onder meer de 'No Pride in Occupation'-beweging, maar in de internationale structuren van de holebibeweging was er een meerderheid om de Pride in Israël te steunen. Als je dan keek naar de manier waarop die Pride werd voorgesteld... 'Israël de veilige haven, de enige plek in de Arabische wereld waar het veilig is voor homo's en lesbiennes...' Dat was ontzettend expliciet. Ik noem zoiets oorlogspropaganda.

In 2007 en 2008 heeft het Israëlische ministerie van toerisme heel bewust een campagne uitgewerkt om gay tourism te promoten. Opnieuw met hetzelfde discours en dezelfde beelden als bij de Pride: 'gevaar in heel de regio, maar hier is het veilig', 'onbeschaving in heel de regio, maar hier is het beschaafd'. Maar zo simpel is het natuurlijk niet. Afgelopen zomer werd nog eens duidelijk hoe complex de dingen zijn, toen er een homofobe aanslag is gepleegd in Tel Aviv. Zoiets kan natuurlijk overal gebeuren, maar de vraag is: hoe wordt zo'n incident gekaderd? In het geval van Israël of België zal het gekaderd worden als 'een ongeluk, een uitzondering, het werk van een waanzinnige, en we zijn allemaal verontwaardigd'. Als het in de Arabische wereld gebeurt, zegt men: 'kijk eens hoe diep de homohaat zit ingebakken in hun cultuur'.

beschaving008Is dit soort recuperatie een nieuw probleem?

Voor de holebibeweging wel, maar we hebben een precedent. De feministische beweging is hier al eens mee geconfronteerd geweest in de koloniale tijd. Toen werden de vrouwenrechten door Europa gebruikt als kolonisatiereden. Een deel van de vrouwenbeweging heeft dat toen laten gebeuren in naam van het 'redden' van de arme zusters. De holebibeweging zoals we die de dag van vandaag kennen, is natuurlijk veel jonger. Voor de moderne holebibeweging is het dus een nieuwe situatie waarop gereageerd moet worden. Wat het er niet gemakkelijker op maakt, is dat - anders dan bij de vrouwenbeweging - de plaats van holebiseksualiteit in het beschavingsdiscours is omgedraaid in vergelijking met de koloniale tijd. Vrouwenrechten werden toen op een heel gelijkaardige manier ingezet als vandaag bijvoorbeeld in de oorlog in Afghanistan. Holebiseksualiteit werd in de koloniale periode ook al ingezet, maar dan omgekeerd. Beschaving was toen een degelijk nucleair gezin met een man en een vrouw. Homoseksualiteit werd gelijkgesteld met niet-beschaving. Als je de reisverslagen uit die tijd leest over de harems in het Oosten, dan druipt de homoseksualiteit van de bladzijden. Het Westen moest beschaving brengen. Veel van de huidige wetten tegen homoseksualiteit in de Arabische landen dateren uit de koloniale periode! Nu wordt beschaving daarentegen gelinkt aan openheid tegenover holebiseksualiteit.

Wat kan de holebibeweging doen om niet in de val te trappen?

De zaken anders beginnen kaderen. Kaders zijn niet onschuldig. Het beschavingsverhaal is een bepaalde manier om de werkelijkheid te kaderen. Je moet kritisch zijn en je de vraag stellen: wie komt dit ten goede? Komt dit de holebi-emancipatie ten goede? Ik denk het niet, want als je ingeschakeld wordt in een nationalistische agenda, verlies je als beweging ook een deel van je bewegingsruimte. Dan wordt het veel moeilijker om nog kritiek te geven. Het beschavingsdiscours helpt ons sowieso niet om te begrijpen waarom het in een aantal landen vandaag veel slechter gesteld is met de holebirechten dan pakweg dertig jaar geleden.

beschaving007De verschrikkelijke situatie in Irak, waar homo's aan de lopende band vermoord worden, kan je niet verklaren vanuit de 'islamitische cultuur'. Je moet begrijpen wat er gebeurd is in al die jaren van oorlog en bezetting: hoe allerlei regio's en strekkingen tegen elkaar zijn uitgespeeld door de internationale machten. Zonder rekening te houden met de geopolitieke context, kan je dat niet op een plausibele manier bevatten. Hetzelfde geldt voor wat er nu in Oeganda aan het gebeuren is. Dat kan je niet begrijpen zonder de invloed van Noord-Amerikaanse protestantse en evangelische bewegingen in kaart te brengen. De fundamentele fout is om zulke situaties te isoleren en ze dan nog eens toe te schrijven aan de lokale 'cultuur'. Als de holebibeweging dat doet, dan zitten we met verhalen die ten eerste onwaar zijn, en ten tweede deel uitmaken van het Westerse oorlogsverhaal.

Vind je gehoor bij de holebibeweging, of ben je een roepende in de woestijn?

In België is het gesprek met de grote holebi-organisaties wel mogelijk., Er zijn momenten waarop de mainstreamholebibeweging ons niet au sérieux neemt. Maar tot nu toe heb ik hier wel het gevoel dat de conversatie niet onmogelijk is. Dat merk ik naar aanleiding van mijn film. In Engeland is dat wel anders. Daar is het eerste niet-witte queerboek in academische kringen, 'Queerness and Raciality', gecensureerd onder impuls van Peter Tatchell en de mensen rondom hem uit de mainstreamholebibeweging. Peter Tatchell is in de rest van Europa misschien niet bekend bij het grote publiek, maar hij bepaalt wel mee de agenda. En hij staat absoluut niet alleen: hij heeft een heel groot draagvlak.

beschaving014Een aantal collega-activisten uit die kritische 'queer people of colour'-beweging hebben me gevraagd om de film in te dienen voor het 'London Gay and Lesbian Film Festival', maar iedereen was het er over eens dat het ene zinnetje dat zegt 'Peter Tatchell, who is a notorious islamophobe', er uitgeknipt moest worden, omdat de film anders nooit getoond zou worden. Terwijl hij hier op 'Pink Screens' wel heeft gespeeld. Als de discussie, na de film bijvoorbeeld, kan verlopen op een serene manier - wat niet altijd het geval is - zijn er heel wat mensen die zeggen: 'nu het zo wordt voorgesteld, herken ik het'. Ik denk dat een groot deel van de holebibeweging gewoon nog niet bij het thema heeft stilgestaan, maar op zich wel bereid is om er kritisch over na te denken.

Kúnnen we eigenlijk iets doen voor holebi's in de rest van de wereld?

Eén van de kritieken die ik na de film soms hoor, is: 'dus we kunnen vanuit het Westen niets meer doen?' Maar het is niet omdat er kritisch wordt ingegaan op de machtsrelaties tussen activisten uit Noord en Zuid, en er dat een aantal zaken worden aangekaart, dat we niet meer kunnen samenwerken. Integendeel: als die kritiek au sérieux wordt genomen, opent dat net de mogelijkheid om bétere samenwerkingen op te zetten. Volgens mij moeten we radicaal zijn en zeggen: 'verzet begint bij mensen zelf'. Je gaat geen andere mensen emanciperen. De vraag is dus: wie is er in dat land of in die stad bezig die strijd te voeren? Wie zijn de activisten? En hoe kunnen we hen ondersteunen? In een geglobaliseerde wereld is er natuurlijk plaats voor transnationale connecties. Je moet alleen niet afkomen met een programma van 'dit moeten jullie doen', want dat is geen emancipatie. Dat is, om het cru te zeggen, gewoon een andere vorm van imperialisme.

Overgenomen van  DeWereldMorgen.be 

Dit artikel verscheen ook in Zizo 101.

29-04-10

Morales biedt excuses aan over kippenuitspraak

Latijns-Amerika is gelukkig niet meer wat het geweest is. De  tijd dat de Verenigde Staten hun 'achtertuin' bestuurden via dictatoriale regimes (waarvan U zich allicht het Chileense Pinochetregime nog herinnert) is voorbij. Een nieuwe generatie leiders kiezen voor een linkse, anti-imperialistische politiek.

morales003Zo hield Chavez, president van Venezuela, op de klimaattop in Kopenhagen een speech waaruit de quote: "Was het klimaat een grote kapitalistische bank, dan waren de rijke landen al lang in actie geschoten." de wereld rond ging.

De Boliviaanse president Evo Morales is er ook zo eentje. Tijdens een congres van klimaatactivisten trok hij fel van leer tegen het gevaar van het eten van industrieel gekweekte kippen. Hij beschuldigde er de Westerse wereld van de wereld te vergiftigen.  Hij legde niet alleen het verband tussen de hormonen en de toenemende kaalheid bij Europese mannen, hij zei ook dat de vrouwelijke hormonen slecht zijn voor de mannelijkheid.

Dat laatste viel in slechte aarde bij de FELGTB, een Spaanse holebirechtenorganisatie. Zij reageerden per brief aan de Boliviaanse ambassade in Madrid. Morales is als progressief politicus aan de macht gekomen met de steun van de onderdrukten en dat vonden ze niet te rijmen met deze uitspraak. Antonio Poveda van FELGTB: "Deze verklaring kan  enkel de haat tegenover deze groep versterken. Lesbiennes, homo's, trans- en biseksuelen hebben in Bolivië absoluut geen rechten. Verder is het heel verrassend dat een president die zichzelf progressief en links noemt dit soort verklaringen aflegt. Homofobie is op geen enkele wijze verantwoord, dit komt als een dubbele verrassing voor ons".

kiss001Duidelijke taal, die niet in dovenmansoren viel bij de president. Morales schreef FELGTB een brief terug waarin hij zijn respect voor diversiteit uitdrukte. Zijn woordvoerder Ivan Canelas verzekerde dat de president er niet aan dacht de rechten van holebi's en transgenders aan te vallen toen hij het over gemanipuleerde kippen had. Hij deed de interpretatie dat de uitspraak homofoob zou zijn af als ontoereikend.

So far so good. Nu nog de wetgeving aanpassen zoals zijn Mexicaanse collega's hebben gedaan en het huwelijk openstellen voor koppels van hetzelfde geslacht.

Bron: The Advocate, Merco Press

28-04-10

Verkiezingen

This is Iceland001

Op 13  juni zijn er verkiezingen. Zoals elke inwoner van dit land denk ik na over de situatie en hieronder vind je mijn kijk op de huidige situatie.

De voorbije dagen hebben de zittende politici zich niet van hun beste kant laten zien. De regering(en) Leterme hebben een slechte indruk gemaakt. Politiek bestaat echter niet alleen uit wat je op TV ziet en in de kranten leest. Politiek is ook de strijd voor het behoud van de Opelfabriek, de rechten van minderheden en de solidariteit met onderdrukten in andere delen van de wereld. Ik sluit me aan bij wat het ABVV hierover zegt: "Politici moeten een antwoord geven op de essentiële problemen waarmee de werknemers begaan zijn, namelijk hun werk, hun uitkering voor wie ontslagen werd, of hun wettelijk pensioen”.

Anti-politiek?

Tijdens een verkiezingsperiode doet iedereen even aan politiek. Laten we dat op een constructieve manier doen.  Bij verkiezingen heb je hoedanook een (kleine) kans om je mening over het beleid te geven en een ander beleid naar keuze aan te duiden. Deze verkiezingen boycotten of er smalend over doen heeft geen zin. Ook met woede en verontwaardiging kan je op een positieve manier omgaan. Ik kan mij vinden in wat Dirk Barrez schrijft: "Als we ons niet voorbereiden op een moeilijke toekomst – en het is mee en vooral aan de politici, die daarvoor verkozen zijn, om daarin het voortouw te nemen – dan riskeren we in wel heel troebel maatschappelijk water te komen."

Europa

Wanneer België op 1 juli het voorzitterschap van de EU overneemt, zal ons land een belangrijke rol spelen in de goedkeuring van de Europese Kaderrichtlijn inzake Discriminatie. Deze richtlijn zou ook buiten de arbeidssfeer beschermen tegen discrimiatie op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg. Dat is goed nieuws voor ons maar nog belangrijker voor holebi's en transgenders in andere Europese landen waar ze nog geen wetgeving hebben zoals in België. Het voorzitterschap van België moet holebi- en transgenderrechten op Europees vlak in een versnelling brengen. Dat is een belangrijk objectief waarin ook de Belgische organisaties hun verantwoordelijkheid zullen opnemen. Ik ondersteun de acties hierrond.

Pride

Enkele weken voor de verkiezingen trekt de Pride opnieuw door Brussel. De organisatoren schuiven op 15 mei  drie punten naar voor: 1. Daadkracht bij het realiseren van de brede EU-Kaderrichtlijn over antidiscriminatie 2. Politiek moed voor het wegwerken van de lacunes in de wetgeving over holebi-ouderschap 3. Strijd tegen genderstereotypen. Drie belangrijke eisen die het leven van holebi's en transgenders een stuk gemakkelijker en veiliger kunnen maken. De Pride is een groot feest maar dus ook nog altijd een actiedag. De verkiezingen zijn een extra reden om mee op te stappen in de optocht. Ook dat is politiek. Daarbovenop heeft de Pride de verdienste alle inwoners van dit land (en meer en meer van daarbuiten) aan te  trekken en boven het communeautair gekrakeel te staan.

Nationalisme

Als één ding duidelijk is geworden dan is het wel dat de invloed van nationalistische partijen aan beide kanten van de taalgrens nefast is. Stemmen voor dergelijke partijen is kiezen voor een vervolg op wat we hebben gezien. België is een handdoek groot en we struikelen over de instellingen en mandaten. Ik ben voor een federale kieskring om te vermijden wat nu opnieuw dreigt te gebeuren: politici die - als opperhoofden van tegen mekaar opgezette volksstammen - 'De Walen' of 'De Vlamingen' als een onverzoenlijke vijanden bestempelen.

Extreem Rechts

In een peiling eind maart eindigt het Vlaams Belang op de derde plaats met 17,3 procent van de stemmen. Dat is nog altijd 17,3 procent teveel. Het Vlaams Belang is de enige partij die rechtstreeks haar wortels heeft in de collaboratie met de Nazibezetter. Hun programma is racistisch, homofoob en antisyndikaal. Van in het begin heeft de holebi- en transgenderbeweging een duidelijke keuze gemaakt: met het VB werken we niet samen en we informeren onze achterban over hun nefaste standpunten. Daarvoor is ondermeer Mikpunt opgericht. De website en het materiaal van Mikpunt (met ondermeer de 'Trap er niet in' affiche en de veelzeggende stickers) zijn opnieuw beschikbaar.

26-04-10

Eerste blad voor holebi's in Marokko

Mithly001Het blad is een initiatief van de organisatie 'Kifkif' en op het forum van Gay Maroc was het al lang een gespreksonderwerp.

Redacteur Mourad van 'Mithly' zegt dat men de holebi's eindelijk aan het woord wil laten want in de pers - zeker de islamitische - is het een groot taboe. Het blad wordt gedrukt maar gezien het ondergronds karakter ervan wordt het vooral op het internet gelezen.

Mustapha Kalfi van de Islamitische krant 'Attajdid' eist van de overheid dat de publicatie verboden wordt omdat het een aanslag is op de 'Islamtische waarden van de Marokkaanse maatschappij en de toekomst van de mensheid'. 'Attajdid' protesteerde ook tegen een optreden van Elton John. Daarop kwam een scherpe reactie in een andere krant, 'Aujourd'hui Le Maroc' die de islamfundamentalisten er flink van langs gaf.

16:59 | Permalink | Tags: moslim |  Facebook |

25-04-10

Franse intellectuelen tegen homo- en transfobie

In de Franse krant  Le Monde van 17 maart verscheen onderstaande tekst. Hij is geschreven door een rabbijn, een immam, een filosoof en een essayist. Hun enige bekommernis: stop het homo- en transfoob geweld in Frankrijk. Een probleem dat zich ook in België stelt.


_Olivier Abel002Wij zijn een groep van intellectuelen uit verschillende religies. Wij maken ons zorgen over de discriminatie, het geweld en de vernederingen waarvan holebi's en transgenders het voorwerp zijn. We geloven niet dat dit onomkeerbaar is. Maar we zien deze repressieve tendens groeien. Los van onze spirituele, ethische en zelfs theologische overtuiging, geloven wij dat onze kerken en godsdiensten zich dienen uit te spreken over dit onderwerp. Zij zullen die kans krijgen, met name op de Dag tegen Homofobie en Transfobie die over twee maanden plaats vindt, op 17 mei. Het thema dit jaar is homoseksualiteit en religie.

Uitsluiting en Geweld

_Jean-Claude Guillebaud001Het dient gezegd: onze maatschappij lijkt ondergedompeld in een crisis die zowel moreel als economisch is. Dat verklaart misschien het appel om zowat overal ter wereld een bepaalde morele orde te herstellen, of men nu gelovig of ongelovig is. We zouden dit toejuichen mocht het enkel over een persoonlijke ethiek gaan die niet van bovenaf wordt opgedrongen. Het is mogelijk, wenselijk en belangrijk dat deze crisis vormen van solidariteit losmaakt op familiaal, relationeel en vriendschappelijk vlak en dat het belang van  wederzijdse trouw die ons met elkaar verbindt duidelijk wordt.  Maar deze morele orde dreigt zich om te vormen tot een norm die meer uitsluiting en geweld legitimeert. Het zijn fenomenen die we nu reeds waarnemen. Deze tendens richt zich  tegen diegenen met een seksualiteit die verschilt van die van de meerderheid. Paradoksaal genoeg zijn er sectoren die zich 'liberaliseren' en anderen waar de angst groter wordt, muren worden opgetrokken waar vroeger alles veel soepeler en opener was. Wij hebben het gevoel dat in elke religieuze familie het beste en het slechtste voorkomen, namelijk meningen die het geweld en de vernedering afwijzen en anderen die ertoe aanzetten. 

_Tarek Oubrou001Homoseksualiteit en transeksualiteit hebben altijd bestaan

Het gaat ons niet om te strijden voor een recht: homoseksualiteit en transeksualiteit hebben altijd bestaan en zullen altijd bestaan. Het gaat hier niet om een ziekte die moet bestreden worden maar een feit waarvan men het bestaan moet toestaan. Het feit dat de relatie tussen de geslachten wordt verstoord door ingrijpende culturele en sociale veranderingen kan geen alibi zijn om angst of irrationele hoop aan te moedigen. De discriminatie, het geweld en de vernederingen die homoseksuelen en transeksuelen treft zijn steeds een onrecht tegenover de personen die er ze ondergaan.

Verklaring

_Rivon Krygier001We roepen op tot een gemeenschappelijke verklaring of minstens een duidelijk  teken van de diverse godsdiensten in Frankrijk. Het is niet onze bedoeling zich uit te spreken voor het recht om te  trouwen en kinderen op  te voeden. We roepen op tot een plechtige herinnering aan het belang om te vechten tegen homofoob en transfoob geweld. We dienen het woord te nemen op een hoger interreligieus niveau en de universele regels van de rechten van de mens in herinnering brengen. We dienen ervoor te zorgen dat onze Kerken en godsdiensten niet medeplichtig zijn aan het nieuwe discours van geweld dat zich aan het verspreiden is en zich verschuilt achter een verzonnen en discriminerende moraal die nooit als dusdanig bestaan heeft.

Olivier Abel (filosoof), Jean-Claude Guillebaud (essayist), Tarek Oubrou (theoloog), Rivon Krygier (rabbijn).


Lees ook: L'Imam Français Tarek Oubrou signe un Appel contre l'Homophobie en Homophobie: trois associations confessionnelles LGBT interpellent les autorités religieuses françaises

23-04-10

Flashmob in Nijmeegs café

ElSombreroNijmegenAfgelopen nacht hebben zo'n 70 homoseksuele mannen en lesbische vrouwen uitgebreid staan zoenen in café-disco El Sombero aan de Molenstraat in het Nederlandse Nijmegen. De actie, die werd ondersteund door COC Nijmegen, was een reactie op een incident vorige week in El Sombrero.

Twee vrouwen werden op donderdag 15 april jl. de uitgaansgelegenheid uitgezet, nadat ze met elkaar hadden gezoend. Om te kijken of El Sombrero daadwerkelijk homo-intolerant is, had COC Nijmegen via een flashmob- en e-mailactie haar achterban opgeroepen om op donderdagnacht naar de El Sombrero te gaan en daar met elkaar te gaan zoenen en ‘out & proud’ aanwezig te zijn. De actie was zeer succesvol, omdat meer dan 70 mensen zich verzamelden in de El Sombrero afgelopen middernacht. De actie trok niet alleen leden van COC Nijmegen, maar ook mensen uit de krakersbeweging, politieke (jongeren)partijen, leden van homojongerenorganisatie DITO! en sympathiserende heteroseksuelen.
 
Begripvol

ElSombreroNijmegen002Voor de andere bezoekers van de El Sombrero - er vond een feest plaats van drie studieverenigingen van de Radboud Universiteit - was het klaarblijkelijk een vreemde gewaarwording. Meewarrig sloegen ze het tafereel gade dat plaatsvond in de discotheek: plotseling uit het niets overal dansende en knuffelende homo’s en lesbo’s in een discotheek die vooral bij hetero’s geliefd is. De reacties werd desalniettemin begripvol en positief. Een homoseksuele jongen die toevallig aanwezig was en niets van deze actie af wist was blij eindelijk eens meer homo’s in dit etablissement te zien.

Homo-top 100
 
ElSombreroNijmegen003COC Nijmegen heeft sterk het vermoeden dat El Sombrero vooraf geïnformeerd was over deze actie. Normaal gesproken hanteert de El Sombrero een zeer strikt deurbeleid, terwijl nu iedereen met open armen ontvangen werd en er zelfs klassiekers uit de homo-top 100 te horen waren. "Ik hoop dat dit een aanmoediging is voor de horeca om de deuren open te zetten voor alle gasten", zegt Herman Janssen, voorzitter van COC Nijmegen. "Deze actie laat zien dat diversiteit in de horeca extra kleur en sfeer geeft ongeacht hoe je er uit ziet, welke kleren je draagt of met wie je zoent op de dansvloer".

Op naar de volgende

COC Nijmegen is van plan vaker dit soort flashmob-acties te organiseren. "In aanloop van deze actie zijn er talloze reacties binnen gekomen over andere horecagelegenheden die een boost diversiteit kunnen gebruiken en gezien het succes van vannacht kunnen andere gelegenheden alvast hun voorbereidingen gaan treffen voor de volgende Kiss-In", aldus Janssen.

Bron: COC

 


Kus-acties zoals deze worden opnieuw populair. Ook in Frankrijk wordt er regelmatig publiek en in groep gezoend. Laten overwaaien naar hier?


 

16:41 | Permalink | Tags: nederland, actie |  Facebook |

18-04-10

Internationale druk helpt Steven Manjeza

Steven Manjeza en Tiwonge Chimbalanga zitten nog steeds in de gevangenis in Malawi omdat ze eind vorig jaar met elkaar getrouwd zijn. Ze zijn nog nergens voor veroordeeld en mogen niet vrij op borgtocht.

Intussen was Steven (links op de foto) ziek geworden en kreeg niet de medische verzorging die hij nodig heeft. Na internationale druk (ondermeer vanuit WISH) blijkt daar verandering te te komen. The Nyasa Times meldt dat hij intussen wel medische zorgen krijgt. Klachten zijn ondermeer hoesten en overgeven. Evance Phiri, woordvoerder van de Chichirigevangenis bevestigde dit bericht.malawigaycouple_001

Steven Monjeza zit samen met andere mannen in de cel. Plaats om comfortabel te slapen is er niet. De gevangenis werd ooit gebouwd voor 800 gedetineerden. Momenteel zitten er zo’n 2.000 mensen opgesloten. Steven en Tiwonge werden nog nergens voor veroordeeld. Toch zitten ze opgesloten alsof ze misdadigers zijn. Samen met mensen die wel (ernstige) criminele feiten pleegden. Beide mannen vingen bot met hun vraag om op borgtocht te worden vrijgelaten. In de praktijk blijken zelfs doorgewinterde criminelen soms op borg te kunnen vrijkomen.


Bron: African Activist