31-03-11

Een taboe om niet te missen

SilentStories_Sarah002.jpg

Ik heb twee suggesties voor uw TV-avond op dinsdag 5 april. Om 20u10 stem je af op Eén, om 22u op Canvas. In 'Thuis' kijken we naar een gesprek tussen Bram en Frank, aan de toog in Ter Smissen. Komt de coming-out van Franky ter sprake? En dan naar iets straffers: Canvas zendt een reeks interessante films uit over taboes. Misschien zag u reeds het zelfportret van Marc Didden over dik zijn. Op 5 april komt 'Silent Stories' op het scherm. Een film over twee mannen en twee vrouwen.

Ze komen uit Algerije, Senegal, Irak en Guinée. Ze zijn bi- of homo, lesbisch of transseksueel. Drie van hen zijn in België beland, de Iraakse transseksueel Sarah (foto) kreeg asiel in Nederland waar ze op een geslachtssoperatie wacht. Jan Beddeleem van WISH: "Het is een poëtisch portret. Wie WISH goed kent zal zeker de homo herkennen. Ze hebben hun land verlaten uit vrees voor vervolging omwille van hun seksuele oriëntatie. Geen pamflet maar een hoopgevend portret van wat deze mensen gemeenschappelijk hebben." Jean Louis003.jpgWie op de actie in Mechelen was heeft Jean-Louis uit Senegal misschien al ontmoet. Hij nam er het woord (foto) naar aanleiding van de aanstelling van Mgr. Léonard. We hebben nooit militante holebi's teveel gehad in België, maar nu komen ze uit Afrika om onze rangen te vervoegen. Dat noem ik pas ontwikkelingshulp. We kennen Cathérine Vuylsteke als een van de weinige journalisten die consequent bericht over holebi's en transgenders in het Zuiden. Zij maakte de film samen met cineaste Hanne Phlypo. 'Silent Stories' is haar eerste documentaire.

Happening valt in de prijzenSilentStories_Mamadou004.jpg

WISH kreeg samen met Merhaba de jaarlijkse çavariaprijs 'van het hart' Op de algemene vergadering van 19 maart stemde een hartverwarmende meerderheid voor de “De Exil-als-Mamadou-Happening", een vormingsdag voor hulpverleners over de seksuele oriëntatie en genderexpressie bij nieuwkomers en etnisch-culturele SilentStories_Mamadou003.jpgminderheden. Zelfs een staking bij de spoorwegen èn bij Fedasiel konden de dag niet kapot krijgen. Jan Beddeleem: "De deelnemers kregen mensen  - zoals we ze in  'Silent Stories' leren kennen - de kans om hun SilentStories_Mamadou001.jpgboodschap en hun verhaal te delen met professionelen uit de opvangsector. Een sans-papier interviewde de Brusselse staatssecretaris voor gelijke kansen, er werd een spelletje weakest-link gespeeld om de draak te steken met het arbitraire karakter van sommige beslissingen, maar ook een dakloze homo-asielzoeker, een moslim DJ die op homofuiven draait en een minderjarig lesbisch meisje kwamen aan het woord." 

De prijs was meer dan verdiend en het mocht zelfs iets meer geweest zijn.  Tussen de agendapunten door kregen de deelnemers aan de çavariavergadering wel clipjes uit 'Thuis' te zien, maar een minuut stilte voor David Kato, daar had blijkbaar niemand aan gedacht.Nergens beter dan thuis?

Dinsdag 5 april, 22:05, Canvas, 'Silent Stories' van Hanne Phlypo en Cathérine Vuylsteke
Bekijk hier de trailer

18:18 | Permalink | Tags: afrika, wish, goeie films |  Facebook |

29-03-11

Wat heb ik aan çavaria?

actie, cavaria, proces leonardOp de jaarlijkse algemene vergadering van çavaria stemde 71 procent tegen het voorstel om Jean Marie de Meester te steunen in zijn klacht tegen Mgr. Léonard. Een duidelijke score. Hoe moet het nu verder? Wordt de advocaat uit Brugge de laan uitgestuurd? En zo niet, wat zal de rol van de koepelorganisatie zijn in het verdere verloop van de actie?

Daags na de vergadering schreef çavariacoördinator Yves Aerts op zijn Facebook blij te zijn "dat de AV van çavaria met zéér ruime meerderheid bevestigde dat de 'vrijheid van meningsuiting' haar zéér genegen is." Ik dacht even dat hij het had over het feit dat Jean Marie eindelijk gehoord werd door çavaria (na de boycot door Zizo en de werkgroep politiek)  maar dat was duidelijk niet de reden van zijn blijheid.  Een meerderheid van çavarialeden is rond Léonard gaan staan alsof hij bedreigd wordt door de Taliban, Sharia4belgium en Bin Laden tegelijk. Nu is opkomen voor de vrije meningsuiting van Léonard te vergelijken met geld inzamelen voor Maurice Lippens, een van de rijkste burgers van dit land. Lippens heeft dit soort solidariteit echt niet nodig.  Maar zoals gezegd: binnen de koepelorganisatie heeft een meerderheid beslist en zo zal geschieden. Daarmee is de kous niet af. Er was al langer een groepje mensen actief rond Léonard. actie,cavaria,proces leonardZe komen uit Mikpunt, Léonard&Co (de Facebookgroep van waaruit de manifestatie in Mechelen is gegroeid) en Immanent. Die mensen gaan gewoon door.

Eerste Homodag

Het is niet de eerste keer dat vernieuwende initatieven buiten de koepelorganisatie ontstaan en vorm krijgen. Legendarisch is de eerste 'Homodag' die in 1978 door de linkse actiegroep 'De Rooie Vlinder' werd georganiseerd. "Lang niet alle homo's staan achter homodag" kopte de krant 'Vooruit' (die later zou opgaan in 'De Morgen') toen. "Uit ingewonnen inlichtingen blijkt dat de Rode Vlinder in het homomilieu overkomt als een randgroep met extreme ideeën" schreef de krant. Jacky Boeykens, voorzitter van wat toen de 'overkoepelende organisatie van de werkgroepen homofilie in Vlaanderen' (afgekort: FWH) genoemd werd verwijt de Rooie Vlinder aan ghettovorming te doen. Hij heeft niets tegen de homodag maar "wij zetten ons vooral in voor de verbetering van het klimaat (...) en  trachten de vooroordelen uit de weg te ruimen." De auteurs van 'Een Ander Strand', het boek dat achteraf over de Rooie Vlinder verscheen, blikken tevreden op de manifestatie terug: "Er kwamen méér dan 2.300 geïnteresseerden op af.  Alles liep in het honderd, de ravitaillering liep mis, de verhuis tussen de diverse gebouwen was een chaos, er vielen gaten in de programmatie, een bomalarm deed de rest... alle denkbare ellende, maar de ambiance was enorm. Tien uur lang optredens, films, debatten, feest. Iedereen met verstomming geslagen. De eerste massamanifestatie van homocultuur was een succes geworden en kreeg grote artikels in de pers." actie,cavaria,proces leonardEen jaar later organiseerde De Rooie Vlinder de eerste betoging door de straten van Antwerpen, ook zonder de FWH. In 1980 en 1982 (foto: een piepjonge Anke Hintjens in Antwerpen op 9 mei 1981) gebeurde dat in samenwerking tussen de Rooie Vlinder en FWH en ook enkele lesbiennegroepen sloten zich aan. In 1982 werd ik ontboden bij Ludo Smits, de toenmalige coördinator van FWH (Intussen wereldberoemd als de sympathieke eigenaar van de Red&Blue). Hij deelde mij droogjes mee dat het Roze Aktiefront (RAF), dat de plaats van de Rooie Vlinder had ingenomen, niet meer welkom was bij de organisatie van de jaarlijkse betoging. Met het voorspelbare gevolg dat er het jaar daarop geen sprake meer was van een betoging maar enkel nog van een groot feest in de Antwerpse stadsfeestzaal. U zult misschien opmerken dat ik dus al enige ervaring opgebouwd heb met coördinatoren van koepelorganisaties. U heeft dat juist opgemerkt.

5 mei 1990

Het kan ook anders. Eind jaren '80 slaagde Paul Van Gelder erin om het activisme in de FWH van binnenuit nieuw leven in te blazen. Van Gelder was voorzitter geworden op een moment dat de oude, conservatieve garde er het bijltje bij neergooide. De conservatief-katholieke Bert Weekers droeg de macht over aan een nieuwe ploeg die het activisme terug op de agenda zette. Drijvende krachten waren ondermeer De  Roze Drempel (nu: Driekant)  uit Leuven en HLWM uit Mechelen. Mechelaar Paul van Gelder kwam uit wat men intussen 'de witte woede' noemt, een strijdbare vakbondsvleugel in de zorgsector. Het RAF ondersteunde deze evolutie van buitenaf en werkte mee in het comité 'Roze 90' dat op 5 mei 1990 (foto: start van de betoging aan het stadspark in Antwerpen) de eerste in de reeks pride-manifestaties op poten zette zoals we ze nu nog steeds kennen. Het waren hele andere tijden. De beweging herontdekte het activisme. Het RAF sloot zich kort daarop aan bij de FWH en zou lid blijven tot de ontbinding in 2001.  actie,cavaria,proces leonardDe militante trend zou zich doorzetten tot het begin van de volgende eeuw en via paars-groen werden de belangrijkste eisen gerealiseerd: openstelling van het huwelijk, een anti-discriminatiewet en het legaliseren van adoptie door holebi's. Intussen is de jaarlijkse pride incontournable geworden.

Begroting

Op de algemene vergadering van 19 maart jl. leek de sfeer - wat de bereidheid tot activisme betreft -  meer op die van de donkere dagen. Niet dat er immer getreurd werd. De vergadering wordt intussen perfect georganiseerd met het nodige vertier tussen de ernstige agendapunten. Het grootste probleem was eigenlijk dat men er niet in geslaagd was een sluitende begroting op te maken. Met andere woorden: er moet fors bespaard worden. De Vlaamse Overheid besliste immers om alle organisaties die subsidies krijgen een bezuiniging op te leggen.  De gelatenheid waarmee de vergadering die nieuws opnam deed meer denken aan een club van boekhouders dan aan leden van een emancipatiebeweging. U zult begrijpen dat actie,cavaria,proces leonardhet niet echt het moment was om een actie waarbij Léonard het vuur aan de schenen wordt gelegd erdoor te krijgen. Ze zijn dan misschien ziekelijk en pervers volgens de aartsbisschop, maar ook zeer gezagsgetrouw.Zowel tegenover Léonard als tegenover de Vlaamse regering. Ter vergelijking: çavaria ontvangt jaarlijk ongeveer één miljoen subsidie per jaar. Vergeleken met wat  de katholieke kerk ontvangt (Alle overheden samen geven jaarlijks iets meer dan 300 miljoen euro uit aan de werking van de erediensten. Zo'n 80 tot 85 procent daarvan gaat naar de katholieke Kerk) is dit wel zeer weinig. Of zijn er zoveel méér katholieken dan holebi's?

Met çavaria als het kan, zonder als het moet

Het ziet er dus naar uit dat rond het proces Léonard een scenario komt dat vergelijkbaar is met wat in 1978 gebeurde. Ik blijf van mening dat je dat soort acties zoveel als mogelijk samen met de koepelorganisatie doet.  Maar de bui hangt er al een  tijdje en wie ze nu niet ziet hangen moet wel stekeblind zijn. Ongeveer een jaar geleden kwamen we op straat in Mechelen tegen Léonard. De leden van de raad van bestuur van çavaria... zaten toen te vergaderen in Brussel terwijl het perfect mogelijk was geweest de vergadering in Mechelen samen te roepen en een uurtje later te laten beginnen zodat de bestuurders de betoging konden vervoegen. Lichtpuntje is dan weer dat sommige leden van de raad van bestuur zich na de vergadering actie,cavaria,proces leonardal enigzins positiever uitlieten op Facebook. Dimitri Cools: "Het is lovend dat de jij en de andere anti-Léonard-bewegingen de situatie verder blijven opvolgen. Daarvoor verdienen jullie alle steun, maar probeer ook niet blind te wezen voor de (juridische) realiteit en de acties van anderen." en Jo Vansteenkiste deed er nog een interesssante suggestie bovenop: "Ik hoop trouwens oprecht dat J-M De Meester dit proces wint, en elke rechtspersoon (natuurlijke persoon of vzw) heeft het recht zich al dan niet mee burgerlijke partij te stellen. Waarom stellen alle groepen of individuën die voor het zich mee burgerlijke partij stellen door çavaria waren zich trouwens niet zelf niet mee als burgerlijke partij?" Uiteindelijk heeft çavaria de actie niet weggestemd maar alleen duidelijk gemaakt dat ze er niet willen bij betrokken worden. Hopelijk worden de initiatieven van Immanent in de sfeer van voorgaande citaten beoordeeld door çavaria. Dan hebben we toch iets geleerd uit het conflict van 1978. Dat niet iedereen warm te krijgen is voor een proces tegen Léonard mag daarbij geen obstakel zijn. Ook de jaarlijkse pride wordt nog steeds (ten onrechte) scheef bekeken door een heleboel holebi's en transgenders en dat is nooit een reden geweest om ermee te stoppen. Activisten roeien nu eenmaal graag tegen de stroom in.

En dus is het alle hens aan dek. Je kan Immanent steunen door een bedrag te storten op 001-4849878-51 (IBAN: BE75 0014 8498 7851 - BIC: GEBABEBB) van Mikpunt, Antwerpen.
En bestel je stickers via dit emailadres. Ze zijn momenteel het enige medium (naast de website) om de actie bekend te maken.

actie,cavaria,proces leonard

27-03-11

Maori vonden homoseks prima

Oceanië, homofobie, katholiekDe Maori, dat zijn de oorspronkelijke bewoners van Nieuwe-Zeeland, steken graag hun tong uit en begroeten elkaar met de hongi (neuszoen). Ze maken zichzelf ook graag mooi met prachtige tattoos. Een speels volkje dus, dat oorpronkelijk geen enkel probleem had met homoseksualiteit.

Vele culturen ontwikkelden een afkeer voor homoseksualiteit onder oceanië,homofobie,katholiekinvloed van het christendom na de kolonisatie. In Noord-Amerika vierden vele indianenstammen de verbintenis tussen 'Two-Spirit People' (letterlijk: mensen die twee geesten of twee genderrollen in zich hebben). Helemaal aan de andere kant van de wereld werd de levensstijl van homoseksuele leden bij de Maori door de gemeenschap geaccepteerd. Tegenwoordig wordt dit historische feit ontkend door velen onder hen. Dat laatste is dan weer het gevolg van eeuwen Westerse invloeden waardoor ook homofobie hun denken binnensloop.

Piri Sciascia001.jpgPiri Sciascia (foto) is rector magnicus aan de Victoria universiteit. Hij hield een toespraak tijdens de Outgames in Wellington waarin hij bevestigde dat liefde en zorg tussen twee mensen van hetzelfde geslacht altijd een deel van de Maoricultuur is geweest. Kevin Haunui van de Outgames onderstreepte het belang van dergelijke verklaring die de bewering weerlegt dat homoseksualiteit een koloniaal importproduct zou zijn.

Bron: GayNZ.com

17-03-11

De winter van het lesbisch leven

Toneel over holebisenioren, bestaat dat? Jawel, in Hasselt!  'Winterrozen' is een voorstelling van toneelkring Dietrich met de nodige dosis drama, humor, vreugde en verdriet, uit het lesbisch leven gegrepen.

Winterrozen001.jpgHet lesbisch toneel vindt zijn oorsprong in Hasselt in 1989, wanneer LILEV – de Limburgse Lesbische Vrouwen – voor het eerst ‘Los Lesbos’ van Terri Baum, met vertaling en actrices van LILEV, opvoerde. De regie werd echter uitgegeven. Het werd een denderend succes, wanneer het stuk werd gespeeld tijdens de vrouwen- en lesbiennedag. Toch werd het toneelavontuur opgeborgen in de kast.

De Madam

In 1999 wou de vzw De Madam vrouwen- en lesbocentrum graag in haar activiteiten de opvoering van een toneelstuk met lesbische thematiek opnemen. De bezielster van het toneelgezelschap, Eliane Luys (foto), ging op zoek naar lesbische toneelstukken. De vertaling en het acteren gebeurden door de leden. Winterrozen_Eliane Luys.jpgEliane bleef zoeken om de lesbische leegte op het vlak van toneel op te vullen. Zo werden ‘8 x 10′ (1999) een lesbisch drama van Sarah Dreher in de zaal Olympia, ’Sappho in love’ (2002) een komedie van Carolyn Cage, ’Buitenspel’ (2004) opnieuw van Carolyn Cage met in de hoofdrol een vrouwenvoetbalploeg en ‘Moordgriet’ (2006), een lesbische thriller naar het boek van Elisabeth Woodcraft, in de loop der jaren opgevoerd onder regie van Eliane Luys.

Winterrozen

En nu dus 'Winterrozen'. Eliane Luys schreef het stuk en regisseert het ook. Vier oudere lesbiennes leven samen in een huis. Linette Helsen startte dit samenlevingsproject. Ze zocht metgezellen die elkaar willen helpen en daardoor best nog een tijd zelfstandig hun plan kunnen trekken. Catho Sente is er van in het begin bij, nu ongeveer 5 jaar geleden. Martha Mantels vervoegde het gezelschap 4 jaar terug en Esmee Lano, arriveerde na de dood van haar levenspartner Clara. De dames worden met hart en ziel ondersteund door verpleegkundige Berthel, een goedhartige veertiger. Nu er kamers bijkomen, krijgt Berthel hulp van Floor Dumont. Floor is een jonge dertiger die het hart op de tong heeft. Ze is complexloos en met haar waait een frisse wind door het huis.

zaterdag 7, 14, 21 en 28 mei, 20u
Zaal van het Hasselts Toneel (zaal Centrum)
Hollandsveldlaan 32
Hasselt
Reservaties: 011/25 22 94 of  demadam@yahoo.comfacebook_logo_klein.jpg

17:56 | Permalink | Tags: vrouwen, cultuur |  Facebook |

13-03-11

De sticker is er

ontwerp_Facebook001.jpgVanaf nu kunnen wij spreken van het begin van de campagne rond de klacht van Jean Marie De Meester tegen Mgr. Léonard.  Er is een sticker om de website, die meer inhoud begint te krijgen, bekend te maken.

Een lijkbleke Léonard tegen een achtergrond van flikkerende lichtjes in de regenboogkleuren.  Bespeur ik hier enige symboliek?  Hier is duidelijk over nagedacht. Van enige afstand lees je 'Homofobe Léonard'  waardoor je nieuwsgierigheid wordt gewekt. Als je dichterbij komt krijg je de volledige boodschap.

De tekening is ons geleverd door striptekenaar Tom Bouden en het ontwerp is van Youri, eigenaar van een vensterraam in Mechelen dat nog steeds door vandalen wordt beplakt met adresklevertjes en ander ongeïnspireerde brol. Vanaf nu kan iedereen met stickers aan de slag in Mechelen en wijde omgeving. Liefst niet op het raam van Youri uiteraard.

De creativiteit is ons gratis aangeleverd, het drukwerk niet. Mikpunt, de organisatie die de practische kant van de campagne verzorgt, heeft geen geld en krijgt ook geen subsidies.  Het drukken en versturen van de stickers wordt dus bekostigd... door jou.  Als je deze actie een goed hart toedraagt laat het dan spreken. Stort een gulle bijdrage op onderstaande rekening. Ben je meer van het activistische type en wil je de wereld mooier en wijzer maken bestel dan zoveel stickers als je kan plakken.

Bestellen: mail je naam en adres + het aantal gewenste stickers naar immanent@skynet.be
Financiële steun is welkom op 001-4849878-51 (IBAN: BE75 0014 8498 7851 - BIC: GEBABEBB) van Mikpunt, Antwerpen.
De Sticker zal zaterdag ook beschikbaar zijn op de Algemene Vergadering van Çavaria, waar ook zal gestemd worden over het engagement van de koepelorganisatie in deze campagne.

Lees hier het interview met Jean Marie de Meester op De Wereld Morgen.

09-03-11

Cubaanse TV zendt 'Glee' uit

cuba, jongerenDe Cubanen kunnen nu ook de avonturen van het zootje ongeregeld in 'Glee' volgen. Deze reeks over jongeren en vooroordelen wordt, netjes gedubd in het Spaans, uitgezonden op de Cubaanse staatstelevisie.

Een Egyptische homo bevestigde het onlangs nog: via internet en televisie is het makkelijker om in landen waar holebi's en transgenders het moeilijker hebben sneller bij te benen met wat in de rest van de wereld gebeurt en dat bevordert het zelfvertrouwen. In Cuba zorgt de overheid intussen zelf voor dat soort informatie.

Kurt

Camilo García (foto) werkt voor de Dienst seksuele diversiteit van het Cubaanse centrum voor seksuele opvoeding (Cenesex).cuba, jongeren Hij schreef een commentaarstuk over 'Glee' waarin hij ondermeer zijn mening geeft over één van de personages: "Onze aandacht wordt getrokken op hoe in de reeks wordt omgegaan met de situatie van Kurt, een homo met zeer vrouwelijke trekjes. Hij loopt rond in de meest extravagante kleren en bereikt de toonhoogte van een sopraan wanneer hij zingt. Met zijn 'lastige' look (voor de grootste homofoben onder U) toont hij fier zijn manier van zijn en daagt de wereld uit met zijn breed uitgesmeerde talenten en deugden, zelfs in een ruw partijtje voetbal. Zijn vader is een blijkbaar een niet al te slimme technieker die ons een lesje leert in hoe hij op een gevoelige en menselijke manier zijn zoon verdedigt tegen discriminerende reacties op zijn fysieke verschijning, zijn maniertjes en zijn seksuele oriëntatie."

cuba, jongerenMade in Cuba?

García vindt het jammer dat zoiets niet in Cuba zelf gemaakt wordt: "Al deze wijsheid wordt gebracht op een frisse en ontspannende manier en doet de maatschappij veel deugd. 'Glee' is welkom op de Cubaanse TV-schermen. Al is het jammer dat het een buitenlandse serie is - uit de VS dan nog - die een duidelijke en sterke boodschap brengt over diversiteit. Hoe lang moeten we nog wachten op dit soort boodschappen 'made in Cuba'?"

Bron: Blabbeando

Meer over Cuba

  

16:22 | Permalink | Tags: cuba, jongeren |  Facebook |