25-08-12

"Na de negende eeuw ging het mis"

Muhsin Hendricks_Koran2.jpg

Muhsin Hendricks is imam en openlijk homo. Hij is niet de enige. Daayiee Abdullah is ook imam en openlijk homo. Een gesprek met Daayiee vind je hier. Het verhaal van Muhsin hieronder.

De 'roze imam' Muhsin Hendricks maakt geen geheim van zijn homoseksualiteit. Daarmee maak je doorgaans geen vrienden in de moslimwereld. "Allah houdt van diversiteit, hij heeft die zelf geschapen." Al toen hij vijf was, wist hij dat hij anders was. Een linkshandig jochie, dat liever zijn moeder hielp met koken dan zijn vader met klussen. En dat, als beginnende puber, op jongens bleek te vallen. Daarover praten was uitgesloten; in het orthodox-islamitische milieu waarin hij opgroeide was homoseksualiteit een taboe, vertelt de nu 41-jarige Muhsin Hendricks uit Kaapstad. "Mijn grootvader was een geestelijk leider, zijn familie moest een voorbeeldig leven leiden."

Muhsin Hendricks_Dayee.jpgRoze imam, zo noemen de mensen hem. Hendricks is een gelovige imam én homo, geen gebruikelijke combinatie. Hij zit in het gebouw van COC Nederland, de organisatie die hem uitnodigde voor een bezoek aan Amsterdam. Hij praat zacht, vriendelijk. Vrouwelijk, haast.

In 1998 richtte hij The Inner Circle op, om islamitische jongeren te helpen uit de kast te komen. Een Nederlandse tak van de organisatie is in oprichting. Zelf legde Hendricks een lange weg af voordat hij uit durfde te komen voor zijn geaardheid. Als adolescent vertrok hij naar Pakistan, om theologie te studeren, in het voetspoor van zijn grootvader. 

Mushin_joomla_logo_black.jpg

"Ik was er eenzaam, teruggeworpen op mijzelf. Mensen zeiden tegen me: zodra je van een vrouw geproefd hebt, ben je voorgoed genezen." Het liep anders. Een gearrangeerd huwelijk, waaruit drie kinderen voortkwamen, liep na zes jaar op de klippen. Hendricks keerde terug naar Kaapstad, waar hij aan de slag ging als imam en koranleraar. Het was een moeilijke tijd. "Ik voelde mij schuldig. En op God was ik heel boos." Het keerpunt kwam, vertelt hij, op zijn 29ste. "Ik wilde geen dubbelleven meer leiden. Voor het eerst aanvaardde ik mijzelf helemaal zoals ik was. Daarmee verdween ook het schuldgevoel. Want ik heb niet gekozen voor mijn geaardheid. Ik draag geen schuld." 

Openlijk sprak hij nu over zijn homoseksuele identiteit. In de pers werd zijn verhaal breed uitgemeten. Familie en bekenden waren geschokt. "Hoewel ik denk dat veel mensen het al wel wisten. Ik bedoel, het was overduidelijk dat ik homo was. Ik was erg, eh, feminien." Hij giechelt. 

Beirut_Day Against Homophobia 2010_What do you know about being normal.jpg

De reacties van de wijdere moslimgemeenschap logen er niet om, vervolgt hij. "'Jou moesten ze van een berg afgooien', riepen mensen op straat. 'Jij gaat naar de hel'." Zijn school ontsloeg hem.  Hendricks week uit naar Johannesburg, waar een vriend hem onder zijn hoede nam. Daar, in de luwte, was er tijd voor theologische bezinning. De visie die daar tot rijping kwam, inspireerde hem zes jaar later, terug in Kaapstad, om zich in te zetten voor de emancipatie van islamitische homo's.

Hoe heeft u uw geaardheid met uw geloof weten te verzoenen?

Ik ging niet naar de Koran om antwoorden te vinden. Diep van binnen wist ik dat Allah mij liefheeft. Hij houdt van homo's. Hij houdt van diversiteit, hij heeft die zelf geschapen. Ik ontdekte dat de Koran deze intuïtie bevestigde. 

Allah heeft homoseksualiteit zelf geschapen? 

Ja. Net zoals hij verschillende kleuren, talen en naties gewild heeft. De islam is niet tegen de natuur.

Mushin_Moskee0001.jpg

Dat zal iedere moslim beamen. Het probleem is juist dat volgens veel moslims homoseksualiteit onnatuurlijk is - en dus tegen de islam.

Wanneer noem je iets natuurlijk? En wie bepaalt dat? Psychologen en antropologen hebben bewezen dat homoseksualiteit al voorkomt zolang de menselijke soort bestaat. Toch wijzen moslimtheologen het nog steeds af. Seksualiteit, zeggen zij, is bedoeld voor de omgang tussen man en vrouw. Slechts dan is het natuurlijk.

Hebben zij daar, puur biologisch gezien, niet gelijk in?

Maar hoe kan mijn geaardheid onnatuurlijk zijn? Ze is mij aangeboren. Alle andere 'oorzaken' waren op mij niet van toepassing: ik werd niet mishandeld als een kind, ik had een goede band met mijn vader.

Mushin_boy0001.jpgChristelijke theologen hebben het soms over een 'gebroken wereld'. Zij zien in homoseksualiteit een gevolg van de zondeval. 

Die visie komt in de islamitische theologie niet echt voor. De islam kent geen leer van de erfzonde. Nee, het was geen zonde. Ik ben nooit opzettelijk tegen Gods wet in opstand gekomen. (denkt na) Alle aspecten van het leven zouden onder de vleugels van je religie moeten vallen. Dus ook je geaardheid. Als de islam daar geen ruimte voor laat, is er iets mis met de islam. Ik heb veel geworsteld met de vraag: moet ik de islam verwerpen omdat moslims me niet accepteren, of hebben die moslims misschien een verkeerd beeld van de islam? Ik ontdekte dat er in de loop van de geschiedenis een verkeerde interpretatie de theologie is ingeslopen, die tot homofobie leidt. De oorspronkelijke islam was een dergelijke afkeer van homo's vreemd.

Mushin_writing0001.jpgIn de Koran wordt niet negatief over homo's gesproken?

De discussie spitst zich toe op het verhaal van Sodom en Gomorra. Daaruit zou af te leiden zijn dat homoseksualiteit verkeerd is. Maar als je goed naar de context van die passage kijkt, dan blijkt dat het hier niet om een vrijwillige, maar om een gedwongen seksuele handeling gaat. Dát is de zonde.  Het verhaal van Sodom en Gommora gaat niet over mij. Het veroordeelt perverse seksuele handelingen tussen mannen, niet homoseksualiteit als zodanig.  Voor de rest wordt in de Koran niet gesproken over het onderwerp. Sterker, er bestaat niet eens een woord voor.

Uit stilte kun je meerdere dingen afleiden. Stilte kan goedkeuring beduiden, maar kan ook betekenen dat homoseksualiteit in Mohammeds tijd zo'n vanzelfsprekend taboe was, dat het niet nodig was die te benoemen.

(knikt) Goed punt.

Mushin_boy_fingers0001.jpgHomofobie komt niet voort uit de islam, maar uit de cultuur, zegt u. Waarom zijn islamitische landen dan zo veroordelend jegens homo's? 

Het zijn masculiene culturen. De islam is gegrondvest op een patriarchale samenlevingsvorm. Macho's kunnen moeilijk omgaan met vrouwelijke, zachte types. In een mannenmaatschappij wordt seks tussen mannen als iets afschuwelijk gezien. Alle islamitische rechtsscholen zeggen dat homo's moeten worden gedood. Ze verschillen alleen van mening over de vraag hoe precies.

De islam is van meet af aan geënt op een patriarchale cultuur, zegt u. Dan zou je uit de stilte van de Koran het tegenovergestelde moeten afleiden dan wat u doet.

(even stil) Misschien heb je gelijk... Toch denk ik dat Mohammed homoseksualiteit aanvaardde.

Maar welke aanwijzingen heeft u daarvoor?

Die vind ik in de hadiths, de verhalen en uitspraken die later aan Mohammed zijn toegeschreven. In de vroegste verzameling met hadiths, die van Boekhari uit de negende eeuw, staat dat toen Mohammed in Medina kwam, hij daar de muhannathun (letterlijk: 'vrouwelijken') ontmoette. Dat waren mannen die als zeer feminien worden beschreven. Ze droegen kleurrijke kleding. Oftewel, het waren homo's. Op een dag werd een van hen bij de profeet gebracht. Hij had zijn handen met hennep beschilderd. Daaraan namen de andere mannen in de gemeenschap aanstoot. De profeet zei: 'het is verboden iemand te doden die bidt', want hij herkende de man van de moskee. Het doet er niet toe welke geaardheid je hebt, bedoelde Mohammed. Wat werkelijk telt, is hoe vroom je bent. 

Mushin_marriage0001.jpgErgens na de negende eeuw ging het mis. Dan kom je opeens hadiths tegen waarin mannen die seks hebben met elkaar tot de dood worden veroordeeld. Het is niet zeker dat Mohammed dit ook zo gezegd heeft.

In april treedt u in het huwelijk. Met een man, een orthodoxe hindoe. Mag dat wel, trouwen met een ongelovige?

(glimlacht) Allah is genadevol en barmhartig.

Bron: Reuters

Lees ook het interview met Muhsin Hendricks op Kifkif

Meer info op de site van Merhaba


 

16:02 | Permalink | Tags: moslim |  Facebook |

20-08-12

Vrouwen over seksisme

Household_556605_.jpg

Sofie Peeters heeft met haar documentaire 'Femme de la rue' het seksisme opnieuw sexy gemaakt. Toch is niet iedereen tevreden. Sharia4Belgium noemde haar een hoer en het Vlaams Belang is wanhopig op zoek naar vrouwen met ballen.

household_Sofie Peeters0001.jpgOp de vraag van Humo of het gescheld van Sharia4Belgium haar raakt antwoordt ze zuchtend: "Ga je die mensen echt aandacht geven? Alle vier? (zwijgt)" Eindelijk iemand die volwassen reageert op dit clubje. Ik betrap nogal met mensen erop dat ze naar Sharia4Belgium zitten te kijken als konijnen naar een lichtbak. Lees: hun TV- en computerscherm. Het is dankzij die konijnen dat ze zoveel aandacht krijgen. Ali Salmi reageerde fel na het incident en op de manier waarop Sharia4Belgium in de media: "Drie Mechelse Marokkanen hebben deze dagen dat dan ook erg duidelijk gedaan. Ze zijn het beu dat deze marginale groep hun gemeenschap steeds maar weer in een slecht daglicht stelt.  Ze vinden het jammer dat 'dé' pers zoveel aandacht geeft aan deze 'clowns, en benadrukken hun bruggenbouwend werk."

Maar ik zou hier vrouwen aan het woord laten. 

Seksisme is veel méér dan onbetamelijk gedrag op straat. Elisabeth Mertens (PVDA) brengt in herinnering wat in de jaren '80 van vorige eeuw gebeurde tijdens het bewind van de conservatieve president Ronald Reagan: "Paul Weyrich, goeroe van Ronald Reagan, lanceerde uiterst gewelddadige aanvallen op de rechten van de vrouw en organiseerde hierover uitgebreide campagnes en debatprogramma’s op de universiteiten om de jonge intellectuelen naar dit beeld te boetseren. De regeringen van Reagan en Bush waren heel sterk doordrongen van deze “backlashideologie”, dat wil zeggen:  de strategie van weerwraak tegen de feministische overwinningen."

Vrouwen en Seksisme_quotes0001_70procent.jpgVrouwen als arbeidsreserve

Het bleef niet bij debatten. In 1981 verkondigde de Heritage Foundation, opgericht door Weyrich, dat “vrouwenwerk een gevaar betekent voor het dalen van de lonen van mannen”. Nog in 1981 zette nieuw rechts zijn politieke programma op papier, de Family Protection Act, die alle wettelijke verworvenheden van de vrouwenbeweging ter discussie stelde: gemengd werken en gemengde sportactiviteiten moesten worden afgeschaft; meisjes moesten leren dat hun enige toekomst ligt in het huwelijk en het moederschap; wetten die mishandelde vrouwen beschermden moesten worden ingetrokken; abortus verboden, zelfs als het leven van de vrouw in gevaar is; informatiecentra voor anticonceptie, abortus en echtscheiding kregen geen subsidies meer; de wet op gelijke lonen moest afgeschaft; fiscale voordelen moesten gehuwde vrouwen aanzetten thuis te blijven.

Household_Mother_daughter.jpg


Elisabeth Mertens:
 "Economisch gezien vormen vrouwen een reserve aan arbeidskrachten voor de arbeidsmarkt. Als het crisis is, worden ze naar huis gestuurd." Zijn vrouwen thuis veiliger voor seksisme en geweld? Mertens spreekt dat tegen: "Maar het is juist thuis dat vrouwen het meest in gevaar zijn en het slachtoffer zijn van huiselijk geweld, van verkrachting, van seksueel misbruik en incest… Een op de vijf vrouwen ondergaat fysiek, psychologisch en/of economisch geweld, en het komt voor in alle sociale klassen."

Vlaams Belang niet tevreden

seksisme,vrouwen,moslim

De documentaire (foto) van Sofie Peeters  werd ook met belangstelling bekeken door de top van het Vlaams Belang. Op het eerste zicht handig campagnemateriaal: allochtonen die zich misdragen tegenover vrouwen? Dat past toch volledig in hun politiek programma?  Sofie had haar documentaire echter niet zo bedoeld en dat wou ze wel heel duidelijk maken. Terwijl het VB blijft herhalen: "Cultuur en religie, daar gaat het om." zegt Sofie: "Het is méér dan een culturele kwestie. Een heel complexe zaak, een mix van factoren: sociale achterstelling, gebrek aan opvoeding, gebrek aan respect voor vrouwen, frustratie, verveling, werkloosheid. Onderschat het niet: mannen die niks omhanden hebben omdat ze van de rest van de samenleving afgesloten zijn. Wij zijn daar, als vrouwen, het eerste slachtoffer van. In de Anneessenswijk hebben ze ooit, om de buurt te verfraaien, bloembakken opgehangen. Die bakken hebben niet lang standgehouden: sommige waren al na een paar dagen kapotgesjot, uit diepgewortelde frustratie. Die frustratie los je niet op met een handvol bloemetjes, zo eenvoudig werkt het helaas niet. Het is een socio-economisch én cultureel probleem."

"de lafheid van sommige vrouwen"

household_feminist_Men against violence.jpgHet zit het Vlaams Belang hoog dat ze geen garen kunnen spinnen de film van Sofie Peeters. Op de partijwebsite vind je drie artikels waarin geprobeerd wordt er toch een VB-draai aan te geven. Vrouwen die de partijlijn niet volgen krijgen er flink van langs. In Vrouwen mét of zonder ballen: "Onze verontschuldigingen voor een taalgebruik dat je hier doorgaans niet zal aantreffen, maar het zijn wel de enige woorden die passen bij de lafheid die sommige vrouwen - vaak zelfverklaarde ‘feministes’ - tentoon spreiden in het oplaaiende debat over allochtoon seksisme in de multiculturele wijken van Brussel en andere steden. De domheid, blindheid of naïviteit van sommige vrouwen is zo mogelijk nog erger dan de intimidatie van hitsige allochtonen…"  In Taboe doorbroken? Hm? probeert het VB "wat naïeve en domme reacties van enkele vrouwen te weerleggen. (...) Het lijkt er eerder op dat het grote taboe angstvallig overeind moet gehouden worden: de onmiskenbare link met cultuur en religie." Bestond de jury op de RITS-filmschool die de film van Sofie moest beoordelen uit moslims?  Ze kreeg 14 op 20. waarop de Humojournalist opmerkt dat dit weinig is. Sofie: "Sommige mensen in de jury waren lyrisch, anderen zagen het probleem niet, zeiden ze. Vooral toen ik het onderwerp voorstelde, stuitte ik op weerstand. Iemand zei: 'is dàt een film waard?' De vraag kwam van een man die meteen ook vroeg: "Hoe loop jij daar ook gekleed in die achterstandswijken van Brussel?"  Waarop Sofie antwoordde: "In elk geval: niet in mijn bikini".

Household_pink.jpgMannen met of zonder macht

Seksisme is helemaal niet gebonden aan cultuur of religie. Dat wordt bevestigd door de vrouwen die in Humo (Het VB is behoorlijk pissed over dat artikel)  hun ervaringen vertellen.  Zuhal Demir (kamerlid voor NVA): "Het is in de eerste plaats een machoprobleem: het gaat over haantjes die vrouwen als makkelijk te domineren poppetjes beschouwen. Het is een algemeen probleem, maar we mogen onze kop niet in het zand steken: bij een deel van de allochtone gemeenschap is het probleem groter dan in de rest van de samenleving". Yamila Idrissi (SP.A): "Macht, daar gaat seksuele intimidatie over. Macht op het werk, macht op straat. Het zijn oermechanismen." Ans Persoons (columniste) voegt daar aan toe: "In de kantoren gaat het dan over bazen met macht, en op straat over jongens en mannen met te weinig macht." Ingrid van Hollaback!, een internationale beweging tegen seksisme op straat - zegt in Humo: "Vrouwen hebben lang gevochten voor gelijkwaardigheid en iedereen doet alsof die bereikt is, maar wij stuitten élke dag op ongelijkheid. Want het gebeurt niet alleen in de Anneessenswijk. ik woon nu achter het Vlaams Parlement en daar krijg ik opmerkingen van mannen in maatpak. We krijgen bij Hollaback! ook verhalen van meisjes uit Elsene die worden belaagd door Belgische studenten".

Household_Sexism to sell309396_.jpgWesterse Waarden

Er beweegt trouwens meer dan we soms vermoeden. Yamila Idrissi: "Ik ken een groep gekleurde vrouwen die elke eerste donderdag van de maand in zo'n mannencafé gaan zitten, zonder uit te dagen, en zonder een discussie aan  te gaan. Ze drinken daar gewoon hun thee en ze houden er hun tettersessie - kortom, ze eisen hun plek op. De focus ligt nu wel op Vlaamse vrouwen, maar vooral de Marokkaanse en Turkse vrouwen hebben er last van. Alleen zijn die nog niet zo mondig dat ze protesteren".

Zuhal Demir: "Daarnaast mogen we onze westerse waarden ook maar eens onder de loep nemen. Moet ik het bijvoorbeeld normaal vinden dat het in de reclame wemelt van de halfnaakte vrouwen? Niet dat ik daar iets op tegen heb - ik ben verre van preuts. Maar als ze een mannenkostuum of een sofa aanprijst, vraag ik me toch af wat het verband is."

Bron: Humo 7 augustus 2012 en PVDA-website.

21:32 | Permalink | Tags: seksisme, vrouwen, moslim |  Facebook |

10-08-12

Fran in de Villa

Fran Bambust20120809.jpg

Fran Bambust is auteur van het kinderboek Het Plafondmeisje en hoodredactrice van het enige holebi + transgenderblad (Zizo) dat het Nederlands taalgebied rijk is. Fran Bambust wil het probleemloze rolmodel voor alle transgenders zijn. In Villa Vanthilt van 9 augustus kreeg ze alvast de kans om haar talenten te bewijzen. Ze doet dat niet slecht, al mag het iets minder nerveus maar dat is - zo weet ik uit ervaring - niet zo eenvoudig. 

Kijk en oordeel zelf.


Lees ook:

Transgenders in Oeganda

Seksisme: dit is Belgisch

facebook_logo_klein.jpg

00:23 | Permalink | Tags: transgender, cavaria |  Facebook |

09-08-12

Captain Pride aan het Victoriameer

Oeganda_Alexis Okeowo0001.pngZaterdag 11 augustus trekt een nieuwe pride langs de Antwerpse scheldekaaien. In Oeganda hebben ze hun (allereerste) pride intussen achter de rug. Een verslag van Alexis Okeowo (foto).

Een zaterdagnamiddag aan de oevers van het gigantische Victoriameer in de Oegandese stad Entebbe. De plek waar holebi- en transgenderactivisten hun eerste pride parade hebben gehouden. "Kunnen jullie je voorstellen dat op de slechtste plek ter wereld om homo te zijn er een pride plaats heeft?" Dat was de vraag die Kasha Jacqueline Nabagesera stelde aan een groep joelende homomannen, lesbiennes, transgenders en 'queers ergens tussenin'.  Nabagesera, een militante lesbo die voor de gelegenheid was uitgedost in glitter en beschilderd met neonspray, zelfgemaakte engelenvleugeltjes incluis, stelde de vraag met een zeker sarcasme.  Een golf van mediabelangstelling heeft het land immers als een hel voor holebitransgenders afgeschilderd. Een plek waar ze onophoudelijk lijden en aangevallen worden. Zeker, de dreiging is er en het is nodig ze te bestrijden. Maar de Oegandezen zijn het beu een verhaal te horen dat geen enkele nuance legt in het beschrijven van hun leven dat zowel uit vreugde als miserie bestaat.

Maar Nabagesera was ook oprecht blij: bijna honderd mensen waren komen opdagen - ondanks de schrik om te worden opgepakt -  om hun bestaan te vieren. De lucht was zwanger van confetti, verfdampen en verwachting.

Oeganda Pride_2012_0008.jpg

Nauwelijks te geloven

Ik ben enkele maanden bezig met een verhaal over LGBT-rechten in dit land voor de Alicia Patterson Foundation en tot mijn verbazing kreeg het een onverwachte wending. De beweging zit middenin een juridisch gevecht tegen minister van ethiek en integriteit Simon Lokodo. Oeganda_Simon Lokodo0001.jpgHij spaart kosten noch moeite om alle holebi-organisaties en verwante NGO's te ontmantelen. Een pride was dus niet alleen wenselijk maar ook noodzakelijk. 

Oeganda Pride_2012_0002.jpgDe pride in Oeganda duurde een heel weekend. Er waren films, een drag-modeshow en feesten tot 's morgens vroeg. 250 tickets gingen de deur uit. Een zeer levendige transvrouw - Cleo genaamd - zei me dat er donderdag en vrijdag een 50-tal mensen opdaagden omdat velen nog omzichtig te werk gaan en aarzelen om in grote groepen samen te komen.

Oeganda Pride_2012_0010.jpg"We hadden dit twee jaar geleden niet kunnen doen. Mensen die hier toen waren kunnen nauwelijks geloven dat het nu veiliger en beter is" zei Cleo. De eerste twee dagen verliepen zonder enige hapering en zoals te verwachten was kwamen er 's avonds meer mensen opdagen voor de bacchanalen.

Oeganda Pride_2012_0006.jpg

Lipstick en oogschaduw

Ik nam zaterdagmorgen een bus van de hoofdstad Kampala naar Entebbe, samen met een aantal deelnemers. Een transvrouw, Bad Black genaamd toonde me haar glamourfoto's, genomen door een homovriendelijke fotostudio in de stad. Ze staat op de foto's met pruik, jurken en lingerie. Bad Black, die meewerkt in een stichting die Oegandezen met hiv helpt, had voor de busreis mannenkleren aangetrokken. Maar ze droeg toch wel gouden oorringen en had korte, pluizige krullen. In het dagelijks leven kan ze zich niet als vrouw kleden maar dat zou snel veranderen als we bij het meer aankwamen. 

Oeganda Pride_2012_0009.jpg

Nature, een vrolijke transvrouw die voor ons in de bus zat bekeek een van de foto's en merkte op dat foto's wel degelijk liegen. De passagiers barstten in lachen uit.  Verschillende mensen hadden zich mooi gemaakt met sjaals en armbanden in de regenboogkleuren. Ze haalden hun make-up boven en begonnen lipstick en oogschaduw aan te brengen.  Het ging er luidruchtig aan toe als we stopten om nog meer mensen op te laden. Nieuwsgierige voorbijgangers loerden naar binnen.

Oeganda Pride_2012_0003.jpgDe botanische tuinen rond het meer dienen als picknickplaats voor families en koppels en liggen redelijk afgezonderd. Een ideale locatie voor een pride die - vanuit het veiligheidsaspect bekeken - toch nog niet helemaal op vaste grond kan opereren. Deelnemers waren herkenbaar aan gele polsbandjes. Er werd gezwommen, gedronken en gedanst op luide muziek van een DJ. 

Schakelaar

Oeganda Pride_2012_0004.jpgIk ontmoette Akram, die me vertelde dat hij een 'Gay Videotheek' uitbaat en Frank Mugisha, uitgedost in een zeemanspakje met een regenboogsjerp. Hij stelde zich voor als Captain Pride. Hij vertrouwde me toe: "Ik wou dat ik een schakelaar had waarmee ik iedereen die gay is kan laten zeggen dat ze gay zijn. Dan zou iedereen met homofobie zich realiseren dat hun broer, zus of tante gay zijn."  Hij gaf toe verrast te zijn dat zoveel mensen waren komen opdagen.

Oeganda Pride_2012_0005.jpgDe parade begon. Een stoet van auto's met knallende muziek en demonstranten. Er werden bordjes meegedragen met African and Gay, Not a Choice.  Kinderen uit de buurt stroomden samen om de parade te zien. Volwassenen staarden naar de stoet, duidelijk overrompeld, soms geamuseerd. De deelnemers scandeerden "We are here" (een hint voor mensen die beweren dat er geen holebi's en transgenders zijn in Oeganda). Er werd opgewonden gezongen en gedanst in een regen van linten en vlaggen. De Duitse herder van Nabagesera liep rond met de regenboogkleuren rond de nek. Ik hoorde een vrouw zeggen: "Zelfs als Lokodo vandaag hier zou zijn, zou hij ons niet kunnen tegenhouden."

Oeganda Pride0001a.jpg

Geruchten over homohuwelijk

Maar Lokodo kwam niet. De politie wel. Uren na de parade voerden ze een raid uit op de bijeenkomst onder het mom van geruchten over een homohuwelijk dat zogezegd zou doorgaan. Deelnemers werden opgepakt, een fotograaf werd vastgehouden. Anderen moesten een verklaring afleggen. De dreiging was weer voelbaar. Uiteindelijk werd iedereen vrijgelaten en er werd verder gefeest in Kampala. Zondag verliepen de slotmanifestaties zoals gepland. Ambrose, verantwoordelijk voor de verkoop van pride t-shirts, legde me uit dat de de dynamiek van het LGBT-bestaan veranderd is: "Dit is wie we zijn. We zijn hier en we blijven hier, we zijn niet van plan om weg te gaan."

Bron: The New Yorker

Lees ook: Entebbe Police raids Beach Pride Parade; arrests activists

22:13 | Permalink | Tags: afrika, pride, oeganda |  Facebook |

08-08-12

Archiefwebsite Roze Aktiefront opgefrist

RAF_0001.jpg

Sommige mensen wel wel eens wat meer weten hoe vorige generaties LGBT-actvisten het aanpakten. Dat kan ondermeer op de website over het Roze Aktiefront, een militante homogroep die tussen 1980 en 2000 actief was. De website werd gisteren opgefrist en je vindt er een artikel over de roze zaterdag (zo heette de pride toen) van 5 mei 1990. Je kan de pioniers van de pride ook zien in een videoverslag uit die tijd. Pure nostalgie voor wie er toen bij was, een stukje geschiedenis voor de jongere generatie. 

21:02 | Permalink | Tags: cavaria, actie |  Facebook |

06-08-12

Seksisme: dit is Belgisch

Femme de la Rue_0001.jpg

België heeft het seksisme ontdekt.  Het werd teruggevonden op straat in Brussel. Dat werd tijd. In de jaren '60 van vorige eeuw werden door feministes al BH's verbrand uit protest tegen de onderdrukking van de vrouw. Maar het ene seksisme is blijkbaar het andere niet.

Eind 2010 werd het woord 'tentsletje' uitgeroepen tot woord van het jaar. Een tentsletje is een meisje dat op een camping (van een muziekfestival) aan de ingang van haar tentje zit te wachten om mannen/jongens seksueel van dienst te zijn. Een treffender voorbeeld van seksisme kan je moeilijker vinden. Het Vrouwen Overlegcomité (VOK) reageerde: "VRT en Van Dale hadden het woord gewoon niet in de shortlist moeten zetten, De verkiezing van tentsletje maakt seksisme sexy en biedt een uitgelezen excuus om zonder schroom nog eens sletten te gebruiken om vrouwen met wisselende seksuele partners te labelen. Dat een seksistische term voorkomt op de shortlist voor de verkiezing van het woord van het jaar 2010 is onaanvaardbaar.”  De verontwaardiging van het VOK vond weinig weerklank, ook niet in de LGBT-beweging. Toen ik aan Pinkwave voorstelde om iemand van het VOK in hun radioprogramma uit te nodigen werd dat afgewezen. Een medewerker zou zelfs verklaard hebben dat hij met 'die trutten van het VOK' niets wou te maken hebben.

Seksisme_Patrick Dewael0001.jpgGevaarlijk en ongevaarlijk seksisme?

Moest het fenomeen zich eerst in onze hoofdstad voordoen vooraleer aan de alarmbel getrokken werd? Ook dat volstond niet. Tenminste toch niet toen Patrick Dewael zich aan seksisme vergreep. Niet in een Brusselse volkswijk, maar in het heilige der heiligen van de democratie en onze westerse waarden: het parlement. In december 2009 zei kamervoorzitter Patrick Dewael tegen kamerlid Katrien Partyka – die op haar knieën met een mannelijke collega snel iets overlegde –  “Mevrouw Partyka, het is goed dat u af en toe op de knieën ligt, maar ik zou dat toch voor een andere gelegenheid voorbehouden.” Ook dat zorgde niet voor een rel. Er werd wat smalend over gedaan in een 'jongens onder mekaar'-sfeertje. Blijkbaar niet zo belangrijk, dat seksisme.

Hét 'gevaarlijke' seksisme werd ontdekt toen Sofie Peeters het welletjes vond en een film maakte over de opmerkingen en voorstellen die jonge vrouwen in sommige delen van Brussel moeten ondergaan. Nu werd seksisme plots heel belangrijk wat de daders waren 'allochtonen'. Debatten, opiniestukken en scheldpartijen op facebook volgende elkaar op. 

"Café's met enkel mannen"

Je las de gekste dingen. Zo maakte iemand zich druk over  "het feit dat er in onze grootsteden na méér dan vijftig jaar opnieuw café’s opduiken waarin enkel mannen zitten" Die meneer heeft echt wel niet veel van Brussel gezien. Sedert jaar en dag bestaan er café's waar enkel mannen komen. De vrouwen die er worden toegelaten zijn daar enkel om die mannen seksueel te bevredigen. Die café's noemen we bordelen. Iemand anders riep: "Wanneer cultuur of religie in strijd komen met de fundamentele mensenrechten zoals absolute gelijkheid tussen man en vrouw dan is het onbetwistbaar dat de cultuur en religie maar moet wijken!"   Het Vlaams Belang zette de puntjes op de i: “Seksisme heeft geen kleur”, schreeuwt ze in Het Laatste Nieuws. Alsof wij zouden beweren dat het iets met ‘kleur’ te maken heeft. Wat een geniepige verdraaiing en vervuiling van het debat. Cultuur en religie, daar gaat het om." De moderne vorm van racisme, waar het Vlaams Belang weer volop mee uitpakt, heeft dus niet zoveel meer met kleur te maken.

Seksisme en homofobie zijn vormen van geweld0001.jpg

Drieluik

Ik zie seksisme, homofobie en racisme als een drieluik van discriminaties. Het is nutteloos en zelfs schadelijk om de strijd tegen deze drie fenomenen apart te voeren. Slogans zoals "Seksisme en homofobie zijn vormen van geweld" zijn niet volledig. De problemen met homofobie en seksisme losmaken van het racisme effent de weg voor politiek misbruik van onze beweging.

Toen ik mij documenteerde voor het schrijven van dit artikel kwam ik onderstaand opiniestuk van Sophie Withaeckx tegen. Ik heb daar - behalve wat hierboven staat - niets meer aan toe te voegen. Het is de beste samenvatting van het debat dat ik tegenkwam. De tussentitels zijn van mij.

Seksisme en de gelijk(waardig)heid van de vrouw

Sophie Withaeckx

Femme de la Rue_montage0003.jpg

De ophef over de documentaire (zie foto's hierboven) van Sofie Peeters is nog niet afgelopen: een eindeloze stroom columns en commentaren volgde al, en de politiek is er ongemeen snel bij door het opstellen  van een ad-hoc wetgeving en de oprichting van een commissie die het probleem “seksisme” moet aanpakken. Het gedrag van de gefilmde mannen wordt beschouwd als een aanslag op de waardigheid van de vrouw, en als een ondergraving van de centrale waarde van gelijkheid tussen man en vrouw. Als feministen zouden we onverdeeld blij moeten zijn met de plotse aandacht voor een probleem dat er jarenlang geen was. Inderdaad, als vrouwen willen we graag de kleren dragen die we leuk vinden, en op straat lopen zonder uitgemaakt te worden voor slet. Sofie Peeters heeft mooi aangetoond dat dergelijke aantijgingen, die je als vrouw over je heen krijgt, vernederend, beledigend en gewoonweg onaanvaardbaar zijn. Wat dat betreft, kunnen we haar hartelijk danken om dit probleem in beeld te brengen en op de agenda te zetten.Seksisme_quote003.jpg

Niettemin  voel ik me ook al enkele dagen ongemakkelijk bij deze berichtgeving.

Reeds uitgebreid aangehaald is het feit dat het weerom om een welbepaald soort seksisme gaat dat volop in de schijnwerpers wordt gezet: het gedrag van (sommige) allochtone jongens en mannen. Sofie Peeters zelf doet haar uiterste best om dit thema genuanceerd te brengen, en benadrukt dat het slechts om een problematische minderheid van allochtone mannen gaat, niet te veralgemenen naar alle allochtone mannen dus, en zeker niet te begrijpen als uiting van cultuur of religie.

Seksisme van de machtelozen

Sandwich_1015030166.jpgEen louter sociaal-economische verklaring, vanuit de achterstelling en frustratie van deze mannen, lijkt me anderzijds ook niet helemaal bevredigend. Zeker is dit een factor die een rol speelt als we dergelijke uitingen van seksisme willen begrijpen, maar als verklaring voldoet dit zeker niet: seksisme is een ideologie, een houding die door sommigen gebruikt wordt om de eigen status van superieure mannelijkheid te bevestigen door uit te gaan van de minderwaardigheid van vrouwen, een houding die klasse en afkomst overstijgt, en waarvoor daders bijgevolg nog altijd persoonlijke verantwoordelijkheid dragen. Seksisme vinden we immers in alle geledingen van de samenleving terug, maar neemt simpelweg verschillende uitingsvormen aan naargelang klasse, afkomst en socioculturele achtergrond. Vanuit dit opzicht is het seksisme van mannen die zich op de laagste trede van de maatschappelijke ladder bevinden en dat zich uit in fluiten en beledigen, weliswaar irriterend en vernederend, het is tegelijkertijd ook het seksisme van machtelozen: hoe onwenselijk ook, de gevolgen voor de slachtoffers blijven nog redelijk binnen de perken.

Feminisme is een vies woord geworden

Anders ligt het bij het seksisme van mannen met macht, en dat zijn vooralsnog eerder witte mannen uit de middenklasse, mannen die beschikken over geld, invloed, en een sociaal netwerk dat hen de hand boven het hoofd houdt. Uit hoofde van hun positie slagen dergelijke mannen erin om ongestoord en jarenlang vrouwelijke werknemers te misbruiken en vernederen, vrouwen wiens klachten kunnen leiden tot hun materiële en sociale degradatie en die er bijgevolg liever het zwijgen toe doen. Geen boetes of gevangenisstraffen voor hen: DSKghysen_van den driesche0001.jpg loopt nog vrolijk rond in Frankrijk,Jos Ghysen geniet van een welverdiende oude dag, en Pol Vanden Driessche krijgt simpelweg een nieuw baantje bij de NVA. Slachtoffers krijgen nog steeds het verwijt dat ze het zelf gezocht of uitgelokt hebben, dat ze niet eerder gereageerd hebben en als ze niet opletten, krijgen ze nog een proces wegens laster en eerroof aangesmeerd. Nee, dàt debat ging niet over gelijkwaardigheid van de vrouw, blijkbaar worden onze democratische waarden niet aangetast door DSK en consorten. Ook is de ene vorm van seksisme blijkbaar de andere niet: de echte hoeren mogen als koopwaar worden uitgestald in de etalages van de Aarschotstraat, en als je een Suzuki wil gaan kopen op het autosalon, moet je eerst de stoeipoezen van de motorkap vegen en masturberende mannen uit de auto schoppen. Feminisme is een vies woord geworden en gelijkwaardigheid is blijkbaar geen issue meer als vrouwen er zélf voor kiezen om hun lichaam ten gelde te maken.

boerka_prostitutie0003.jpgAnderzijds staat deze golf van verontwaardiging m.b.t. seksisme in schril contrast met de lichtvaardigheid waarmee nog steeds met racisme wordt omgegaan. Toen Hans Van Themsche enkele jaren geleden met enkele welgemikte schoten een gesluierde vrouw, een zwarte vrouw en een witte kleuter met teveel affectie voor deze laatste neer maaide, werd ettelijke weken een debat gevoerd of het wel gepast was om deze moorden als “racistisch” te bestempelen.

Rust- en ziekenhuizen

Het zoveelste bewijs van discriminatie in de uitzendsector wordt met niet meer dan gefronste wenkbrauwen onthaald: “de sector zal zichzelf wel reguleren”. Hier geen boetes of onderzoekscommissies, en praktijktests voor discriminatie zijn er nog steeds niet. Steeds meer vrouwelijke migranten – sommigen wiens universitaire diploma niet erkend worden in België – werken als verzorgende in rust- en ziekenhuizen, waar ze dagelijks te maken krijgen met zowel racistische als seksistische uitlatingen, met bejaarden en zieken die niet door zwarten willen aangeraakt worden, of die juist menen dat ze zich bij zwarte vrouwen net iets meer kunnen permitteren. 

Seksisme_verpleegster0001.jpg

De nieuwe wetgeving m.b.t. gezinshereniging is ronduit discriminerend voor vrouwelijke migranten: aangezien vrouwen meer tewerkgesteld worden in laaggeschoolde, ondergewaardeerde en halftijdse jobs om de eisen van gezin en werk te kunnen verenigen, is het voor hen veel moeilijker dan voor mannen om aan te tonen dat ze in vijf jaar 468 dagen voltijds gewerkt hebben. Waar het beperken van de immigratie vooropstaat, is de gelijkheid van de vrouw plots niet meer zo belangrijk.

Nultolerantie op racisme?

Is dat dan geen aantasting van de menselijke waardigheid, staat in deze gevallen de gelijkheid van man en vrouw niet op het spel? Deze vrouwen maken geen documentaires, ze worden niet uitgenodigd in Terzake, en het onrecht dat hen wordt aangedaan leidt niet tot de roep naar “een nultolerantie op racisme”.  Hun problemen worden niet gehoord of gezien, en ze bestaan bijgevolg niet. Als je bovendien maar voldoende herhaalt dat het probleem bij de allochtonen zelf ligt – “Afrikanen zijn nu eenmaal lui, moslims zijn toch potentiële terroristen” – wordt discriminatie en uitsluiting geen kwestie van institutionele ongelijkheid, maar een kwestie van individuele verantwoordelijkheid: “ze moeten maar wat harder hun best doen”.

Kruispuntdenken

Dus ja, Sofie Peeters heeft het volste recht om het onrecht dat haar wordt aangedaan te filmen, en media en politici hebben de plicht om hierop te reageren met verontwaardiging en concrete maatregelen. Feministen hameren er echter al jaren op dat seksisme en racisme allebei systematische vormen van ongelijkheid zijn, die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, en sàmen moeten aangepakt worden vooraleer we een “gelijke” maatschappij kunnen realiseren. 

Seksisme_66573_15044878.jpg

Kruispuntdenken dus: nagaan hoe en waarom seksisme zich voor verschillende mensen op verschillende manieren uit, en hoe onze posities op de sociale assen van gender, afkomst en klasse ons meer of minder kwetsbaar maken voor vormen van discriminatie en uitsluiting. Bovenal houdt een echte bekommernis voor gelijkwaardigheid in dat élke vrouw een stem krijgt, en dat élke vorm van discriminatie leidt tot eenzelfde golf van verontwaardiging. Laten we dus hopen dat dit inzicht eindelijk ook doordringt op politiek niveau, en misschien ondertussen nog eens herhalen dat België echt wel een volwaardige opleiding genderstudies nodig heeft…

 Bron: Feministische blog

Lees ook: 

Marokkaanse Mechelaars zetten zich af tegen negativisme en polarisatie


Jommeke en de Tentsletjes 

Seksisme: Het is allemaal zo erg niet… of toch?

 

 


 

vrouwen,vlaams belang,brussel,seksisme

 

 

 

 

 

 

 


vrouwen,vlaams belang,brussel,seksisme

vrouwen,vlaams belang,brussel,seksisme


02-08-12

Je weet waar discriminatie begint…

moslim,brusselIn mei gaven verschillende organisaties van etnisch-culturele minderheden en interculturele organisaties de aftrap van een nieuwe affichecampagne in beide landstalen tegen racisme én homofobie, tegen elke vorm van discriminatie en voor diversiteit. Het is de eerste keer dat Merhaba - de beweging van holebi’s en transgenders uit etnisch-culturele minderheden - op deze manier naar buiten komt samen met andere 'allochtone' organisaties.

Homo's buiten

De initiatiefnemers erkennen dat er problemen zijn en daar willen ze op reageren. Alle deelnemende partners hebben hun specifieke achterban. Samen bundelen ze de krachten om de strijd tegen élke vorm van discriminatie aan te gaan: ‘Je weet waar discriminatie begint maar niet waar het eindigt’. Said van Merhaba: "Allochtonen zijn geen homofoob blok. Tegelijkertijd sturen we een niet mis te verstane boodschap de wereld in: Wij tolereren geen enkele vorm van discriminatie. We pikken noch discriminatie op basis van religie, afkomst, gender of seksuele oriëntatie, noch enige andere vorm van discriminatie" 

Bruin vel geen toegang

moslim,brusselDe affiche toont discriminerende labels die ons voor een gesloten deur laten staan.  Said: "Ons land bestaat niet uit homogene groepen. Je bent niet of homo of iemand met een andere huidskleur en ook niet alleen maar vrouw.  Identiteiten zijn complex en onze samenleving is divers. Hier is geen plaats voor hokjesdenken, kwetsende opmerkingen of geweld. Immers, we zijn maar vrij en gelijk als “de ander” dat ook is, als de deur naar de samenleving vrij is van discriminerende labels". 

Non aux moustaches

De affiches worden  - in beide landstalen - verspreid in zowel hippe als wat heet ‘kwetsbare buurten’. In Molenbeek bij voorbeeld, is iedereen divers. Nochtans merk je dat polarisatie hand over hand toeneemt. Het is noodzakelijk om polarisatie vanuit gelijk welke hoek te ontkrachten.

moslim,brussel

  Sam van het Minderhedenforum: "Geen enkele vorm van discriminatie is minder erg dan een andere. Een discriminatie kan je zeker niet bestrijden met een andere’ besluit Sam. ’Je weet waar zoiets begint, maar niet waar het eindigt. We zijn verheugd dat we voor deze campagne een breed draagvlak vonden. Dit wijst erop dat etnisch-culturele minderheden hun verantwoordelijkheid willen nemen in het maatschappelijk debat waarin mensen op basis van bepaalde kenmerken tegen elkaar uitgespeeld worden”. 

De campagne is een initiatief van Merhaba (beweging van holebi’s en transgenders uit etnisch-culturele minderheden) met de steun van Kif Kif, het Minderhedenforum, de Federatie voor mondiale verenigingen (FMDO vzw), het Platform Allochtone Jeugdwerkingen (PAJ) en Ella (Kenniscentrum Gender en Etniciteit). 

19:28 | Permalink | Tags: moslim, brussel |  Facebook |