28-08-13

Een roze bom onder de NVA?

Anders durven denken & doen_logo.jpgIs dit logo de voorbode van de nakende implosie van de NVA? Piet De Bruyn, het gezicht van wat intussen de 'roze fractie' in de NVA is gaan heten, krijgt voor een tweede keer de volle laag van NVA'er Stephane Rummens die staalhard beweert: een roze fractie betekent het einde van de NVA. Het zal zo'n vaart niet lopen, maar de controverse is er wel degelijk.

In een vorig artikel legde ik een conflict bloot tussen wat ik toen de 'ADDD'ers' noemde (naar hun vervorming van de NVA-slogan 'Denken, Durven, Doen'). Kort samengevat:  Rummens gooit een knuppel in het hoenderhok met volgende uitroep: "Sedert wanneer heeft de N-VA een 'roze fractie'? Als die echt zou bestaan: meteen ontbinden aub!"  Hij noemt het bestaan ervan een fout van de partijtop. Een en ander is te volgen in een thread op de mediapagina van Rummens.

Waarom ontketent Rummens  juist nu zoveel drama?  Zoals iemand anders opmerkte: alle partijen (behalve het Vlaams Belang)  hebben openlijke holebi's  en transgenders in hun rangen en komen daar ook mee naar buiten. Waarom zou dat bij de NVA dan zo'n rampen veroorzaken? En hoe komt het dat Rummens & Co zich nu beginnen te roeren, terwijl er al sedert jaren een delegatie NVA'ers mee loopt in de pride?

Piet De Bruyn_geel_76153_6.jpgPiet De Bruyn: volgend jaar gaan we terug, U toch ook?

De discussie gaat intussen verder. Er komen ook voorstanders van de roze fractie aan het woord maar Rummens reageert met nog méér drama:  "U heeft er niets, helemaal niets van begrepen. En als er een roze fractie bestaat in de N-VA zal ze leiden tot het einde van de N-VA ..."  De NVA-deelname aan de Antwerp Pride is een gruwel in de ogen van Rummens:  "Sorry, wie kan zo'n stoet serieus nemen? Stel u voor dat we zo zouden opkomen voor confederalisme, iedereen lacht ons weg, en terecht." En dan te bedenken dat Piet De Bruyn (foto) in mei van dit jaar nog schreef: "Tot slot nog dit: tot spijt van wie het benijdt; ook volgend jaar zal de N-VA zonder aarzeling en vol overtuiging deelnemen aan de Pride. U toch ook?" Een opmerking die toen bedoeld was om zijn vastberadenheid tegenover een vijandig Brussels publiek te tonen maar die na de uitval van Rummens een heel andere dimensie krijgt.


nva,vlaams belang,pride'U bent vrij te gaan'

Flip Van Waeyenberghe maakt allusie op het feit dat het Vlaams Belang geen openlijke holebi's of transgenders in haar rangen duldt en wijst Rummens de uitgang:  "Alle partijen waren aanwezig en N-VA als brede volkspartij hoort hier zeker bij te zijn. Liever een partij zonder gays? U weet ze zitten en u bent vrij te gaan." De vraag is wie het eerst naar de parking zal worden begeleid: de roze fractie of de NVA'ers die op het standpunt staan dat De Wever al sedert 2006 verdedigt: homo's blijven maar beter ik de kast want ze hebben eigenlijk geen problemen.

De koudwatervrees van Bart De Wever

Het is duidelijk dat De Wever zijn standpunt rond homoseksualiteit zo laat mogelijk - en met lange tanden - heeft bijgesteld om zijn extreem-rechtse achterban (waarbij niet enkel racisme, maar ook homofobie nog uitgebreid voorkomen, dat merk je als je de  thread analyseert)  zo weinig mogelijk af te stoten. Pas drie jaar geleden, in 2010, verklaart de NVA-voorzitter zich voorstander van het openstelling van het huwelijk: "Ik vond het homohuwelijk eerst geen goed idee. Ik gun homo's en lesbiennes uiteraard alle rechten van hetero's, maar moet je dat ook een huwelijk noemen? Ik vond van niet. Maar gesprekken binnen en buiten de partij hebben me op andere gedachten gebracht. Als homo's die term huwelijk symbolisch belangrijk vinden, moet dat kunnen."leeg_grijs0001_De Bruyn.jpg Het was toen hard nodig om het 'verschil' tussen de NVA en het Vlaams Belang in de verf te zetten en er kwamen ook nog eens verkiezingen aan.  Die 'gesprekken binnen en buiten de partij'  gingen echter niet veel verder dan dat. "Dit zal wel volstaan" moet De Wever  gedacht hebben. Laat ze zich nu maar gedeisd houden. Dat een aantal holebi's en transgenders na het uiteenvallen van de Volksunie naar de NVA zijn overgestapt is voor Bart De Wever geen probleem, maar dat ze de strijd voor emancipatie samen met de beweging voeren is voor hem géén optie. De NVA dient daar niet voor. De NVA dient voor het splitsen van België en voor het installeren van een neoliberaal beleid in een Vlaamse Natie waar geen plaats is voor trivialiteiten zoals 'emancipatie' van homo's. Volgens De Wever is dat niet nodig.

'Condition Humaine'

Dewever schreef in 2006: "Voor Vlamingen van mijn generatie is het meestal een evidentie dat homoseksualiteit tot de condition humaine behoort." Behalve wat problemen met moslims was er toen volgens De Wever geen vuiltje aan de lucht:  "De emancipatie van de vrouw - toch ook niet echt een favoriet thema van radicaal rechts - maakte de weg vrij om vrouwenrechten te incorporeren in het verhaal over de noodzakelijke verdediging van onze samenleving tegen de godsdienst met de onderdrukkende hoofddoek. De rechten van de homosekuele medemens zullen hetzelfde lot ondergaan." Met andere woorden: los het 'islamprobleem' op en holebi's en trangenders leven in een paradijs. Opvallend is ook dat De Wever in die tekst de schijn wekt dat er ook in het Vlaams Belang geen homofobie meer zou zijn. Hij beweert zelfs: "VB'ers pakken intussen al ongegeneerd uit met de onthulling dat er onder de mandatarissen van de partij homo's zitten". Op één VB'er na is dat compleet onjuist, maar niet toevallig als je weet dat we in de periode zaten waarin er gedroomd werd van een Forza Flandria met VB en NVA in de hoofdrol.

Mei '68: De ontaarding van de samenleving

De moderne holebi- en transgenderbeweging zou niet bestaan en ook niet zoveel hebben bereikt zonder de sociale en politieke omwentelingen die men gemakshalve als  'mei 68' omschrijft. Dewever is daar absoluut tegen. In zijn boek over de NVA noteert Ico Maly:

Ico Maly_cover.jpgWaar de wet bij de verlichtingsdenkers de basis is voor vrijheid, voor moraliteit en voor een goede samenleving, ziet De Wever er enkel een bedreiging in. Decadentie is het resultaat, niet méér vrijheid of geluk. "De onvermijdelijke opvulling van het vacuüm van de sociale normen door juridische normen kleurt alle facetten van ons samenleven"  aldus De Wever. De sociale normen van de gemeenschap, de sociale controle en het cement van de gemeenschap verdwijnen en hierdoor ontaardt de samenleving. Door de mei 68-generatie verdwijnen de sociale normen, die gebaseerd waren op het christendom, in sneltempo, aldus De Wever. "De sixties zetten immers ook de hakbijl in het gezonde hout van de traditionele samenleving."  Daardoor zien we “het steeds sneller wegkwijnen van georganiseerde religie in Europa” en ontstaat een “spirituele leegte in Europa.” De morele orde van de oorspronkelijke organische samenleving wordt aangetast door deze uitbreiding van vrijheden en rechten. (...) Hier zien we heel duidelijk de antiverlichtingsvisie van De Wever. Hij beklaagt het verdwijnen van subjectieve, spirituele banden (het verdwijnen van religie als grondslag om de samenleving te organiseren) ten voordele van een objectieve, juridische organisatie van de staat, wat het doel was van de verlichting. De rationaliteit van de wet en de vrijheid die eruit voortvloeit, ziet hij als een groot probleem, niet als een vooruitgang." (gelezen op blz. 247 in N-VA, Analyse van een politieke ideologie)

Om het in twee woorden te zeggen: de bevrijdende kracht  van de bewegingen van vrouwen, zwarten en homo's uit de jaren '60 passen niet in het 'Vlaanderen' dat hij in petto heeft.  Als het kon gingen we met z'n allen terug naar de jaren '50, de periode waarin de homo's in de kast en de vrouwen aan de haard bleven.  En dat kan, als de NVA in 2014 de verkiezingen wint.  Dat is het plan. En niemand zal dat plan dwarsbomen. Dat vindt Stephane Rummens en de voorzitter zal hem niet tegenspreken.

Pride_Trans.jpgDe Wever waarschuwde in 2006 al tegen 'gay parades'

Bart De Wever schreef in 2006: "Sommigen vinden het bijvoorbeeld nog altijd een goed idee om hier 'gay parades' te organiseren. Anderen beseffen, zoals Vlaamsgezinden weten dat de media er steevast de meest extreme en/of troosteloze figuren zullen uitpikken als ze op straat komen, dat zulke optochten precies aanleiding geven om stereotypen over homo's dik in de verf te zetten."  Hij is sindsdien niet van gedachte veranderd en dook al die jaren ook nooit op in een NVA-delegatie op de pride.  Intussen hadden een aantal holebi's in de NVA de boodschap enigszins anders begrepen: ze bleven naar de jaarlijkse pride gaan en Piet De Bruyn profileerde zich als een van de Vlaamse parlementairen die, samen met Jan Roegiers (SP.A) en Johan Verstreken (CD&V)  de zaak van LHBT's behartigde.  De Bruyn hield zich daarbij aan het partijboekje: toen de berichtgeving over homofoob geweld uitbrak werd de schuld zoals het de NVA past in de schoenen van de 'allochtone gemeenschap' geschoven. Emancipatie van holebi's en transgenders als instrument om racisme en islamofobie te bestrijden en jongeren te criminaliseren. Dat Piet De Bruyn zich daarmee bezig hield was voor de NVA geen probleem.

Hassan Jarfi_970386_5.jpgMaar de tijden veranderen. Het is niet meer voor iedereen zo vanzelfsprekend dat je méér vrijheid voor holebi's krijgt door het bestrijden van moslims. çavaria organiseerde een congres over homofoob geweld waar de aanwezige NVA'ers heel andere geluiden hoorden. Zowel Naima Charkaoui van het Minderhedenforum als Hassan Jarfi (zie foto, vader van de vermoorde Ihsane Jarfi) brachten daar een getuigenis die het  'moslim versus holebi'-verhaal doorprikte.   Beide minderheden hebben elkaar nodig, zo luidde het. çavaria volgt de NVA niet in het wij-zij discours.

Transgenders genezen?

Piet De Bruyn profileert zich intussen verder rond de emancipatie van transgenders. Het Vlaams Parlement zal zich - op initiatief van De Bruyn  – na het parlementair reces –  buigen over een voorstel van resolutie om de maatschappelijke aanvaarding van transgenders te verhogen. Ook hier steigert een deel van de NVA-achterban. Op een debatavond in Gent, georganiseerd door Laurens Himpe van Jong NVA UGent bleek een deel van van de kiezers waarop de NVA rekent, bij monde van KVHV-leider Jan De Backer, helemaal niet zo opgezet met het transgenderfenomeen. Hij vroeg  zich luidop af  of transgenderisme niet behandelbaar is: “Als het een aandoening is, kan je het laten behandelen. Het is goed dat er een wet is dat mensen niet in een opvlieging van geslacht gaan veranderen.”  En hij zij ook nog iets wat menigeen de wenkbrauwen deed fronsen: “Jullie willen aanvaard worden, maar hebben jullie eigen rusthuizen, verenigingen, feesten … Jullie willen gewoon anders zijn. Jullie stigmatiseren jullie zelf.” Of anders gezegd: jullie lokken zelf homofobie en homofoob geweld uit.  Het KVHV organiseerde ook een Juist Geparkeerd Fuif (meer foto's hier)Juist Geparkeerd_0001.jpg om het bestaan te hekelen van de Gentse LHBT-jongerengroep Verkeerd Geparkeerd.  Hier vertolkt de KVHV'er een standpunt dat blijkbaar niet zo maar te negeren valt en duidelijk bij een deel van de NVA-kiezers leeft.  Dat deel dat zegt: homo's moeten zich gedeisd houden: geen eigen verenigingen, geen eigen subcultuur. Ook hier dreigt de NVA stemmen te verliezen aan de (extreem-)rechtse kiezers. Mensen die struikelen over de thema's die wat moeilijker liggen: jongeren, 'afwijkend' gendergedrag, empowerment, de pride... De discussie over seksueel burgerschap gaat duidelijk aan hen voorbij.  Het massale protest tegen de openstelling van het huwelijk in Frankrijk zal een aantal NVA-kaderleden ook niet ontgaan zijn. Dat brengt wel wat meer mensen op de been dat dat handjevol partijleden op een pride.  Misschien haal je op die manier wel méér stemmen binnen dan met het gerommel in de marge van Piet De Bruyn?

Dramaqueen Rummens vertolkt de nervositeit in de partij

Rummens zegt luidop wat velen in de NVA allicht al  langer denken. Totnogtoe kon Piet De Bruyn ongeveer zijn zin doen. In een 'volkspartij' moest dat immers kunnen. Maar nu de moeder van alle verkiezingen eraan komt slaat de nervositeit toe. Terwijl men vroeger allicht dacht: "Baat het niet dan schaadt het niet" wordt er nu gecijferd en gepuzzeld. Brengen homoseksuelen ons  stemmen op, of kosten ze ons stemmen?  Zeker omdat grote baas Bart De Wever altijd al een koele minnaar is geweest van de roze fractie in zijn partij. Hij vond het nodig om dat nog eens heel duidelijk te onderstrepen toen hij het over de regenboog-t-shirts had. En laat Piet De Bruyn dan halsstarrig blijven vasthouden aan het paraderen met diezelfde regenboog? Je zou van minder zenuwachtig worden.  We weten niet wat Bart De Wever denkt van deze mini-rel die door Rummens werd ontketend. Maar hij volgt ze ongetwijfeld met veel belangstelling. T Shirts_shop_941038_4.jpg

Overwinning NVA, goed voor holebi- en transgenderrechten?

Het interne gekibbel in de NVA is één zaak, belangrijker is de uitslag van de verkiezingen. Wat gaat NVA doen met het plan Milquet? Wat als het politiek project van de partij (de splitsing van België, en alle moeilijkheden die daarmee gepaard gaan) door de kiezer wordt gesteund bij de verkiezingen van mei 2014?   Als reactie op de berichtgeving over homofoob geweld schreef de regering Di Rupo een actieplan. Dat plan is het belangrijkste project sedert de openstelling van het huwelijk.  De kans dat het nog wordt gerealiseerd tijdens deze regeerperiode is quasi nihil. Dat is ook niet zo erg, als de volgende regering(en) het in het nieuwe regeerakkoord opnemen en het uitvoeren. Maar wat als de NVA de verkiezingen wint?  Komt er dan een nieuw 'Vlaams' plan, met alle tijdsverlies dat daarmee gepaard zal gaan? Om nog maar te zwijgen van de politieke chaos die zal ontstaan als de NVA erin slaagt om België te laten barsten? Komt dat de rechten van holebi's en transgenders ten goede? Een vraag voor een volgend artikel.

Mijn vorige artikels over de NVA gelezen? U vindt ze hier.

nva,vlaams belang,pride

22:06 | Permalink | Tags: nva, vlaams belang, pride |  Facebook |

23-08-13

NVA heeft last van ADDD

nva,pride,cavariaADDD (Anders Durven Denken Doen) op de Antwerp Pride van 10 augustus 2013

Hoe gaat het nog met de NVA? Nu de regenboogstorm over Antwerpen is getrokken (De World Outgames, Antwerp Pride...)  zonder al te veel schade aan te richten is het tijd om een tussentijdse evaluatie te maken.

De NVA wil immers de verkiezingen winnen zoals geen enkele partij dat ooit deed. Welke rol spelen holebi's en transgenders daarin? En hoe lang worden we als dusdanig nog geknuffeld, nu NVA-topvrouw Liesbeth Homans intussen het racisme afdoet als een detail en op die manier deur op een kier ze om andere minderheden te schofferen?

Eerst was er de operatie centjes uitdelen. Het Roze Huis kreeg wat meer centen. Al was dat ook een beetje een vergiftigd geschenk wat Liesbeth Homans verbond er de mondelinge voorwaarde aan dat het centrum het geld dient te gebruiken om  'de homofobie bij allochtonen' weg te werken. Nu is homofobie een complex fenomeen waarbij het Roze Huis een aantal hefbomen (sociaaleconomische situatie, onderwijs) nauwelijks kan beïnvloeden. Het Roze Huis zal dus de homofobie niet kunnen wegwerken. Daarvoor heb je een beleid nodig op federaal niveau.  Maar intussen kunnen Homans en De Wever overal verkondigen dat ze de beweging geld hadden gegeven. Ook de organisatoren van de World Outgames en van Antwerp Pride kregen wat toegestopt. Probleem opgelost? Waren de holebi's gepaaid? Helaas moest de grote storm nog uitbreken.

nva,pride,cavariaAntwerpen was even het tolerante paradijs

Niet alleen trok het circus van de World Outgames (WOGA) door de stad, er was ook nog een mensenrechtenconferentie, een druk bijgewoonde Kiss-in uit protest tegen de homofobie in Rusland en als klap op de vuurpijl ook nog eens de Antwerp Pride.   Antwerpen zat even onder een grote roze stolp. Onder die stolp kon je even de armoede, de uitsluiting en het racisme vergeten.  De toeristen waren zich  niet eens bewust van die problemen. De speeches van de politici bulkten van 'multicultureel', 'gastvrij' 'open', 'tolerant', 'multicultureel'... en andere lovende adjectieven over Antwerpen.  Over homofoob geweld werd die week zedig gezwegen. Daar melk je geen creditcards mee leeg. Met azijn vang  je geen vliegen.

Bart De Wever op vakantie

Behalve in de binnenstad gingen de World Outgames grotendeels aan Antwerpen voorbij. Behalve dan voor wie het in de media zag. Het was dus opletten geblazen. Bart De Wever, die zijn extreem-rechtse homofobe achterban reeds in  zijn zak had door zijn uitval tegen de regenboog-t-shirts, was op vakantie. Toeval bestaat niet. Het zou voor De Wever echt heel vervelend zijn om de week van de Outgames constant in gezelschap te moeten vertoeven van mensen die te pas en te onpas met de regenboogkleuren kwamen aandraven.  Zo breng je je kiezers enkel in verwarring. Is De Wever nu voor of tegen de janetten?  Daar mag geen twijfel over bestaan: Bart vindt dat de janetten hun plaats moeten kennen en en zich discreet  gedragen. Die uitval tegen regenboogtruitjes van Bart De Wever is duidelijk geen ongelukje geweest. In het juninummer van het ledenblad van de NVA vind je een cartoon die duidelijk voortborduurt op wat De Wever toen gezegd heeft. Twee homo's komen aan het loket om te trouwen en worden straal genegeerd door Joodse, islamitische en andere gelovige ambtenaren. In de cartoon wordt de uitval van Bart De Wever tegen al wie de 'neutraliteit' aan het loket zou bedreigen er nog eens op speelse wijze ingepeperd.

nva,pride,cavaria

Iemand moet het doen

Een hele week met honderden holebi's en transgenders? CD&V'er Philippe Heylen (hier in gesprek met Zizo-hoofredacteur Dennis De Roover tijdens de Kiss-in aan het Russische consulaat) en NVA'er Ludo Van Campenhout mochten dat varkentje wassen. It's a dirty job, but someone has to do it...   Die arme Philippe Heylen, zelf homo maar al jàààren in de kast (er gaan geruchten dat hij in Zizo zijn coming-out gaat doen binnenkort, we leven immers in een supertolerantie stad?) mocht mee de klappen opvangen. nva,pride,cavariaHij kreeg homofobe mails  “omdat hij Antwerpen promoot als homovriendelijke stad en mee stuwende kracht was achter de World Outgames." Nu ben je voor sommigen vrij snel een stuwende kracht. Ik hou het er eerder op dat Heylen geen andere keus had. Intussen lachte de Burgemeester dubbel in zijn vuistje: hij hoefde zich niet uit te sloven voor dat decadente volkje en met een beetje geluk zal het de CD&V nog stemmen kosten ook.

ADDD'ers onder vuur

nva,pride,cavariaEn dan zijn er ook nog de veelgeplaagde holebi's in de NVA zelf. Tijdens hun aanwezigheid in de optocht tijdens de Belgian Pride in Brussel werden ze voorwaar bekogeld met drankblikjes en halve pakjes friet, wat voor NVA-homo Piet De Bruyn de aanleiding was om daarover een column in Zizo zijn beklag te doen.  Nu is het wat Brussel betreft altijd wel nuttig om voor het 'eigen volk' nog eens goed te onderstrepen dat het hoog tijd wordt dat de NVA in die stad grote kuis moet houden. Er moet toch nu en dan nog iets zijn waarbij 'echte Vlamingen' zich als martelaar kunnen profileren?   In Antwerpen werden ze vriendelijker onthaald, er is mij in elk geval geen melding gemaakt van projectielen die in de richting van de 30 NVA'ers vlogen. Zoals gewoonlijk schaarden ze zich in de stoet achter de spandoek 'ANDERS durven denken doen' (afgekort: ADDD). De problemen kwamen dit keer achteraf.

Een leerrijke discussie op Facebook

nva,pride,cavariaStephane Rummens is advocaat en NVA'er. Hij houdt zich nuttig bezig met het verzamelen van de (in zijn ogen) relevante tussenkomsten van en over de NVA in de media. De aanwezigheid van de NVA-delegatie op Antwerp Pride was hem niet ontgaan. Hij publiceert het plaatje dat hij in Gazet Van Antwerpen vond. Naast de deftige NVA'ers die anders aan het denken en doen zijn, staat een figuur die dat op haar eigen manier invult.  "Overdadig aangesloten travestieten zijn een vaste waarde op dit soort parades. Shake it, sister!" luidt de losbandige commentaar onder de foto. En dat vlak naast... een foto van de NVA-delegatie. De foto's vloeien als het ware in mekaar over.

nva,pride,cavaria

De discussie die daaruit ontstaat op Facebook  is te vergelijken met een cafégesprek na een vergadering: daar wordt meestal méér gezegd dan op de vergadering zelf. Er ontspint zich een debat tussen de voor- en tegenstanders van de NVA-aanwezigheid op de Antwerp Pride en over de zichtbaarheid van holebi's en transgenders in de NVA. Ik geef U de hoogtepunten, of bekijk de volledige conversatie hier.

Roze ADDD-fractie in NVA ontbinden!

De commentaar van Rummens is categoriek: "Sedert wanneer heeft de N-VA een "roze fractie"? Als die echt zou bestaan : meteen ontbinden aub!". En verder: "Neen, mandatarissen mogen niet achter elke vlag of spandoek opstappen. En het NVA-logo mag niet op elke spandoek..." Een steek door het hart van Piet De Bruyn, die zo zijn best doet om, drankblikjes of pakjes friet trotserend, op elke pride present  te zijn met een delegatie ADDD'ers. Dat valt blijkbaar niet in de smaak bij iedereen die deze NVA-facebookgroep van commentaar voorziet.  De aanwezigheid van ex-VB'ers in de NVA is trouwens niet voor alle NVA'ers een voorwerp van vreugde.  "Word het Blok gedachtengoed weer wakker Stephane?" vraagt  ADDD'er Paul Van Hoof aan Stephane Rummens.

nva,pride,cavariaLaurens Himpe, De NVA-hunk (hier in een toch wel zeer losbandige pose op zijn facebookpagina, kan dat eigenlijk wel?)  die de goegemeente al eerder waarschuwde om niet in de extreem-linkse val van de losbandigheid te trappen, is er tamelijk gerust in: "Deze spandoek is wel door het dagelijks bestuur van N-VA goedgekeurd," maakt hij zich sterk.  Maar voor Rummens is dat "een dikke fout van het partijbestuur (ook niet de eerste fout van de partijtop ...)".

De rekenkunde van André Vanhaeren

nva,pride,cavariaAndré Vanhaeren steekt zijn ongenoegen evenmin onder stoelen of banken en schakelt de hoofdlettertoets in: "Omdat er enkele kaderleden bij N-VA homo zijn, moet blijkbaar iedereen bij N-VA het daar mee eens zijn. Ik respecteer mensen om hun waardigheid en hun daden, niet omdat ze met pauwenveren in hun gat rondlopen te kakelen en daarvoor aandacht vragen... DOE NORMAAL MENS." Verder voelt hij zich als deel van de 'meerderheid' ferm bedreigd:  "Deze discussie bewijst nogmaals dat een minderheid de meerderheid kan gijzelen. N-VA hoopt tegen 25 mei 2014 de kaap van 40.000 leden te overschrijden. Hoeveel daarvan zijn er homo of Lesbisch? 50, of 60 ? of veel minder. En kijk, bijna 38.000 leden moeten zwijgen of men begraaft hen levend voor het roze ideaal."  De holebi's zijn dus, net zoals 'De Walen', een soort van vijfde colonne die de NVA binnendringen en de boel verbrodden.

'Interne democratie geeft problemen'

Op de suggestie of een intern referendum hierover klaarheid kan brengen schiet Vanhaeren helemaal uit zijn sloffen: "Dat is juist het probleem. Men kan als partij wel democratie eisen, maar interne democratie geeft problemen. Zo ook met referenda. Goed voor anderen, maar niet voor ons. Nog niet.nva,pride,cavaria Waarom niet? N-VA heeft zich een doel gesteld, en dat is nog lang niet bereikt. Pas als de onafhankelijkheid van Vlaanderen een feit is, kunnen we een referendum organiseren, zonder Belgische invloeden." Hij doet er nog een schepje bovenop:  "Al deze discussies dienen eigenlijk tot niets. N-VA heeft een doelstelling, en om die doelstelling, de onafhankelijkheid van Vlaanderen, eventueel onderweg een confederatie, moet het doel blijven. Nu zijn er toch mensen bij NVA die van alles erbij gaan sleuren die het doel in gevaar brengen, omdat er daardoor verdeeldheid ontstaat tussen de leden. Wij kunnen gewoonweg niet over alles met elkaar eens zijn. Dat zijn we bij ons thuis zelfs niet. Na de realisatie van ons doel, is democratie op haar plaats. Politiek is nu eenmaal oorlog."

Die interne democratie komt er dan plots wel na de verkiezingen, met één druk op de knop? Dat maak je enkel de ganzen wijs. De NVA, met een stevige injectie leden van het Vlaams Belang, is niet in staat een democratisch debat te organiseren over de rechten van holebi's en transgenders. Laat staan dat er een meerderheid gevonden wordt die dat zou willen.

'Mijn vrouw en ikzelf'

André Vanhaeren wil ook best nog wel aangeven dat hij - als hetero uiteraard - geen 'problemen' heeft met holebi's. Hij reproduceert de klassieke 'ik heb niets tegen homo's maar...'-retoriek:  "En voor de volledigheid, wij, mijn vrouw en ikzelf, al 45 jaar samen en happy, dank u wel, hebben vrienden en vriendinnen die homo en lesbisch zijn. Fantastische mensen die elkaars tong op straat niet opvreten, geen veren in het gat hebben steken en erbij lopen zoals wij... NORMAAL. Zo willen ze ook graag door het leven gaan, en daarom hebben wij hen ook lief. Tevreden??? Overigens, als hetero's zich als varkens gedragen zeg ik hen dat ook, en walg ik ervan, waarom? Omdat wij mensen zijn." nva,pride,cavariaFilip Vancompernolle (links op de foto neem ik aan)  windt er minder doekjes omheen:  "Gelieve geen reclame meer te maken met jullie roze afwijking!" Op de website van NVA-Zulte schrijft hij: "Ik ben lid van NVA geworden om te helpen bouwen aan een betere toekomst met hogere normen en waarden!" Met roze afwijkingen haal je volgens hem niet de juiste hoogte.

De NVA-normaliteit

Hier is het duidelijk: Vanhaeren volgt onversneden wat zowel het Vlaams Belang als Bart De Wever over holebi's en transgenders zeggen. De voorzitter schreef in 2006 al dat hij de pride een slecht idee vindt. Het feit dat de NVA zich daar ondanks alles toch vertoont is niet alleen tegen de zin van De Wever.  Vanhaeren zet het woord NORMAAL niet zomaar in hoofdletters: alles wat afwijkt van de (hetero)normaliteit kan voor hem niet en is, om de term van zijn jongere partijgenoot te herhalen, 'losbandig'. De poging van Laurens om bij zijn partijgenoten 'normaal' over te komen door zich af te zetten tegen 'losbandig extreem-links' mocht niet baten. Hij krijgt desondanks de wind van voren.  Ook deftige homo's dienen zich zo onopvallend mogelijk te gedragen en weg te blijven van prides en andere plekken waar men zich als varkens gedraagt, dixit Vanhaeren.

nva,pride,cavaria

Bart had dus gelijk

Mocht U nog twijfelen aan de bewering dat Bart De Wever bewust is weggebleven, zowel van de Antwerp Pride als van de Belgian Pride, dan hebt U nu misschien begrepen waarom hij dat heeft gedaan. De NVA is een mix van rechts en extreem-rechts.  Bij de verkiezingen van 25 juni 2014 hebben ze een heel smalle manoeuvreerruimte. De andere partijen zullen niet geneigd zijn om op voorhand ook maar één hand (zelfs niet onder tafel) naar de NVA uit te steken. Het enige wat hen rest is zoveel mogelijk kiezers te vriend te houden tot mei volgend jaar. Dat zorgt voor spanningen. De groep rond Piet De Bruyn is immers niet van plan haar positie op te geven. Een andere fractie (die flink van zich begint af te bijten) ziet al dat geflikflooi met de marginaliteit niet zitten en wil holebi's en transgenders zo snel mogelijk volledig in de marge. nva,pride,cavaria

Het verschil tussen NVA en Vlaams Belang verkleint met de dag

Tijdens de Antwerp Pride vorig jaar sprak Martijn Van Esbroeck (toen nog geen gemeenteraadslid voor de NVA, intussen wel) mij aan en pleitte ervoor om voor de NVA te stemmen omdat  zijn partij de enige partij zou zijn die het Vlaams Belang de wind uit de zeilen zou kunnen nemen. Intussen weten we dat de wind wel van zeil veranderd is, maar dat de NVA het programma van het Vlaams Belang op een veel geraffineerder manier zelf aan het uitvoeren is. Al wie naar de marge van de maatschappij wordt geduwd (moslims, steuntrekkers, asielzoekers, mensen het hiv...) hoeft niet op de NVA te rekenen en wie kritiek heeft op dat beleid wordt mee in die marge geduwd. De analyses van Jan Blommaert en Ico Maly tonen dit glashelder aan. Het verschil tussen NVA en Vlaams Belang verkleint met de dag.  Homo's krijgen langzaam maar zeker de positie van paria's, zoals ze dat in het Vlaams Belang al lang hebben: zwijg over je geaardheid.

nva,pride,cavariaHet plan Milquet: De NVA is er niet klaar voor

Buiten de NVA vraagt men zich dan weer af af hoe 'homovriendelijk' de NVA eigenlijk wel is. Het is immers niet omdat een relatief klein groepje NVA'ers alle pride-manifestaties afschuimt en Piet De Bruyn meewerkt aan parlementaire initiatieven dat de NVA ook echt een beleid wil en kan voeren. De uitspraak van Bart De Wever over de T-shirts was geen uitschuiver, maar een welgemikte zet om zijn homofobe en extreem-rechtse achterban te verzekeren dat hij Vlaanderen niet zal laten verloederen.  Er is vanuit de NVA-top ook nog  geen enkele positieve reactie gekomen op de plannen die Di Rupo en Milquet geschreven hebben naar aanleiding van het homofoob geweld. Plannen die trouwens elke dag dat we dichter bij verkiezingen komen onrealistischer worden, maar die ooit wel de basis moeten vormen voor een beleid op alle niveaus, wat çavaria en de andere koepelorganisaties in België willen.  Dat wordt dus een kluif voor de volgende regering(en). Een positief standpunt over het plan Milquet is dus onmisbaar als de NVA mee wil regeren. Vermits de NVA het land wil splitsen is de kans dat de partij zich alsnog achter deze plannen zet quasi onbestaande. Als de NVA er zou in slagen om België  te doen barsten dan belandt de tekst waarop zoveel hoop rust tussen de brokstukken.

Er is totnutoe maar één partij die geen openlijke holebi-aanwezigheid in haar rangen duldt: het Vlaams Belang. Als je bovenstaande commentaren leest is het blijkbaar ook voor de NVA geen evidentie. Dat is de gedwongen spreidstand van de NVA en het is puur een kwestie van electorale berekening hoe de toekomst van de ADDD'ers er gaat uitzien:  brengen de janetten nog genoeg stemmen op?  De recente uitlatingen van Liesbeth Homans over racisme zijn in een mum te recycleren naar homofobe uitspraken.  De vraag is niet meer of dit ooit gaat gebeuren, maar wanneer.  Jan Blommaert ziet het zo: "De N-VA ontwikkelt zich dus in sneltreinvaart tot een extreemrechtse neoliberale partij. Ze doet dat zowel in sociaaleconomisch opzicht – een extreem neoliberale en elitaire visie op de samenleving – als in relatie tot diversiteit, sociale ongelijkheid en criminaliteit. In tegenstelling tot het Vlaams Belang doet ze dat echter in maatpak en met een air van politieke ernst en scherpe analyse."

Liesbeth Homans_0002.jpg

nva,cavaria,pride,homofobie


 

00:52 | Permalink | Tags: nva, cavaria, pride, homofobie |  Facebook |

15-08-13

Onze eerste linkse homoschrijver

Georges Eekhoud door Henri Houben_0001.jpgGeorges Eekhoud (1854-1927) krijgt eindelijk de aandacht die hij verdient. Dank zij het Fonds Suzan Daniel kan je in Antwerpen naar een tentoonstelling over zijn leven en werk, in het kader van de World Outgames.

De programmabrochure die je krijgt bij je bezoek aan de tentoonstelling geeft interessante informatie over zijn werk maar ook over zijn politiek engagement. Ik haal er de relevante passages voor U uit.

Sociale roman over Antwerpen

Eekhoud, een man van driften en passies, verdedigt steeds de artistieke vrijheid en de vrijheid van denken en handelen. Dromend van een superieure mensheid, van een nieuwe, rechtvaardige maatschappij, gekenmerkt door geluk en schoonheid, vindt hij snel aansluiting bij de prille socialistische beweging, dan dan vooral de anarchistische stroming ervan. Vandaar ook zijn medewerking aan bvb. de Université nouvelle in Brussel en aan het blad 'Le Coq rouge', dat zich kant tegen dogma's en regels.  Zijn grote sociale betrokkenheid en uitgesproken afkeer van de burgerij blijken uit een roman als La Nouvelle Carthage (1888), die zich afspeelt in de havenstad Antwerpen.

Georges Eekhoud_Tom Lanoye_0001.jpgTom Lanoye

Uitsluiting en onrechtvaardigheid wekken zijn verontwaardiging op. Eekhoud, die zijn Vlaamse afkomst niet verloochent, ondersteunt als gevolg hiervan de eisen van de Vlaamse Beweging, al is hij tezelfdertijd gehecht aan het unitaire België. Meermaals verwoordt hij zijn verknochtheid aan de volkstaal, ook als literaire taal.  Wat niet in de brochure staat, maar wat ik wel relevant vind is dat Eekhoud zo'n beetje de Tom Lanoye van zijn tijd was. Het gebrul van NVA en Vlaams Belang doet het tegenwoordig gemakkelijk vergeten maar je kan je werk als Vlaamse schrijver perfect combineren met een open visie op de wereld en afstand houden van het separatisme.

Eekhoud moest ook niets weten van oorlog en militarisme. Als kleinzoon van een Duitser en met heel wat vrienden in dat land, is hij niet in staat een Duitser per definitie als zijn vijand te beschouwen. In 1920 publiceert hij 'Des Hommes' een hommage aan enkele Duitse soldaten, geëxecuteerd door hun eigen landgenoten omdat ze niet als beul willen fungeren.

Georges Eekhoud_cover_0001.jpgLiefdesleven

Zoals de meeste homo's in die tijd gaat hij een huwelijk aan met een vrouw. Wanneer hij in 1887 trouwt met Cornelie Van Camp wonen ze al enkele jaren in Schaarbeek, op een steenworp van de grens met Brussel dat omstreeks de eeuwwisseling door Eugène Wilhelm wordt omschreven als de Europese stad met wellicht het grootste aantal homogelegenheden. In 1892 (Eekhoud is dan 38) volgt de ontmoeting met Sander Pierron,  een twintigjarige arbeider-drukker uit Sint-Jans-Molenbeek, actief in de socialistische beweging en met een grote interesse in kunst. Eekhoud ontfermt zich over hem, moedigt hem aan, fungeert als zijn leermeester. Daaruit ontwikkelt zich een verhouding die een unieke plaats inneemt in het leven van beide mannen, zoals blijkt uit de meer dan 250 (liefdes)brieven die Pierron in 1939 aan de Antwerpse stadsbibliotheek schenkt. Eekhouds dagboeken bevatten nog heel wat herinneringen aan ontmoetingen tijdens zijn vele wandeltochten en loftuitingen aan de billen van de sexy straatjongens in ribfluwelen broeken.

Georges Eekhoud_Das Sexualleben unser Zeit_0001.jpgVervolging, ontkenning...

In 1907 figureert Eekhouds naam in een lijst van homoseksuele schrijvers, opgenomen in het boek 'Das Sexualleben unser Zeit'. Om een reactie gevraagd, ziet hij zich verplicht te ontkennen. Het proces tegen hem van 1900, zijn penibele financiële situatie, de verantwoordelijkheid die hij draagt voor zijn echtgenote... laten hem geen andere keuze. Financiële problemen dwingen hem ook tot het schrijven, onder pseudoniem, van een aantal volksromans.

Een roman zonder schuld, zonder schaamte

Georges Eekhoud_Escal-Vigor_0001.jpgDat proces ging over zijn boek 'Escal-Vigor', een van de eerste romans waarin een liefdesrelatie tussen twee mannen openlijk en - ondanks het noodlottige einde - positief wordt beschreven, waarin een gelukkig homoseksueel personage ten  tonele wordt gevoerd, gezond van lichaam en geest, en in vrede met zijn seksualiteit. Het hoofdpersonage eist daarbij het  recht op om te leven conform zijn natuur, zijn geaardheid. Zonder schuld, zonder schaamte.

De reactie blijft niet uit. Eind oktober 1900 start het geruchtmakende asisenproces te Brugge. De verdediging van Eekhoud wordt aangevoerd door de bekende (en beruchte) advocaat Edmond Picard (foto)Georges Eekhoud_Edmond Picard.jpg ook literator, kunstmecenas en de eerste socialistische senator. Een petitie levert de steunbetuigingen op van onder meer Emile Zola, André Gide, Anatole France, Pierre Louÿs, Rachilde, Stuart Merill, Léon Blum, Emile Claus en Oscar Maus. Ook Maurice Maeterlinck en Emile Verhaeren scharen zich aan de kant van hun collega. De Procureur des Konings daarentegen laat ondermeer de Luikse professor psychiatrie Xavier Francotte opdraven, voor een uiteenzetting over de tegennatuurlijke passies van de uranisten (het woord dat toen gebruikelijk was om homoseksuelen te benoemen). 

Vrijgesproken, maar niet bevrijd

Na drie dagen proces en een half uur beraadslagen door de jury volgt de vrijspraak. Eekhoud zal later zijn moeilijkheden na Wereldoorlog I zien als de revanche van sommigen voor de voor hen ongelukkige uitslag van het proces.  Toen werd hem kwalijk genomen dat hij in 1917 een interview heeft toegestaan aan een onder de Duitse censuur verschijnende krant. Dat leidt onder meer tot zijn ontslag aan de Normaalschool.Georges Eekhoud_lanterne sourde_0001.jpg

Gevierd door armen en paria's

Eekhoud sterft op 29 mei 1927 aan een hartaanval. De begrafenis wordt geleid door een neef van zijn overleden echtgenote en door Sander Pierron. op 20 juni volgt, op initiatief van het studentengenootschap 'La Lanterne sourde' en als hommage aan de schrijver, in het nachtasiel van het Leger des Heils in de volkse Marollenwijk van Brussel een feestelijke maaltijd voor een 150-tal armen, studenten en kunstenaars. Met centraal een grote foto van de overledene, zijn borstbeeld en een spandoek met een citaat van hem: "Misschien komt er eens de dag dat ik de armen en de paria's zal waardig zijn".

Georges Eekhoud (1854-1927) – Literatuur en engagement
Van 27 juli tot en met 25 augustus 2013
Toegang: € 5 / € 3 / € 1 / gratis (Combiticket voor beide locaties)
Van 10 tot 17 uur in het Letterenhuis, Minderbroedersstraat 22, 2000 Antwerpen
Van 13 tot 17 uur in de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience, H. Conscienceplein 4, 2000 Antwerpen. Gesloten op maandag.

Met dank aan het Fonds Suzan Daniel.

22:31 | Permalink | Tags: cultuur, tom lanoye |  Facebook |

13-08-13

Bart Swings ziet actie in Sotchi wel zitten

Bart Swings_0001.jpg

Ik heb Bart Swings, schaatser en medaillekandidaat op de winterspelen in Rusland, altijd met veel belangstelling gevolgd. Niet omdat ik zo'n liefhebber van het schaatsen ben maar eerder omdat hij nu eenmaal een jongensachtige schattigheid uitstraalt die mijn aandacht voor de sport doet opflakkeren. In Humo deze week verovert hij mijn hart ook nog eens door mij op mijn tweede gevoelig plek te raken.

Jacques Rogge_0001.jpg"Laten we met alle atleten samen op de openingsceremonie een statement maken" kopt het weekblad Humo onder een interview met hem.  Dat gaat alvast een paar stappen verder dan de voorzichtige verklaring van IOC-voorzitter Jacques Rogge die zich 'zorgen' maakt over de toestand van holebi's en transgenders in Rusland. Bart Swings: "Ik ben een beetje aangeslagen zelfs. (...) zulke dingen kan je uiteraard niet  tolereren, en ik vind het goed dat het aangeklaagd wordt."

Bart Swings_0002.jpg

'Weet je wat? Ik sla die Spelen over!'

Bart is tegen een boycot en hij legt uit waarom: "Dat evenement is een van de grootste ter wereld en net daarom moeten we het evenement aangrijpen om die wetten aan te klagen." Bart komt er ook eerlijk voor uit dat je zoiets een atleet ook niet kunt aandoen: "Je moet ook begrijpen dat het voor een atleet niet evident is om achter een boycot te gaan staan. We brengen zoveel offers, jaren aan een stuk, dus je kunt niet zomaar zeggen: 'Weet je wat? Ik sla die Spelen over!"

Irene Wüst_0001.jpgEén grote vriendenkring

Met het taboe rond homoseksualiteit in de schaatssport valt het volgens Bart wel mee: "Van de Nederlandse schaatsster Irene Wüst is al jaren bekend dat ze homoseksueel is, zij is als meervoudig Olympisch kampioen een icoon in Nederland en wordt door iedereen gerespecteerd. En in het skeeleren wordt al helemaal niet gediscrimineerd, daar is het echt één groep vrienden." Zijn voorstel: "Geen boycot, maar laten we met alle atleten samen op de openingsceremonie een statement maken." Dat is ook het standpunt van Joeri Gavrikov, organisator van de  St. Petersburg Pride en vanwege de anti-homowet gearresteerd.matthew_mitcham_04-640x823.jpg Tijdens de actie aan het Russische consulaat in Antwerpen riep hij op om de  Olympische Winterspelen niet te boycotten, maar bijvoorbeeld de openingsceremonie te gebruiken om een signaal te geven – bijvoorbeeld met regenboogvlaggen en door hand in hand te lopen.

Nemen schaatsers en duikers het voortouw?

Bart staat niet alleen met zijn voornemen. Shorttrackschaatser uit Nieuw Zeeland  Blake Skjellerup  weigert zich als openlijk homoseksuele atleet 'in te houden' en  kunstschaatser Johnny Weir houdt er zelfs rekening mee dat hij kan worden opgepakt als hij naar de spelen in Sotchi gaat, wat door de Russische minister Vitaly Mutko eerder bevestigd dan ontkend wordt.  Ook  onze openlijke homo en duiker Matthew Mitcham liet al van zich horen: "De Olympische Spelen is de beste ervaring die je ooit zal hebben als een atleet,  Dit ontsiert de hele ervaring en de herinnering eraan. Men geeft ons het gevoel dat we niet aanvaard worden en dat is een verschrikkelijk gevoel." Sportlegende, ex-duiker en homo-icoon Greg Louganis verwerpt ook de boycot: "Er is een betere manier om te protesteren  tegen Poetin: opkomen voor gelijke rechten en wereldwijd mensen opvoeden tegen de aanhoudende homofobie. Ik heb sinds het einde van mijn carrière als duiker niets anders gedaan. Ik heb mensen bewust gemaakt rond hiv en aids, de vrijheden van de LHBT-gemeenschap verdedigd en een standpunt ingenomen tegen de 'Don’t Ask, Don’t Tell.'-regel in het leger."

Blake Skjellerup_999869_5.jpg

Regenboogpin mag niet van het IOC

Het is ook moedig van deze atleten om dit met zoveel woorden te zeggen. Het IOC verbiedt atleten om 'aan politiek te doen'. Het dragen van een regenboogpin bijvoorbeeld wordt verboden door het charter op straffe van... uitsluiting van de Spelen. Het Olympisch Charter bevat nog geen clausule over LHBT-rechten.  Wie op TV naar de IOC-manifestaties kijkt wordt dan weer wel om de oren geslagen met alle mogelijke vormen van reclame, uiteraard gereserveerd voor de bedrijven met een groot reclamebudget.  Dag mag wel van het IOC.

rusland,cavaria'Jacques Rogge Haal uw kop uit het zand'

De reacties van bovenstaande atleten klinkt allicht ook als muziek in de oren voor koepelorganisatie Çavaria die de Belgische sporters, bezoekers, organisatoren, officials en andere betrokkenen bij de winterspelen van 2014 oproept om de regenboogvlag te tonen als blijk van solidariteit met de Russische holebi’s en transgenders. Çavaria wil dat het sportevenement gebruikt wordt als een massaal protest tegen de Russische anti-homowet.  De koepelorganisatie vraagt ook aan voorzitter Rogge om wat meer ruggengraat te tonen:  "Jacques Rogge, haal uw kop uit het zand en zie de regenboog." schrijft  çavariawoordvoerder Jeroen Borghs (die, te oordelen op deze foto, de gepaste outfit in huis heeft om naar de winterspelen te gaan) in een opiniekstuk.

Niet zo maar boycotten

"Het is belangrijk om te luisteren naar wat de holebi- en transgenderorganisaties in Rusland zelf de beste benaderingswijze vinden," zegt  Borghs.  "De lokale betrokken partijen zijn vaak het best geplaatst om in te schatten welke internationale acties hun strijd vooruit helpen. Zo riep het ANC in 1959 op om Zuid-Afrika te boycotten. Op lange termijn droeg dit bij tot de afschaffing van de apartheid. Meer recent, in 2011-2012, verklaarden Oegandese holebi- en transgenderverenigingen dat de uitspraken van de Britse premier Cameron over het opschorten van ontwikkelingshulp aan Oeganda, naar aanleiding van het 'kill the gays'-wetsvoorstel, de situatie voor hen net erger maakten. Holebi's en transgenders kregen namelijk de schuld van de gevolgen van Camerons dreigement." Zie hierover ook mijn artikel over de moord op Eric Lembembe.

Black Power_Olympics_1968_0003.jpg

Historische voorbeelden

Het voornemen van een groeiend aantal atleten om de spelen als tribune te gebruiken om voor mensenrechten te pleiten  doet terugdenken aan wat Tommie Smith, Peter Norman en John Carlos tijdens de spelen van 1968 in Mexico deden: ze droegen badges voor de mensenrechten op hun trainingspakken en de twee zwarte atleten staken de gebalde vuist omhoog toen het Amerikaanse volkslied weerklonk.  Leuke anekdote hierbij is dat ze slechts één paar zwarte handschoenen bij hadden zodat de ene de rechter- en de ander de linkervuist moest opsteken. De actie was geïnspireerd op de militante anti-racistische beweging van Martin Luther King en Malcolm X.

Méér artikels over Rusland op mijn facebookpagina

16:54 | Permalink | Tags: rusland, cavaria |  Facebook |