10-02-14

"Er bestaat geen goedaardige oorlog"

Omar Nahas heeft een toneelstuk geschreven: 'Minaretten van Damascus'. Het gaat niet over politiek, maar over menselijk lijden, zo zegt hij zelf. Ik stelde hem vier vragen.

Omar Nahas_47768_1.jpg

Lees meer...

10:14 | Permalink | Tags: cultuur, moslim |  Facebook |

25-09-13

BDW is een Islamofoob Kieken

nva,moslim,cavaria

MNM-dj Bert Beauprez heeft zijn coming-out gedaan.  Via de media. Net zoals Will Ferdy in 1970.  De reacties waren overwegend positief. Maar dat durfde hij - net zoals zijn illustere voorganger - niet eens hopen.

"Dit ging veel reacties opleveren en of dat goeie of slechte zouden zijn kon ik echt niet inschatten" zei hij in Reyers Laat. Het heeft Bert vijf jaar gekost alvorens hij het aan zijn ouders vertelde.  Hij noemt zichzelf een 'stoem kieken' omdat hij zo lang heeft gezwegen. Maar hij wil vooral mensen inspireren om niet dezelfde fout te maken.

nva,moslim,cavariaLange weg af te leggen

Hij kwam zijn coming-out toelichten in de talkshow Reyers Laat op woensdag 18 september. Zaten mee aan tafel: artiest Jan De Cock, policitus Bart De Wever, journalist Marc Van de Looverbosch en moderator Lieven Van Gils.  Het had een mooi gesprek kunnen worden over hoe langzaam de dingen erop vooruit gaan: bijna een halve eeuw na de coming-out van Will Ferdy blijkt het voor de BV's - en in het verlengde voor iedere holebi -  van vandaag nog altijd wikken en wegen of en wanneer  ze uit de kast komen.  Het zet je aan het denken over het werk dat je in de holebi- en transgenderbeweging doet en over de hardnekkigheid van homofobie, ook in je  eigen hoofd. Of om het met een quote uit de nieuwe brochure Recht op Liefde te zeggen: "hoe wijdverspreid vooroordelen, discriminatie en ongelijke behandeling van holebi's en transgenders blijven bestaan, en de lange weg die nog af te leggen is vooraleer seksuele diversiteit volledig maatschappelijk aanvaard is." Maar dat was naast Bart De Wever gerekend. Hij zal het gesprek een islamofobe wending geven en in functie daarvan andere sprekers twee keer onderbreken.
nva,moslim,cavaria

Na het verhaal van Bert ontspint zich onderstaande discussie.

Bart De Wever: "Ik ben er nogal optimistisch over. Ik denk dat Vlaanderen anno 2013 er klaar mee is. Homoseksualiteit is een normaal gegeven en dat is heel breed aanvaard. Al hebben we bepaalde tegenbewegingen in onze samenleving - zeker in onze steden -  die we toch moeten duiden als problematisch." De toon is gezet. 'Wij, Vlamingen' hebben geen problemen meer met homoseksualiteit.  Eigenlijk herhaalt hij hier wat hij reeds schreef in zijn column die in 2006 verscheen.  Als er nog problemen zijn worden ze veroorzaakt door de islam. Op de vraag van Lieven Van Gils wat hij precies bedoelt antwoordt De Wever met het gezicht van een betrapte misdienaar: "Ik ga hier misschien veel moeilijkheden mee krijgen, maar je ziet heel duidelijk dat bij de moslimjongeren er een herinslamisering bezig is sedert de jaren '80 in een veel radicalere en rechtlijniger islam en dat de afwijzing van homoseksualiteit daar toeneemt in plaats van afneemt. Het is bijna apartheid: de hele samenleving gaat naar aanvaarding en zij gaan naar verwerping. Gaybashing komt op in mijn stad. Ik zie dat heel duidelijk.  We hebben zelfs in een nieuw meerjarenplan  een convenant met het Roze Huis om aan sensibilisering bij de moslims te gaan doen en bij het zonaal veiligheidsplan van de politie heb ik gaybashing als aandachtspunt gegeven. Dat neemt hand over hand toe."

Apartheid????

Interessant hier is dat De Wever het begrip  Apartheid gebruikt.  Dat is een vorm van racisme die we kennen uit de geschiedenis van Zuid-Afrika.  Het apartheidsregime beschouwde de zwarte Zuid-Afrikanen als tweederangsburgers. Dat was niet iets waar ze zelf voor kozen, maar wat hen was opgelegd door een witte minderheid.  Het woord is in deze context dus absoluut niet op zijn plaats. Bart De Wever geeft er een nieuwe betekenis aan: apartheid is vanaf nu een zelfgekozen vorm van isolement waarin moslims blijkbaar wensen te leven. Dat is klinkklare nonsens.

"Gaybashing komt op in mijn stad" zegt De Wever, meer nog: "neemt hand over hand toe". Uiteraard worden we verondersteld de gedachtegang te volgen en in onze fantasie een legertje moslims te zien die, vanuit een zelfgekozen getto, homo's te lijf gaan.

Bart De Wever kan ons echter onmiddellijk gerust stellen: de politie is gealarmeerd en het Roze Huis is ingeschakeld. De LHBT-beweging, met name het Roze Huis, krijgt meteen een duidelijke rol toebedeeld: zij moeten 'sensibiliseren'.  nva,moslim,cavariaHetzelfde is met zoveel woorden gezegd door Liesbeth Homans toen ze bekendmaakte dat het Roze Huis een beetje meer geld van de stad krijgt dan vroeger. Het is dus niet aan het Roze Huis om haar eigen prioriteiten te bepalen en democratisch te discussiëren over wat ze met het geld gaan doen. Dat hebben Homans en De  Wever al gedaan.  Tegelijkertijd worden de organisaties die met allochtonen werken financieel drooggelegd door het Antwerpse stadsbestuur.  Dat zal de samenwerking met die organisaties rond het thema zwaar bemoeilijken. Bovendien wordt het elke dag duidelijker dat homo- en transfoob geweld onderdeel zijn van een veel breder plaatje: agressie en geweld zullen toenemen zolang de economische crisis elke dag meer mensen in de onzekerheid en de armoede duwt.  Treinbegeleiders weten daar intussen al evenveel over dan holebi's en lesbiennes. Het Roze Huis wordt dus in het keurslijf 'wij versus zij' gedwongen. Dat is het gevaarlijkste wat een emancipatiebeweging kan overkomen.

nva,moslim,cavariaJan De Cock en Bert Beauprez voelen de bui hangen en proberen correcties aan te brengen. Jan De Cock: "Ik denk dat meneer De Wever een punt heeft maar het is niet alleen in die groep: de extremisering zit in alle lagen van de bevolking en zit vooral in verschillende types gemeenschappen en maatschappijen.  (...) Blanke jongeren gaan ook kinderen neerschieten, denk maar aan Columbine. Het is zeker geen islamprobleem."nva,moslim,cavaria Bert Beauprez voegt daaraan toe: “Ik zat bijvoorbeeld in een school in De Panne. Er was nogal een machocultuur in die school, maar in elke school hangt wel zo'n cultuur. Als er dan iemand 'homo' tegen je roept, ook al is dat grappig bedoelt, dan komt dat voor U duizend keer harder aan omdat ze dat niet weten natuurlijk." De Panne is niet meteen een stad met een grote moslimpopulatie.

nva,moslim,cavariaBart De Wever is niet onder de indruk en gaat ongestoord verder: "Ik denk eerlijk gezegd dat iedereen die onder adolescenten uit de band springt wordt neergesabeld. Dat is eigen aan jongvolwassen mannen vooral. Maar in het volwassen Vlaanderen... als ik vandaag naar een familiefeest ga, daar zit een lesbisch koppel, daar zitten homo's aan tafel... In mijn partij (wij zijn geen linkse partij) ... Ik heb homo's in het parlement, de gemeenteraad en echt... 'We don't care'.  Daar zijn we echt voorbij. "

nva,moslim,cavariaHet is de tweede keer dat 'Vlaanderen' genoemd wordt en dan nog  in een typisch 'Vlaamse' context: het familiefeestje. Dat ideaalbeeld moet er worden ingepeperd. Dat een homokoppel in een Aalsters café door twee volbloed-Vlamingen  (foto) - die zonder twijfel ook op familiefeestjes komen - in mekaar werd getimmerd blijft uiteraard buiten beeld, net als de controverse die de deelname van enkele tientallen NVA'ers aan de pride, waar een NVA'er letterlijk schreef:  "Gelieve geen reclame meer te maken met jullie roze afwijking!"  De man verklaart lid te zijn geworden an de NVA  "Om te helpen bouwen aan een betere toekomst met hogere normen en waarden!"

nva,moslim,cavariaMarc Van de Looverbosch probeert het ook eens: "Wat mij wel verbaast is  - ik spreek dan vooral over die groepen in de bevolking met vooral een heel mannelijke cultuur die zeer star is want het gaat niet alleen over homo's maar ook tegen vrouwen (De Wever: 'absoluut') . Kijk naar de invoering van het homohuwelijk in Frankrijk nog recent - Neem ook de VS waar hysterische toestanden ..."

nva,moslim,cavariaHier onderbreekt Bart De Wever voor de tweede keer:  “Maar hoe snel dat je daar bijna voorbij bent... Hier was ook een beetje debat rond het homohuwelijk. Nu bestaat dat tien jaar. Wie maalt daar nog om?  Het gaat allemaal ongelooflijk snel. Maar er is een groep - waarvan men vroeger dacht: men is nog niet in kennis met de verlichting - waarvan ik vandaag durf zeggen: men weet het wel maar men verwerpt de verlichting.  Men kent ze wel maar men wil ze gewoon niet.  Men wijst een heel aantal waarden - die voor ons heel normaal zijn geworden -  gewoon af. Er is een tegenbeweging bezig en dat moeten we onder ogen zien. Je ziet die radicalisering en je ziet de uitingen daarvan en dat neemt toe.”
nva,moslim,cavaria

Bart De Wever legt nu het verband tussen de eerder aangehaalde 'tegenbeweging' en de moslims die problemen zouden hebben met 'De Verlichting'.  Niet zo maar problemen, maar willens nillens. Bovendien gebruikt hij nog eens dat bedreigende woord 'radicalisering' waarvan de uitingen toenemen. De invoering van het homohuwelijk daarentegen verliep volgens hem bijn als een fluitje van een cent: "Wie maalt daar nog om?" Dat de openstelling van het huwelijk in dit land tientallen jaren van strijd en een titanengevecht tegen rechts heeft gekost zijn we uiteraard ook al lang vergeten. Dat was "een beetje debat" De Wever weet wanneer hij iemand moet onderbreken: het is niet de bedoeling om de homofobie van niet-moslims in het gesprek te brengen. Nochtans is de (vaak gewelddadige) oppositie (foto) in Frankrijk tegen de openstelling van het huwelijk zeer relevant. Die beweging werd immers gedragen door partijen die om het zacht uit te drukken in dezelfde richting als de NVA denken en het aandeel van moslims in die beweging was marginaal. De Kameroenese actviste Alice Nkom wees er toen op dat wat in Frankrijk aan het gebeuren was zelfs negatieve gevolgen kon hebben voor de situatie van holebi's en transgenders in haar land.

Bart De Wever is een deel van het probleem

Toeval of niet, de dag dat Bart De Wever ons mocht waarschuwen tegen het grote moslimgevaar werd in Brussel een handleiding voorgesteld waarin methodes worden aangereikt om seksuele diversiteit bespreekbaar te maken binnen etnisch-culturele minderheden. De visie van waaruit de samenstellers van deze handleiding vertrekt staat haaks op wat de NVA daarover vertelt. Bovendien brengt het discours van de NVA en andere islamofobe stromingen (NVA-gemeenteraadslid Martijn Van Esbroeck weigert zelfs om islamofobie als probleem te erkennen) grote schade toe aan homoseksuele moslims.nva,moslim,cavaria In de brochure Recht op Liefde merken de auteurs op: "We stellen vast dat de wijze waarop over islam en etnisch-culturele minderheden in relatie tot homoseksualiteit gesproken wordt bol staat van de veralgemeningen en stereotypen die nauwelijks ruimte laten aan nuance en de werkelijkheid te vaak geweld aandoen. Dergelijke problematische beeldvorming heeft bovendien ingrijpende gevolgen. Zij is niet alleen olie op het vuur van een voortschrijdende problematisering van moslims in onze samenleving, maar biedt tevens een slechte grond om holebi's binnen etnisch-culturele minderheden op een goede manier te begeleiden of ondersteunen. We komen in onze werking bijvoorbeeld regelmatig holebi's met een moslimachtergrond tegen die verder in de problemen terechtkwamen nadat ze aanklopten bij sociale diensten en daar advies kregen dat niet alleen misvormd was door de stereotypen en veralgemeningen over hoe hun leven eruit zou zien, maar ook ronduit schadelijk voor hun specifieke situatie en noden was. Het vernauwen van de discussie over homofobie tot een specifieke bevolkingsgroep komt de strijd voor een brede samenleving zonder discriminatie, waarin de specifieke trajecten van etnisch-culturele holebi's de ondersteuning krijgen die ze nodig hebben, allesbehalve ten goede."

Met andere woorden: Bart De Wever dwingt het Roze Huis om het 'probleem' van homofobie bij moslims op te lossen, maar is zelf een deel van dat probleem. Hij vergiftigt niet alleen de holebi- en transgendergemeenschap met islamofobie, hij zet ook het geluk van holebi's en transgenders met een moslimachtergrond op de helling. 

19:19 | Permalink | Tags: nva, moslim, cavaria |  Facebook |

24-09-13

Recht op Liefde: de handleiding

001.jpgOp woensdag 18 september werd in Brussel de handleiding Recht op Liefde - Seksuele diversiteit bespreekbaar maken binnen etnisch-culturele minderheden - voorgesteld.  Na het samenstellen van de brochure formuleerden de makers een aantal conclusies.

België heeft zich de afgelopen decennia weten profileren als een van de meest vooruitstrevende landen ter wereld op het vlak van gelijke rechten voor mensen met verschillende seksuele oriëntaties. In 2003 werd het huwelijk wettelijk opengesteld voor mensen van hetzelfde geslacht. Sinds 2006 kunnen koppels van hetzelfde geslacht kinderen adopteren. Publieke figuren inclusief politici komen steeds meer openlijk uit voor hun seksuele geaardheid, ook als die afwijkt van de heteronorm. 'Coming-out' en 'Gender Bending' worden door de entertainmentbranche, de digitale media en ook de modewereld op een steeds ostentatiever manier gesteund. In een recent rapport van de Europese afdeling van de International Lesbian, Gay, Bisexual, Trans and Intersex Association, behaalde België zelfs een tweede plaats op vriendelijkheid voor holebi's.

Maar een 'topscore' van slechts 67% geeft tevens aan hoe wijdverspreid vooroordelen, discriminatie en ongelijke behandeling van holebi's en transgenders blijven bestaan, en wijst op de lange weg die nog af te leggen is vooraleer seksuele diversiteit volledig maatschappelijk aanvaard is.

Gaybashing

Recente gevallen van homo- en transfoob geweld, die in de media veel stof deden opwaaien, illustreren dit punt. In 2011 deed Kris D. publiekelijk zijn relaas over hoe hij en zijn vriend door Noord-Afrikaanse mannen werden aangevallen omwille van hun seksuele geaardheid. Op 18 januari 2012 bracht Outrage een app uit voor smartphones die gekende locaties van 'gaybashing' (fysiek en verbale agressie ten aanzien van homoseksuelen) in kaart brengt. De moord op Ihsane Jarfi in april 2012, een homoseksuele Luikenaar van Marokkaanse origine, werd omschreven en geregistreerd als de eerste homofobe moord in de Belgische geschiedenis.

moslimTransfobie

Een recente studie van het Instituut voor Gelijkheid van Vrouwen en Mannen bracht transfoob  geweld in België in kaart: zo'n 80% van transgenderpersonen hebben in hun levensloop geweld ervaren omwille van hun genderidenditeit. 33% hebben seksueel geweld ervaren, 25% fysiek geweld en 80% verbaal of psychologisch geweld. Dit geweld, of beter, de zichtbaarheid van dit geweld gaf aanleiding tot het opstarten van sensibiliseringscampagnes om de bewustwording rond homofobie te stimuleren, om slachtoffers aan te moedigen elke vorm van discriminatie te melden en de instanties erop te wijzen dat ze haatmisdrijven beter moeten registreren. Er zijn actieplannen voorgesteld over gender en seksuele diversiteit in het onderwijs en het tegengaan van homofoob en transfoob geweld.

'Etnicisering'  afwijzen

Opvallend in de recente discussie rond homofobie, is de wijze waarop etniciteit in de schijnwerpers komt te staan in het debat. Zo worden bepaalde etnisch-culturele en religieuze bevolkingsgroepen - en met name moslims - geviseerd als daders van seksuele discriminatie en homofoob geweld. Het feit dat het merendeel van de moordenaars van Ihsane Jarfi tot de etnische meerderheid behoorden leek weinig aan die beeldvorming te veranderen. Daarnaast verwonderden de media zich erover dat Ihsane 'aanvaard zou zijn' binnen zijn familie of de moslimgemeenschap. Het achterliggende idee in dergelijke beeldvorming is dat traditionele en religieuze opvattingen over seksuele diversiteit de 'oorzaak' zijn van homofoob geweld.moslim

Hoewel er slechts beperkt onderzoek beschikbaar is over homofobie in ons land, wijst een veelbesproken recente studie over homofobie bij jongeren tussen de 18 en 21 jaar, dat homofobie bij de jongerenpopulatie in het algemeen daalt, maar dat er een significante groep is, jonge moslimjongens, waarbij deze stijgt.  Een blik op het publieke debat van de laatste jaren toont ons dat homofobie hoe langer hoe meer gezien wordt als een probleem van specifieke etnische en religieuze minderheden. Vooral bevolkingsgroepen met roots in de Magreb of in het Midden-Oosten en moslims worden hierbij geviseerd. Deze trend beperkt zich niet alleen tot België, maar maakt deel uit van een meer globale tendens.

Vanuit het werk van Ella vzw en Merhaba vzw op het kruispunt van etniciteit enerzijds en gender en seksualiteit anderzijds, stellen wij deze 'etnicisering' van de kwestie van seksuele diversiteit in vraag. We doen dit vanuit verschillende motieven.

Stereotypen brengen schade toe

Ten eerste, we stellen vast dat de wijze waarop over islam en etnisch-culturele minderheden in relatie tot homoseksualiteit gesproken wordt bol staat van de veralgemeningen en stereotypen die nauwelijks ruimte laten aan nuance en de werkelijkheid te vaak geweld aandoen. Dergelijke problematische beeldvorming heeft bovendien ingrijpende gevolgen. Zij is niet alleen olie op het vuur van een voortschrijdende problematisering van moslims in onze samenleving, maar biedt tevens een slechte grond om holebi's binnen etnisch-culturele minderheden op een goede manier te begeleiden of ondersteunen.moslim  We komen in onze werking bijvoorbeeld regelmatig holebi's met een moslimachtergrond tegen die verder in de problemen terechtkwamen nadat ze aanklopten bij sociale diensten en daar advies kregen dat niet alleen misvormd was door de stereotypen en veralgemeningen over hoe hun leven eruit zou zien, maar ook ronduit schadelijk voor hun specifieke situatie en noden was. Het vernauwen van de discussie over homofobie tot een specifieke bevolkingsgroep komt de strijd voor een brede samenleving zonder discriminatie, waarin de specifieke trajecten van etnisch-culturele holebi's de ondersteuning krijgen die ze nodig hebben, allesbehalve ten goede.

Homofobie binnen de meerderheid

Ten tweede: we moeten vaststellen dat de 'etnicisering' van de kwestie van homoseksualiteit nog op een andere manier de strijd voor aanvaarding van seksuele diversiteit ondermijnt. Door homofobie op een specifieke bevolkingsgroep te projecteren, blijven de mechanismen van homofobie binnen de etnische meerderheid buiten schot. Dit gaat gepaard met impliciete en soms ook expliciete suggestie dat homofobie in de bredere samenleving (zo goed als) geen probleem meer zou zijn.

Een dergelijk uitgangspunt maakt het nog moeilijker om de bestaande homofobie in die bredere samenleving te bestrijden, en creëert vrijplaatsen waarbinnen homofobie ongestoord kan groeien, zonder dat we een cognitieve grip krijgen op de problematiek of adequate middelen ontwikkelen om die homofobie in te dijken. De massale straatprotesten in Frankrijk tegen de openstelling van het huwelijk voor mensen van hetzelfde geslacht, door voornamelijk leden van de etnische en religieuze meerderheidsgroep, tonen aan dat geen enkele groep een patent heeft op onverdraagzaamheid voor diversiteit. Maar meer nog, dergelijke protesten en stemmen worden letterlijk en dus onbeheersbaar als we homofobie als een probleem van etnische minderheden gaan kaderen.

moslim'Seksuele diversiteit' betekent effectief diversiteit

Het staat buiten kijf dat homofobie moet bestreden worden en dat er meer ademruimte gemaakt moet worden voor seksuele diversiteit. Dat is een belangrijk uitgangspunt van deze handleiding. Maar het staat eveneens buiten kijf dat er verschillen bestaan in de beleving van en de omgang met seksuele diversiteit die verbonden kunnen worden aan een veelheid van factoren zoals opvoeding, scholingsgraad, socio-economische status, etnische en culturele afkomst en ervaringen van maatschappelijke integratie, aanvaarding en uitsluiting.

'Seksuele diversiteit' betekent effectief diversiteit, en dus ook het bestaan van verschillende manieren om niet-heteronormatieve levens uit te bouwen en verschillende manieren om met seksualiteit om te gaan.

Vanuit dit inzicht, voorbij simplistische stereotypering, averechtse stigmatisering en het bieden van pasklare antwoorden of oplossingen, biedt deze handleiding een instrument om seksuele oriëntatie en genderidentiteit in etnisch-culturele minderheidsgroepen bespreekbaar te maken.

moslimOver de handleiding

Dit instrument onderscheidt zich op minstens drie vlakken van reeds bestaande methodieken die gericht zijn op de aanvaarding van seksuele diversiteit.

Ten eerste, zoals reeds uitgebreid benadrukt, staat het kruispuntdenken centraal in onze benadering. Ten tweede stelt deze handleiding kaders en ervaringen van etnisch-culturele minderheden wat betreft relatievorming en seksualiteit centraal. En ten derde engageert de handleiding zich uitdrukkelijk met de kwestie van religie.

Deze handleiding geeft geen kant- en klare oplossing, maar biedt wel een aantal degelijke referentiekaders en pistes om dit proces te begeleiden. De slaagkansen van het emancipatieproces dat deze handleiding wil bevorderen hangen uiteraard af van de mate waarin de  trainer vertrouwen weet op te bouwen in de groep en een groepsdynamiek in goede banen weet te leiden, alsook de mate waarin de deelnemers aan een vorming bereid zijn zich met de groep te engageren en diepgewortelde ideeën in vraag willen stellen. Maar de factoren die dit proces bevorderen of verhinderen blijven niet beperkt tot het niveau van een concrete vorming, of dynamieken binnen etnisch-culturele minderheden. We moeten vaststellen dat de maatschappelijke context, waarin etnisch-culturele minderheden keer op keer verantwoordelijk gemaakt worden voor de heersende homofobie in contrast met de manier waarop de etnische meerderheid zich graag als homotolerant profileert, hier tevens een grote rol speelt. Deze handleiding richt zich in eerste instantie op etnisch-culturele minderheidsgroepen, maar er is dus tevens een proces te doorlopen, en verantwoordelijkheid te nemen, aan de kant van de etnisch-culturele meerderheid.

moslimHet is, tot slot, belangrijk om voor ogen te houden dat mentaliteitswijzigingen nooit gerealiseerd worden in een dag. Noties van seksualiteit, intieme relaties of liefde zijn bij ons allen diepgeworteld. Ze maken deel uit van bredere complexe culturele contexten van opvattingen, normen, waarden en betekenissen die we met de paplepel ingelepeld kregen, en ze zijn deel geworden van hoe we onze identiteit en lichamelijkheid begrijpen en ervaren. Verandering op dit vlak betekent noodzakelijkerwijs een (langzaam) proces, een langer traject dat stapsgewijs begonnen en verdergezet wordt.

De illustraties in deze handleiding werden verzorgd door Zologie. Tussentitels en links heb ik zelf aangebracht.

De brochure bestellen kan via Ella vzw of Merhaba vzw

20:47 | Permalink | Tags: moslim, nva |  Facebook |

14-07-13

Martijn en Islamofobie

nva,cavaria,moslim

In dit artikel kan je lezen hoe in Zizo werd gereageerd op het 'neutraliteitsdebat'. Een debat dat concreet gaat over het al dan niet toelaten van hoofddoeken aan de loketten en in het Gemeenschapsonderwijs en uiterlijke kenmerken van holebi's en transgenders, zoals het intussen overbekende regenboog-T-shirt.

nva,cavaria,moslimNVA-gemeenteraadslid Martijn Van Esbroeck mocht in Zizo het standpunt van  zijn partij toelichten. Op de vraag wat hij vindt van de resolutie van Bert Anciaux over de strijd tegen islamofobie antwoord hij: "Ik sta daar niet achter. Hoe definieer je islamofobie? Wat wil je bereiken met zo'n resolutie? Er is vrijheid van meningsuiting. Als een moslim zich aangevallen voelt door bepaalde uitspraken, dan mag hij zich ook verdedigen. We leven in een open samenleving. Laat mensen hun meningen uiten. Dan kom je er ook achter dat mensen soms gewoon hun angsten willen ventileren."

Islamofobie in 8 puntjes

nva,cavaria,moslimIslamofobie is strikt genomen geen racisme maar beide fenomenen kan  je niet los van elkaar zien. In de resolutie, ingediend door Bert Anciaux (SP.A) Fauzaya Talhaoui (SP.A)  Ahmed Laaquej (PS) Freya Piryns (Groen) Richard Miller (MR)  en Zakia Khattabi (Ecolo) worden 8 kenmerken van islamofobie opgesomd:

1. de islam als een monolithisch, gesloten blok, statisch en niet in staat tot aanpassing aan nieuwe situaties;
2. de islam als afgescheiden en « anders », zonder gemeenschappelijke en gedeelde doelen en waarden met andere culturen, als een overtuiging die niet wordt beïnvloed door andere culturen en zonder effecten op andere culturen;
3. de islam als inferieur aan het Westen en een aantal waarden die hieraan worden gekoppeld, kortom als barbaars, irrationeel, primitief en seksistisch;
4. de islam als gewelddadig, bedreigend, steun verlenend aan terrorisme, actief en combattief betrokken in een "botsing der beschavingen";
5. de islam als een politieke ideologie, gebruikt voor politiek en militair gewin en erop uit een islamhegemonie te vestigen;
6. het radicaal afwijzen van kritiek vanwege de islam op het Westen;
7. vijandigheid jegens de islam, als argument om discriminatie en maatschappelijke uitsluiting van moslims goed te praten;
8. het aanvaarden van een duidelijke vijandigheid jegens moslims als een natuurlijk en gewoon verschijnsel.

Je hoeft de 8 puntjes maar te lezen en je kan bij elk ervan wel voorbeelden verzinnen uit de recente actualiteit waarin ze met de voeten worden getreden. Ze zijn ook stuk voor stuk stof tot nadenken. Als je er wat dieper op in gaat  kan je zelfs verbanden leggen met homo- en transfobie. Neem punt 5: "de islam als een politieke ideologie, gebruikt voor politiek en militair gewin en erop uit een islamhegemonie te vestigen." In de VS gebruikt extreem-rechts gelijkaardige 'argumenten' om holebi- en transgenderrechten tegen te houden.nva,cavaria,moslim We zouden er volgens hen op uit zijn de maatschappij over te nemen. Onlangs kregen de LHBT-beweging ook het etiket van 'politieke ideologie' door dominicaan en pauselijke huistheoloog Wojciech Giertych"Homoseksualiteit is een ideologie geworden die de menselijke natuur wil veranderen, en die door de machtigen van de wereld in veel landen wordt ondersteund. De rooms-katholieke kerk is het enige instituut ter wereld met de moed om tegen die ideologie in te gaan."

Vertrouwen

In de toelichting bij de resolutie schrijft Bert Anciaux: "De indieners van deze resolutie gaan er vanuit dat de overgrote meerderheid van de moslims in België kiest voor een leven in een democratische rechtsstaat, met een scheiding van kerk en staat én met overtuigd respect voor alle rechten die wij daarbij verwierven en plichten die wij op ons namen de voorbije decennia en eeuwen. Deze resolutie steunt op het vertrouwen dat een gelukkige, sterke samenleving op een actief pluralistische wijze omgaat met diversiteit en daarin een bron van kracht en vernieuwing vindt, zonder dat daardoor de wezenlijke eigenschappen (democratie, openheid, solidariteit, gemeenschapszin) ervan worden bedreigd. " Eigenlijk zegt de resolutie: behandel moslims als gelijken, niet als bedreiging.
nva,cavaria,moslim
Het is duidelijk dat een verbod op het dragen van een hoofddoek aan een loket of in een school indruist tegen dit principe.  Zoals Zizo-hoofdredacteur Dennis De Roover stelt kunnen dergelijke maatregelen uitdeinen naar andere minderheden. Holebi's en transgenders leven niet in een vacuüm. Uitingen van discriminatie kunnen verschillen naargelang de getroffen groep maar hebben ook parallellen en beïnvloeden elkaar.  Een homofoob kan zich baseren op het hoofddoekenverbod om te eisen dat ook homo's aan bepaalde uiterlijke kenmerken dienen te voldoen omdat hij nu eenmaal zenuwachtig wordt van vrouwelijke trekjes bij mannen. Als je het ene verbiedt kan je het andere moeilijk toelaten.

Weg met het racisme, leve de islamofobie

nva,cavaria,moslimRacisme blijft niet meer beperkt tot discriminatie omwille van ras of huidskleur.  Dat zeggen zowel het Vlaams Belang (de belangrijkste producenten van racisme in dit land) als de tegenstanders van deze partij.

Op de website van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR) wordt racisme als volgt gedefinieerd "Waar men vroeger vooral trachtte om een verschil in behandeling en gedrag ten aanzien van een andere groep te rechtvaardigen op grond van biologische verschillen, is men vanaf de jaren zeventig - aanvankelijk vanuit extreemrechtse hoek - de superioriteit van de ‘eigen’ cultuur gaan benadrukken. Culturen kunnen dan best niet met elkaar worden gemengd en de eigen cultuur moet op absolute wijze worden beschermd of opgelegd aan iedereen die op ons grondgebied verblijft. " Let vooral op de tussenzin 'aanvankelijk vanuit extreemrechtse hoek'. Men stelt vast dat het Vlaams Belang niet meer alleen staat in dit discours. Politici van andere partijen nemen er stukken van over. Het hoofddoekenverbod, ingevoerd onder het mom van neutraliteit, past de opvatting toe in de praktijk.  Martijn van Esbroeck noemt in Zizo de huidige reglementering, die het hoofddoekenverbod oplegt,  'een goed reglement.'

nva,cavaria,moslimWat zegt het Vlaams Belang?

Wie in dit land racisme zegt, zegt Vlaams Belang. De partij mag dan achteruit gaan, je kan in de teksten die ze produceert nog altijd goed aflezen hoe het racisme nu en dan 'vervelt' zoals een slang.   Uit een artikel op de VB-website naar aanleiding van de film 'Femme de la Rue' van Sofie Peeters: "De onvermijdelijke Hilde Sabbe is in hetzelfde politiek correcte bedje ziek: 'Seksisme heeft geen kleur', schreeuwt ze in Het Laatste Nieuws. Alsof wij zouden beweren dat het iets met ‘kleur’ te maken heeft. Wat een geniepige verdraaiing en vervuiling van het debat. Cultuur en religie, daar gaat het om."  Het VB heeft huidskleur afgeschreven als voorwerp van racisme en vervangen door cultuur en religie.  Je hoeft de website of de krantjes van het VB slechts vluchtig te lezen om te weten dat ze daar nog steeds volop op inzetten. Een sterk staaltje daarvan is nog steeds het interview met Wim Van Rooy op hun website: “Islam is fascisme” zegt Van Rooy. Lees het interview en je zult er de 8 puntjes van de resolutie tegen islamofobie in terugvinden. In omgekeerde zin uiteraard.

Kiezen is verliezen?

"Natuurlijk kan iemand met een andere huidskleur, of iemand die verwijfd of transgender is. Dat is geen statement. Die persoon is gewoon zo. Je kunt niet anders zijn dan je bent. Je religieuze overtuiging kies je. Je seksuele geaardheid niet." zegt Martijn Van Esbroeck in Zizo. Men is bij de NVA duidelijk geschrokken van de hevige verontwaardiging over de T-shirt-uitspraak van BDW.  Martijn probeert te zalven: holebi's en transgenders worden niet geviseerd, zij kunnen er immers 'niets aan doen' dat ze zo zijn. Het is een slimme zet, die inspeelt op de latente islamofobie en holebi's en moslima's tegen elkaar opzet. Je moet maar niet zo dom of koppig ('achterlijk' zegt Etienne Vermeersch) zijn om te 'kiezen' voor de islam.  Als je daarvoor kiest, dan mogen wij jou discrimineren. Alsof gediscrimineerd worden omwille van iets waar je voor kiest minder pijnlijk zou zijn als gediscrimineerd worden omdat je 'niet anders kunt  zijn dan je bent' .

nva,cavaria,moslimEigenlijk is dit het oude adagium van het Vlaams Belang dat terugkomt: 'Aanpassen of opkrassen'. Te beginnen aan het loket. De NVA stelt moslima's voor de keuze: je geloof verloochenen, of geen werk aan het loket want je kunt niet neutraal zijn.  Wat staat er ook alweer in punt 3 van de resolutie: "de islam als inferieur aan het Westen en een aantal waarden die hieraan worden gekoppeld, kortom als barbaars, irrationeel, primitief en seksistisch."

Naargelang het uur van de dag?

Hoe trekt Martijn de grens? Dat blijkt niet zo simpel: "Wil je je seksuele geaardheid in de verf zetten, dan is dat je volste recht. Maar doe dat dan om vijf uur als je naar huis gaat en niet aan het loket," zegt hij in Zizo.  Wat is het verschil tussen je seksuele geaardheid in de verf zetten en wat hij voordien zei: "Je kunt niet anders zijn dan je bent"? Ik ken een hoop mensen die echt niet bereid zijn om dat onderscheid te maken naargelang het uur van de dag. Voor vele holebi's en transgenders bestaat dat onderscheid gewoon niet.  Kortom: wie misbruik wil maken van dit reglement om mensen te weren of te ontslaan kan dat. En kom me niet vertellen dat er in Antwerpen op dit moment zo geen mensen rondlopen.

Zizo en de neutraliteit_0001.jpg

16:19 | Permalink | Tags: moslim, nva, cavaria |  Facebook |

19-06-13

LHBT-activisten schrijven geschiedenis in Gezi Park

Gezi_0003.jpg

This article in English

Iedereen kent intussen het Gezi Park in Istanboel. Wie de berichtgeving nauwkeurig gevolgd heeft zag nu en dan ook de regenboogkleuren opduiken in de manifestaties. LHBT-activisten waren bij de eersten om aan het protest deel te nemen.

Naarmate de strijd evolueerde van een gevecht voor het behoud van een park naar een bredere beweging tegen de Turkse regering vonden de regenboogactivisten onverwachte bondgenoten in de buurt van Taksim Square. De regenboogvlag is er intussen een van de meest opvallende symbolen geworden.

Er bestaat geen twijfel over dat homoseksualiteit verre van volledig geaccepteerd is in Turkije. Het leger beschouwt het bijvoorbeeld nog als een seksuele afwijking. Holebi- en transgenderactivisten waren nog nooit een sterke politieke kracht. Toch is het niet verwonderlijk dat homo's en lesbiennes op de eerste rij staan in de Occupy Gezi-beweging. Tenslotte was het park hun terrein, zeker 's nachts.

Gezi_0002.jpg


Homo's en conciërges

Het park ligt een boogscheut verwijderd van Taksim Square, centrum van het uitgaansleven in Istanboel. Het park is dé plek voor de homoseksuele feestvierders om achteraf naar af te zakken. "Je hoeft maar eender welke homogids open te slaan en je vindt Gezi Park als trefplaats aangeduid" zegt Barbaros Sansal, een mode-ontwerper en activist die het park al meer dan 50 jaar bezoekt. "Het is de belangrijkste ontmoetingsplaats en cruising-plek voor homo's in Turkije. Wij hebben hier allemaal herinneringen."

Overdag is het park helemaal anders. "Families met kinderen kwamen hier" zegt Sansal. "Het staat ook bekend als  het 'conciërgepark'. Tijdens het weekend was het park bevolkt met conciërges en hun familie die in de kelders van de luxueuze gebouwen in de buurt wonen. Het was de enige plek waar ze wat frisse lucht konden opsnuiven."

Gezi_0001.jpg

Struiken weggehaald

Voor homo's en lesbiennes veranderde het park nog lang voor de overheid aankondigde dat ze er gebouwen wil neerzetten. De lokale overheid begon met het weghalen van het struikgewas zodat er geen gelegenheid meer was voor homo's om ongezien hun ding te doen. Vorig jaar begon de politie met het regelmatig controleren van de passanten. "Zelfs als je 's morgens gewoon een kop koffie wou drinken op een bank kwam de politie om je te ondervragen" zegt Yigit Karaahment, een freelance journalist voor de Turkse Vogue en GQ. "Op die manier werden homo's er geleidelijk uitgewerkt."

En nu zijn ze dus terug, zichtbaarder dan ooit. "We hebben een eerste hulppost opgezet, artsen ingeschakeld en voor voedsel gezorgd," legt Boysan Yakar uit. Hij is actief in het 'LGBT-Blok', een LHBT-koepelorganisatie in Turkije. Alleen wordt er momenteel weinig aan cruising gedaan. "Ik zag  gisteren  iemand zijn Grindr raadplegen" grapt Karaahmet. "Maar infeite hebben de mensen meestal geen zin of energie om op de versiertoer te gaan. Ze zijn zelfs niet seksueel opgeladen wegens te druk bezig met protesteren."

Nieuwe ontmoetingen

Verrassend genoeg ontstaat er een heel andere vorm van ontmoeting. In de loop van het protest hebben homo- en lesbische organisaties bondgenootschappen gesloten met op het eerste zicht onverwachte vrienden zoals de fanclub van de Besiktas-voetbalploeg en antikapitalistische moslims. Meningsverschillen staan daarbij de solidariteit niet in de weg. Zo wordt er bij de actievoerders nogal wat bier gedronken. Het protest gaat tenslotte gedeeltelijk tegen een alcoholverbod. Op een woensdag vroegen religieuze activisten om tijdens hun gebed in het park geen alcolhol te drinken. Die oproep werd door de meesten opgevolgd. Wat niet wil zeggen dat er geen verschilpunten meer zijn, maar men weet blijkbaar wel respectvol met elkaar om te gaan. "Jarenlang werden homoseksuelen als een illegale splintergroep behandeld" zegt Kursad Kahramanoglu, columnist voor de linkse krant Birgün. "Maar er kwamen dus positieve zaken voort uit Gezi."

Gezi_voetbalfans_0001.jpg

Strijd tegen homofobie

In het begin van het protest zagen de holebi's en lesbiennes homofobe graffiti in de buurt van het park. Sommige actievoerders gebruikten het woord 'ibne', een scheldwoord voor homo's dat ook 'waardeloos' betekent. Al gauw werden de beledigende graffiti overschilderd en werden duizenden stickers verspreid waarmee men wees op het gevaar van homofobie. Andere organisaties werden gecontacteerd met de vraag geen homoseksuelen, vrouwen of prostituees te beledigen. Het werkte. Sommige actievoerders - waaronder ook enkele leden van de Antikapitalistische moslims - beloofden hun medestrijders te ondersteunen tijdens de Gay Pride Week in Istanboel.

"Erdogan noemde de actievoerders geen radicalen, maar marginalen," zegt Sansal. "Marginaal is een woord waarmee men meestal homo's bedoelt in Turkije. Hij gebruikte dat woord omdat hij overal regenboogvlaggen zag. Maar niemand maakt zich daar druk over. Het Gezi-protest speelde een historische rol in onze strijd tegen homofobie."

azie,moslim,actieInteressant is dat ook het Tahrirplein in Caïro bekend staat als ontmoetingsplaats voor homo's. Helaas stond de LHBT-beweging daar nog niet sterk genoeg om een gelijkaardig proces in gang te zetten als in Istanboel. Het weghalen van struiken in parken waar homo's elkaar ontmoeten is een bekende praktijk, ook in het stadspark van Antwerpen.

 

azie,moslim,actie


18:37 | Permalink | Tags: azie, moslim, actie |  Facebook |

01-06-13

Het overbruggen van verschillen

Mehdi Hasan_0002.jpgThis article in English

Mehdi Hasan schrijft voor The New Statesman en is politiek directeur van The Huffington Post UK. Als moslim worstelt hij met het idee van homoseksualiteit, maar hij is tegen homofobie.

Het is het seizoen van de verontschuldigingen. In het bijzonder van onze fijnste academici die zich  bij bosjes verontschuldigen voor de publieke homofobe opmerkingen die ze maakten. Tim Winter_0001.jpgDr. Tim Winter, theoloog aan de universiteit van Cambridge en een van de toonaangevende moslimgeleerden maakte zijn excuses op 2 mei nadat beelden waren uitgezonden waarin hij homoseksualiteit de 'ultieme inversie' en 'onverklaarbare aberratie' noemde: "Het clipje op You Tube is minstens 15 jaar oud en het geeft op geen enkele manier mijn actuele mening weer. We hebben allemaal de voortvarendheid van de jeugd, en we evolueren allemaal."Niall Ferguson_0001.jpg Historicus en professor Niall Ferguson verontschuldigde zich 'zonder voorbehoud' op 4 mei voor 'stomme' en 'ongevoelige' opmerkingen waarin hij beweerd had dat de economist John Maynard Keynes niet de moeite gedaan had om 'op lange termijn' te denken omdat hij homo was en geen kinderen wilde.

Jeugdige voortvarendheid

Mag ik mijn niet-academische, niet-intellectuele stem toevoegen aan deze mix? Ik wil mijn eigen verontschuldigingen maken. Omdat ik ook een aantal behoorlijk ongepaste opmerkingen gaf in het verleden. Het zal U al dan niet verbazen dat ik als tiener 'homo' als scheldwoord hanteerde. Ik was een van die wannabe-macho kereltjes. U zult allicht geschokt zijn te ontdekken dat ik ook als twintiger deze schandelijke praktijk verderzette en onheus kleinerende opmerkingen over homoseksualiteit bleef maken. We zijn nu 2013 en ik ben 33 jaar oud. Mijn eigen 'jeugdige voortvarendheid' ligt, gelukkig, zij het met vertraging, achter mij.

Wat is er gebeurd?

Om te beginnen ben ik opgegroeid. Onverdraagzaamheid en het demoniseren van verschillen vormen het kenmerk van meestal onrijpe en kinderachtige geesten. Maar, om eerlijk te zijn, er gebeurde ook nog iets anders: ik kreeg een meer genuanceerd beeld van mijn islamitisch geloof en een beter inzicht in de moraal, de waarden en de capaciteit tot tolerantie ervan.

islam20110211a.jpg

Voor we verder gaan geef ik U een beetje context mee. Enkele weken geleden werd ik zwaar aangevallen door een medegelovige nadat ik had gesuggereerd dat teveel moslims in dit land een 'Joods probleem' hebben en dat we "het ongebreidelde antisemitisme in onze achtertuin vrolijk aan het negeren zijn." Ik hoop maar dat ik bij deze krijsende en verontwaardigde figuren niet een gelijkaardig ontkenningsgedrag losmaak als ik zeg dat vele moslims ook een probleem hebben met homoseksuelen of tenminste met homoseksualiteit.  Feit is dat een Gallup-enquête in 2009 vaststelde dat Britse moslims een zero-tolerance tegenover homoseksualiteit hebben. "Geen enkele van de 500 Britse moslims die werden ondervraagd geloven dat homoseksuele handeling moreel aanvaardbaar zijn" schreef The Guardian dat jaar.

Koran_0001.jpg

Verkeerde interpretatie van de Koran

Daayiee Abdullah_0001.jpgNog wat meer context. De orthodoxe islam, zoals de orthodoxe interpretatie van de andere Arabische godsdiensten, ziet homoseksualiteit als zondig en ziet het huwelijk als een exclusieve heteroseksuele verbintenis. Waarmee ik niet wil zeggen dat er geen discussie is over het onderwerp. In april schreef The Washington Post over Daayiee Abdullah die als de enige openlijke homoseksuele imam wordt beschouwd. De krant citeerde hem: "Ik ben kandidaat voor een huwelijk tussen personen van hetzelfde geslacht." Intussen liet de moslimgeleerde Scott Siraj al-Haqq Kugle weten dat de begrippen 'homo' en 'lesbisch' niet voorkomen in de Koran. Kugle doceert islamitische studies aan de Emoryuniversiteit in de VS.  Volgens hem is een verkeerde interpretatie door ultra-conservatieve mullahs de oorzaak van de vijandigheid van de islam tegenover homoseksualiteit.

Scott Kugle_0001.jpg

De Britse islamitische intellectueel en schrijver Ziauddin Sardar schreef in zijn boek 'Reading the Quran' (2011) dat er "absoluut geen bewijs bestaat dat de profeet ooit iemand zou hebben gestraft omwille van homoseksualiteit." Sardar voegde er aan toe: "De demonisering van homoseksualiteit in de islamitische geschiedenis is grotendeels gebaseerd op gefabriceerde tradities en niet gemotiveerde vooroordelen die in de meeste islamitische gemeenschappen voorkwamen." Ziauddin Sardar_0001.jpgHij citeert vers 31 van hoofdstuk 24 van de Koran, waarin we mannen "tegenkomen 'die geen seksueel verlangen hebben bij de charmes van vrouwen." Ik dien hier aan toe te voegen dat Abdullah, Kugle en Sardar tot een kleine minderheid behoren zoals ook de leden van homoseksuele moslimgroeperingen.  De meeste mainstream islamgeleerden beschouwen homoseksualiteit als een zware zonde. Ook zij die zich progressief en gematigd noemen zoals Imam Hamza Yusuf in de VS en Tariq Ramadan in Groot Brittannië.Tariq Ramadan0001.jpg  De Koran veroordeelt uiteindelijk het volk van Lot omdat ze "mannen benaderen" (26:165) en "mannen begeren in plaats van vrouwen" (7:81). Zij omschrijven het huwelijk als de instelling die bestemd is voor personen van verschillend geslacht en dient voor de voortplanting.

En ik dan? Waar sta ik in deze?

Vier jaar lang wilde ik daarop niet antwoorden. Ik was bang als homofoob gelabeld te worden. Ik wou niet dat mijn homoseksuele vrienden en collega's me zouden bekijken met angst, achterdocht of minachting. Laat ik duidelijk zijn: ja, ik ben een progressief die een seculiere samenleving verdedigt waarin je jouw geloof niet aan anderen opdringt en waar de overheid, hoe groot of klein ook, uit de slaapkamer moet blijven. Maar ik ben ook (tot blijvende teleurstelling van Richard Dawkins) een gelovige moslim. Het gevolg is dat ik worstel met het onderwerp homoseksualiteit. Als voorstander van secularisme ben ik bereid huwelijken tussen mensen van hetzelfde geslacht te aanvaarden voor de burgerlijke stand.  Maar als gelovige moslim wil ik er op aandringen dat geen enkele moskee gedwongen wordt dit te doen als men dat daar niet wil.

Moskee_genk_600a.jpg

Ahmadinejad en Taliban

Ik wil jou als homo niet discrimineren, kleineren, pesten, fysiek mishandelen of beledigen. Absoluut niet. Ik wil niet terug naar de donkere dagen waarin homomannen en lesbische vrouwen werden gecriminaliseerd en in de gevangenis gegooid. De tijd van Section 28 en wettelijk toegelaten discriminatie is voorbij. Ik  walg van de gewelddadige onderdrukking van homoseksuelen in de meerderheid van de moslimlanden. Ik krimp in mekaar als ik beelden zie van een hansworst als Mahmoud Ahmadinejad die beweert: "In Iran hebben we geen homoseksuelen... wij kennen dat verschijnsel niet." Ik krijg buikpijn als ik lees hoe de Taliban in de late jaren negentig homo's levend begroef om daarna een stenen muur op hen te laten instorten.Gay Free Zone2_51367172.jpg

Het probleem blijft niet beperkt tot het Midden-Oosten en het zuiden van Azië. In maart verbijsterde een islamitische luisteraar de presentator van een radiostation in New York toen deze belde om live in de ether te verklaren dat homoseksuele Amerikanen moeten behandeld worden volgens de 'sharia-wetgeving'. Hier in Groot Brittannië kregen de islamitische parlementsleden die voor de openstellling van het huwelijk stemden Sadiq Khan_0001.jpg- zoals Sadiq Khan - doodsbedreigingen en werden beschuldigd van afvalligheid door een handvol moslimextremisten. Vorig jaar lanceerden opgeblazen islamitische bendes in Oost-London een belachelijke sticker-campagne waarop ze een gebied uitriepen tot 'Gay-free zone'.


Respect en wederzijds begrip

Ik weet dat het moeilijk te geloven is maar de islam is geen religie van geweld, haat of onverdraagzaamheid. Dit ondanks de geweldige inspanningen van een minderheid van reactionairen en radicalen die anders spreken en handelen. Van de 114 hoofdstukken uit de Koran beginnen er 113 met de aankondiging dat Allah een god van barmhartigheid en mededogen is. De profeet Mohammed wordt beschouwd als 'genadevol voor de hele schepping'. Die genade is op iedereen van toepassing, homo of hetero. Of zoals Tariq Ramadan het formuleerde: "Ik mag dan niet akkoord gaan met wat U doet omdat het niet in overeenstemming is met mijn geloof maar ik respecteer wie U bent." Hij wijst er terecht op dat dit 'een zaak van respect en wederzijds begrip' is.

Homotiener in brand gestoken

Steven Simpson_0001.jpgIk wil ook nog opmerken dat de moslims in Groot Brittannië tegenstanders zijn van het vervolgen van homoseksuelen.  Uit een onderzoek in 2011 van de denktank Demos bleek dat minder dan een op vier Britse moslims niet akkoord ging met de stelling: "Ik ben fier hoe Groot Brittannië homoseksuelen behandelt." Er is veel reden tot fierheid, maar nog veel te doen. Homofobe agressie is wijdverbreid in onze scholen. Negen op tien homoseksuele of lesbische tieners heeft ervaring met homofobie op school. LHBT-tieners ondernemen drie keer meer zelfmoordpogingen dan hun heteroseksuele leeftijdsgenoten. Ondanks de recente en geringe terugval van 'seksueel georiënteerde haatmisdrijven' waren er in 2012 nog steeds 4.252 zulke misdrijven in Engeland en Wales waarvan vier op de vijf gepaard gingen met geweld. In maart werd een man in de gevangenis opgesloten omdat hij een homotiener gedood had door hem in brand te steken. De moordenaar kerfde homofobe beledigingen op het hoofd, de voorarm en de buik van de 18-jarige Steven Simpson.

Patrick Strudwick_0001.jpg

Zij aan zij tegen fanatiekelingen

Vaste lezers weten dat ik veel van mijn tijd besteed aan het veroordelen van islamofobie: van de grove stereotiepen over moslims in de media, discriminatie van moslims op de werkvloer tot aanvallen op huizen, bedrijven en gebedsplaatsen van moslims.  De waarheid is dat islamofobie en homofobie heel veel gemeen hebben: volgens de homoseksuele journalist Patrick Strudwick zijn ze "minstens gedeeltelijk gevoed door angst. Angst voor het onbekende..." Moslims zijn net zoals LHBT het slachtoffer van deze angst - zeker als die zich vertaalt naar haatpraat of fysieke aanvallen. We moeten zij aan zij staan tegen de fanatiekelingen en handelaars in haat, of ze nu islamist zijn of extreem-rechts.  Eerder dan tegen elkaar in te gaan of ons tegen elkaar te laten opzetten. We dienen tegen elke prijs te  vermijden dat we elkaar demoniseren of stereotyperen. "De belangrijkste vraag die we als samenleving hebben" zegt een Moslimparlementair die anoniem wenst te blijven, "is hoe we verschillen overbruggen".

Bedenk ook dat een negatieve houding tegenover homoseksualiteit  geen exclusief probleem van moslims is.  In 2010 bleek uit een Brits onderzoek dat 36 procent van de publieke opinie relaties tussen personen van hetzelfde geslacht 'altijd' of 'meestal fout' vond. Een moslimparlementariër die voor de openstelling van het huwelijk stemde vertelde me dat de meeste protestbrieven die hij ontving van evangelische christenen kwamen, niet van moslims. En het was uiteraard ook geen moslim die Steven Simpson doodde.

Broeders in de mensheid
Ali ibn abi talib.jpg

Maar uiteindelijk heb ik dit stuk niet geschreven om de kloof tussen islam en homoseksualiteit te overbruggen. ik ben geen theoloog. Ik ben evenmin een politicus dus ik schrijf dit ook niet als reactie op het actuele parlementaire debat over de pro's en contra's van het huwelijk tussen personen van hetzelfde geslacht. Ik schrijf dit omdat ik in een maatschappij wil leven waarin alle minderheden - joden, moslims, homoseksuelen en anderen - beschermd worden tegen geweld en misbruik, demonisering en discriminatie. En omdat ik mij wens te verontschuldigen voor de pijn of aanvallen die ik mijn homoseksuele broeders en lesbische zusters mogelijk heb berokkend. En ja, wat onze meningsverschillen ook zijn - hetero of homo, gelovig of ongelovig, man of vrouw - we zijn allemaal broeders en zusters. Of zoals Ali ibn Abi Talib, de grote islamitische leider uit de zevende eeuw en schoonzoon van de profeet Mohammed ooit verklaarde: "Onthou dat er twee soorten mensen zijn: ofwel zijn ze je broeders in het geloof of jouw broeders in de mensheid."

Mehdi Hasan - 20 mei 2013

moslim

moslim


16:51 | Permalink | Tags: moslim |  Facebook |

02-05-13

Mijn 1 mei speech

cet article en françaismoslim,pride,world outgames

Op het langverwachte 'Borgerhoudt van Iedereen feest op 1 mei mocht ik het woord nemen om twee belangrijke evenementen voor holebi's en transgenders aan te kondigen.

Het feest kwam er als reactie op het voornemen van het  extreem-rechtse NSA om op 1 mei in Borgerhout te komen betogen. Het NSA kreeg aanvankelijk toelating van de burgemeester maar na fel protest is de toelating dan toch ingetrokken. De buurtbewoners besloten om een solidariteitsfeest te organiseren. Het was zéér geslaagd: optredens, kinderanimatie, een geefkeuken en... een speakers corner.

Het was best spannend: op de pui van het districtshuis van Borgerhout, voor een publiek van buurtbewoners, politici en activisten.  Ik was één van de sprekers, tussen Keltoum Belorf (De Wereld Morgen),  Mohamed Ben Haddou (buurtbewoner), Jan Blommaert (mijn favoriete prof) en Farid Baghouri (Syndicalist ABVV Chemie).  Ik voelde mij best thuis in dat gezelschap. De strijd voor holebi- en transgenderrechten is een sociale strijd, net zoals de strijd tegen racisme en de strijd tegen de discriminatie tussen arbeiders en bedienden.

Klik hier voor foto's van het feest.

Lees hier de andere toespraken.

 

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende