17-08-14

Conchita over de Wereld

Conchita_wild girls on high heels Himba_100145611.jpg

"Het is geen missie, maar iets dat ik als volstrekt natuurlijk ervaar. De kans dat ik de wereld verbeter, is piepklein, maar toch probeer ik. Ik zou het mezelf kwalijk nemen mocht ik dat niet doen." Conchita Wurst over zichzelf en de wereld.

Lees meer...

10-02-14

"Er bestaat geen goedaardige oorlog"

Omar Nahas heeft een toneelstuk geschreven: 'Minaretten van Damascus'. Het gaat niet over politiek, maar over menselijk lijden, zo zegt hij zelf. Ik stelde hem vier vragen.

Omar Nahas_47768_1.jpg

Lees meer...

10:14 | Permalink | Tags: cultuur, moslim |  Facebook |

15-08-13

Onze eerste linkse homoschrijver

Georges Eekhoud door Henri Houben_0001.jpgGeorges Eekhoud (1854-1927) krijgt eindelijk de aandacht die hij verdient. Dank zij het Fonds Suzan Daniel kan je in Antwerpen naar een tentoonstelling over zijn leven en werk, in het kader van de World Outgames.

De programmabrochure die je krijgt bij je bezoek aan de tentoonstelling geeft interessante informatie over zijn werk maar ook over zijn politiek engagement. Ik haal er de relevante passages voor U uit.

Sociale roman over Antwerpen

Eekhoud, een man van driften en passies, verdedigt steeds de artistieke vrijheid en de vrijheid van denken en handelen. Dromend van een superieure mensheid, van een nieuwe, rechtvaardige maatschappij, gekenmerkt door geluk en schoonheid, vindt hij snel aansluiting bij de prille socialistische beweging, dan dan vooral de anarchistische stroming ervan. Vandaar ook zijn medewerking aan bvb. de Université nouvelle in Brussel en aan het blad 'Le Coq rouge', dat zich kant tegen dogma's en regels.  Zijn grote sociale betrokkenheid en uitgesproken afkeer van de burgerij blijken uit een roman als La Nouvelle Carthage (1888), die zich afspeelt in de havenstad Antwerpen.

Georges Eekhoud_Tom Lanoye_0001.jpgTom Lanoye

Uitsluiting en onrechtvaardigheid wekken zijn verontwaardiging op. Eekhoud, die zijn Vlaamse afkomst niet verloochent, ondersteunt als gevolg hiervan de eisen van de Vlaamse Beweging, al is hij tezelfdertijd gehecht aan het unitaire België. Meermaals verwoordt hij zijn verknochtheid aan de volkstaal, ook als literaire taal.  Wat niet in de brochure staat, maar wat ik wel relevant vind is dat Eekhoud zo'n beetje de Tom Lanoye van zijn tijd was. Het gebrul van NVA en Vlaams Belang doet het tegenwoordig gemakkelijk vergeten maar je kan je werk als Vlaamse schrijver perfect combineren met een open visie op de wereld en afstand houden van het separatisme.

Eekhoud moest ook niets weten van oorlog en militarisme. Als kleinzoon van een Duitser en met heel wat vrienden in dat land, is hij niet in staat een Duitser per definitie als zijn vijand te beschouwen. In 1920 publiceert hij 'Des Hommes' een hommage aan enkele Duitse soldaten, geëxecuteerd door hun eigen landgenoten omdat ze niet als beul willen fungeren.

Georges Eekhoud_cover_0001.jpgLiefdesleven

Zoals de meeste homo's in die tijd gaat hij een huwelijk aan met een vrouw. Wanneer hij in 1887 trouwt met Cornelie Van Camp wonen ze al enkele jaren in Schaarbeek, op een steenworp van de grens met Brussel dat omstreeks de eeuwwisseling door Eugène Wilhelm wordt omschreven als de Europese stad met wellicht het grootste aantal homogelegenheden. In 1892 (Eekhoud is dan 38) volgt de ontmoeting met Sander Pierron,  een twintigjarige arbeider-drukker uit Sint-Jans-Molenbeek, actief in de socialistische beweging en met een grote interesse in kunst. Eekhoud ontfermt zich over hem, moedigt hem aan, fungeert als zijn leermeester. Daaruit ontwikkelt zich een verhouding die een unieke plaats inneemt in het leven van beide mannen, zoals blijkt uit de meer dan 250 (liefdes)brieven die Pierron in 1939 aan de Antwerpse stadsbibliotheek schenkt. Eekhouds dagboeken bevatten nog heel wat herinneringen aan ontmoetingen tijdens zijn vele wandeltochten en loftuitingen aan de billen van de sexy straatjongens in ribfluwelen broeken.

Georges Eekhoud_Das Sexualleben unser Zeit_0001.jpgVervolging, ontkenning...

In 1907 figureert Eekhouds naam in een lijst van homoseksuele schrijvers, opgenomen in het boek 'Das Sexualleben unser Zeit'. Om een reactie gevraagd, ziet hij zich verplicht te ontkennen. Het proces tegen hem van 1900, zijn penibele financiële situatie, de verantwoordelijkheid die hij draagt voor zijn echtgenote... laten hem geen andere keuze. Financiële problemen dwingen hem ook tot het schrijven, onder pseudoniem, van een aantal volksromans.

Een roman zonder schuld, zonder schaamte

Georges Eekhoud_Escal-Vigor_0001.jpgDat proces ging over zijn boek 'Escal-Vigor', een van de eerste romans waarin een liefdesrelatie tussen twee mannen openlijk en - ondanks het noodlottige einde - positief wordt beschreven, waarin een gelukkig homoseksueel personage ten  tonele wordt gevoerd, gezond van lichaam en geest, en in vrede met zijn seksualiteit. Het hoofdpersonage eist daarbij het  recht op om te leven conform zijn natuur, zijn geaardheid. Zonder schuld, zonder schaamte.

De reactie blijft niet uit. Eind oktober 1900 start het geruchtmakende asisenproces te Brugge. De verdediging van Eekhoud wordt aangevoerd door de bekende (en beruchte) advocaat Edmond Picard (foto)Georges Eekhoud_Edmond Picard.jpg ook literator, kunstmecenas en de eerste socialistische senator. Een petitie levert de steunbetuigingen op van onder meer Emile Zola, André Gide, Anatole France, Pierre Louÿs, Rachilde, Stuart Merill, Léon Blum, Emile Claus en Oscar Maus. Ook Maurice Maeterlinck en Emile Verhaeren scharen zich aan de kant van hun collega. De Procureur des Konings daarentegen laat ondermeer de Luikse professor psychiatrie Xavier Francotte opdraven, voor een uiteenzetting over de tegennatuurlijke passies van de uranisten (het woord dat toen gebruikelijk was om homoseksuelen te benoemen). 

Vrijgesproken, maar niet bevrijd

Na drie dagen proces en een half uur beraadslagen door de jury volgt de vrijspraak. Eekhoud zal later zijn moeilijkheden na Wereldoorlog I zien als de revanche van sommigen voor de voor hen ongelukkige uitslag van het proces.  Toen werd hem kwalijk genomen dat hij in 1917 een interview heeft toegestaan aan een onder de Duitse censuur verschijnende krant. Dat leidt onder meer tot zijn ontslag aan de Normaalschool.Georges Eekhoud_lanterne sourde_0001.jpg

Gevierd door armen en paria's

Eekhoud sterft op 29 mei 1927 aan een hartaanval. De begrafenis wordt geleid door een neef van zijn overleden echtgenote en door Sander Pierron. op 20 juni volgt, op initiatief van het studentengenootschap 'La Lanterne sourde' en als hommage aan de schrijver, in het nachtasiel van het Leger des Heils in de volkse Marollenwijk van Brussel een feestelijke maaltijd voor een 150-tal armen, studenten en kunstenaars. Met centraal een grote foto van de overledene, zijn borstbeeld en een spandoek met een citaat van hem: "Misschien komt er eens de dag dat ik de armen en de paria's zal waardig zijn".

Georges Eekhoud (1854-1927) – Literatuur en engagement
Van 27 juli tot en met 25 augustus 2013
Toegang: € 5 / € 3 / € 1 / gratis (Combiticket voor beide locaties)
Van 10 tot 17 uur in het Letterenhuis, Minderbroedersstraat 22, 2000 Antwerpen
Van 13 tot 17 uur in de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience, H. Conscienceplein 4, 2000 Antwerpen. Gesloten op maandag.

Met dank aan het Fonds Suzan Daniel.

22:31 | Permalink | Tags: cultuur, tom lanoye |  Facebook |

17-01-13

De Banaan van Bart

De banaan_banaan.jpgKen je de grap over de banaan en de tijgers? Die gaat zo. Een man zit op de trein en pelt een banaan. In plaats van ze op te eten draait hij het raam open en gooit ze het landschap in. Op de vraag van een verbaasde medereiziger waarom hij dat doet antwoordt hij: "Dat is tegen de tijgers". Waarop de medereiziger nog verbaasder antwoordt: "Maar hier in België leven toch geen tijgers?". Zegt de man: "Je ziet dus dat het werkt!".

Bart De Wever kent dat grapje ongetwijfeld. Hij heeft het immers op 12 januari in praktijk gebracht. De Standaard had ergens horen waaien dat er die dag een betoging van radicale islamisten zou plaatsvinden in Borgerhout. Het bericht had evengoed in de prullenmand kunnen verdwijnen Dat lezen we in een colum van Tom Naegels. Tom vroeg aan de 'nieuwsmanager' (dat heet tegenwoordig zo) hoe het bericht in de krant was geraakt. "Zijn antwoord is pragmatisch. ‘Er was een gat. Niet meer. Het was een nieuwsarme dag, waarin er meer onderwerpen wegvielen dan er bijkwamen. Om acht uur hadden we nog niets voor die plaats en dan zijn we beginnen zoeken, ook in het aanbod van de regionale pagina's. Dit was het meest interessante stuk." 

Tijgers in Borgerhout

De banaan_carnaval.jpgBart had een banaan gevonden. In tegenstelling met de man in de trein niet tegen de tijgers, maar tegen de jeugd van Borgerhout. De ongecontroleerde kwakkel van De Standaard kreeg een officiële stempel van de Antwerpse politie. Hij kondigde onverwijld een samenscholingsverbod af in Borgerhout. Geen enkele islamist, moslimfundamentalist of hoe ze zich ook zouden noemen moest het wagen ook maar één opruiende vinger op te steken, laat staan een hele koran. Een koran was volgens hem op zichzelf al een samenscholing. Een samenscholingsverbod betekent dat je automatisch verdacht bent als je met meer dan drie tegelijk samen staat.  Dan wordt je opgepakt en je krijgt... een GASboete. Het moet niet altijd voor de Chiro zijn. Dat vormde een probleem voor de carnavalsgroep die net die dag een feestje met optocht had gepland. Maar dat werd opgelost. Die mochten wel samenscholen. Hopelijk hebben ze zich geamuseerd. Maar dit zegt wel iets over tegen wie het verbod gericht was.

Bart is de baas

Samenscholen, dat mochten ook de massaal naar Borgerhout afgezakte pers- en cameramensen. Om te filmen dat er geen ongeregeldheden waren in Borgerhout. Ze hadden evengoed op de Kempische heide kunnen gaan filmen, daar waren ook geen ongeregeldheden. Maar ook geen samenscholingsverbod. Alle jeugd- en straathoekwerkers in Borgerhout zijn formeel: als er nog maar een zucht van een manifestatie zou gepland zijn dan zouden zij dat weten. Zij weten intussen ook dat Bart geen hoge pet op heeft van hun werk.

De banaan_pers.jpg

Borgerhout is in de ogen van Bart trouwens niet alleen een broedplaats van islamisten maar ook van linkse extremisten. Denk maar aan de PVDA, die erin geslaagd is om de SP.A en Groen mee te trekken in coalitie die de volgende zes jaar de plak zwaait over het district Borgerhout. Bart is daar niet blij mee.  Hij is de baas in Antwerpen en niemand anders. Gelukkig is hij ook de baas van de politie. Ideaal voor practical jokes zoals die van zaterdag.  Er is al wat afgelachen op het Schoon Verdiep. Met Bart als burgemeester vervelen die zich daar geen minuut.

Bart weet waarom

Bart houdt ervan ons op het verkeerde been te zetten met gekke verhalen. Het puin van de niet gebeurde ongeregeldheden in Borgerhout was nog niet geruimd of hij stond al met een nieuw sterk verhaal in de krant.  In zijn opiniestuk Ho's en blingbling (ik las eerst 'homo's en blingbling') beweert hij dat  de liefhebbers van hiphop, gothic en house meer risico lopen op crimineel gedrag. En wie luistert er veel naar hiphop? De Marokkaanse jongeren in Borgerhout toch niet zeker?  Je zou voor minder het samenscholen verbieden."Allahoe akbar" in hiphopversie op de Turnhoutsebaan. Niet als het aan Bart ligt.

De banaan_dance.jpg

Errare humanum est

De onheilsboodschap van Bart wordt sterk gerelativeerd door Maarten Loopmans op De Wereld Morgen: "Daarnaast suggereren de onderzoekers mogelijke, maar geen definitieve verklaringen voor het verband. Dat heet 'veronderstellingen'. Mogelijk is muziekkeuze al op jongere leeftijd een uiting van een grensoverschrijdende persoonlijkheid die in de puberteit ook tot delinquentie leidt. 

nva,cultuur

Mogelijk kom je via muziek bij 'slechte vrienden' terecht die je beïnvloeden. En misschien geeft bepaalde muziek kinderen via tekst en beeld ook rechtstreeks inspiratie (vaak de Vlaamse Leeuw beluisteren zou bv. agressief gedrag kunnen aanwakkeren)."  Verder schrijft Maarten Loopmans:  "De Wever verkondigt in zijn opiniestuk onwaarheden, en verpakt nog te onderzoeken hypothesen als vaststaande feiten. Dat doet hij niet voor de eerste keer. Errare humanum est, sed perseverare diabolicum. Des te meer omdat deze beweringen gemakkelijk te weerleggen zijn op basis van een korte zoektocht op het internet."

Antwerpen_Ludo Smits0003.jpgHallo, Ludo Smits?

Maar wacht es even... Hoeveel hiphop, gothic en house wordt er eigenlijk in de homodiscotheken gedraaid? Wordt het niet dringend tijd dat Bart aan Ludo Smits en andere discotheeknichten een lijstje met gevaarlijke nummers stuurt met de vriendelijke maar dringende vraag om deze niet meer te laten weerklinken als de homoparochie komt feesten?  Hoe noem je dat ook weer in het Latijn? Een Index librorum prohibitorum. (Latijn dat we bijleren dezer dagen!) Dat is de enige manier om te vermijden dat er binnenkort ook een samenscholingsverbod komt in de Lange Schipperskapelstraat en omgeving. 

Het zou allemaal vreselijk om te lachen zijn, ware het niet dat Bart de komende zes jaar burgemeester van Antwerpen is.  

Lees ook

De banaan_DWM.jpg

nva,cultuur

18:11 | Permalink | Tags: nva, cultuur |  Facebook |

14-09-12

Afscheid Van Alex Cassiers

Alex Cassiers0003.jpgBegin september overleed de acteur Alex Cassiers. Hij gaf kleur aan mijn jeugd, ook al was dat nog in zwartwit. Pas véél later zou ik vernemen dat hij ook homo was.

Alex Cassiers werd op 26 juni 1936 in Antwerpen geboren. Hij is vermoedelijk gestorven aan een hart- of herseninfarct. De politie trok naar zijn appartement in Zellik, nadat hij niet was komen opdagen voor een concert. Toen hij ook niet reageerde op telefoontjes, verwittigde David Davidse, die bevriend was met Cassiers, de politie. Alex Cassiers werd 76 jaar. Ik zal hem mij altijd blijven herinneren als de edelman-slechterik Guy de Sénancourt in 'Johan en de Alverman'. Dat was één van de vele razend populaire jeugdfeulletons die de BRT in de jaren '60 van vorige eeuw uitzond. In F.C. De Kampioenen vertolkte Cassiers de rol van Theo Vertongen, de vader van Markske.Alex Cassiers0002a.jpg

Alex Cassiers was een van de grondleggers van de Brusselse LGBT-beweging en medeoprichter van "De Babbelkroeg", een van de eerste homocafé's in Brussel waar je zomaar naarbinnen kon kijken en waar je niet moest aanbellen. Ook op latere leeftijd bleef hij voorvechter voor holebirechten met de Brusselse Holebi Senioren.

De holebitransgendergemeenschap brengt hulde aan Alex op zaterdag 15 september om 11 uur in de KVS, (Lakensestraat 146 1000 Brussel) het theater waar hij een lange carrière als acteur doorliep. Info bij het Regenbooghuis: 02/503.59.90

Videofragmenten met Alex Cassiers

18:47 | Permalink | Tags: afscheid, brussel, cultuur |  Facebook |

04-04-12

De kunst van het verbieden

Update 15:19 5-4-2012 Jan Roegiers schrijft op Facebook dat hij de Eric Smout van Democrazy heeft voorgesteld om het concert toch te laten doorgaan met (ik citeer) "een stevige en actief uitgedragen boodschap door artiest en concertorganisator van verdraagzaamheid en waarin afstand wordt genomen van homofobie. Ook tijdens het concert." (Dat is ongeveer wat ook tijdens het concert van Section D'Assaut gebeurd is in de AB.)  Hij reageert hiermee op mijn artikel. Ik heb Eric Smout om een reactie gevraagd.

Lees meer...

24-02-12

Afscheid van Paul Van Goubergen

Paul_facebook001a.jpgDe redactie van Pinkwave maakte vandaag het overlijden van Paul Van Goubergen bekend.

Paul (1960 - 2012) was ambtenaar bij de FOD Financiën. Ik leerde hem kennen toen ik actief was in het RAF (Roze Aktiefront) waar hij hielp bij practische taken zoals het verzenden van de nieuwsbrief. Wegens zijn zwakke gezondheid kon hij niet meedoen aan acties maar zijn interesse voor de LGBT-beweging en alles wat daarmee te maken had was grenzeloos.

Ik werkte ook met hem samen in de werkgroep pers van de BLGP (Belgian Lesbian and Gay Pride, voorloper van wat nu de Pride is). In oktober 2005 richtten we samen met nog enkele andere activisten de groep Mikpunt op.

Paul had een onstilbare honger naar cultuur. Bij elke ontmoeting wees hij mij op interessante artikels, films of boeken. Zijn appartement is een museum. Tot aan zijn overlijden was hij een trouwe medewerker van Pinkwave.

Mijn medeleven gaat uit naar zijn vriend Daniel en zijn familie.

18:39 | Permalink | Tags: cultuur, afscheid |  Facebook |