12-12-13

Mandela

Mandela_1960_0001.jpgNelson Mandela is niet meer. U heeft dat allicht vernomen. Ze stonden allemaal te drummen om een stukje mee in de belangstelling te komen bij zijn dood.  Als je sommige media en sommige politici moet geloven was Mandela een soort van super zwarte piet die weliswaar tegen apartheid streed maar vooral water en vuur probeerde te verzoenen. 

Het apartheidsregime ging in de eerste plaats ten onder aan de gewijzigde krachtsverhoudingen in de regio en in het land zelf, en niet omdat politieke leiders plots andere gedachten kregen en gelukkig goede onderhandelaars waren. Mandela was communist, lid van het Centraal Comité van de Zuid-Afrikaanse communistische partij.  Dat zijn visie en politieke strategie de belichaming waren van een zeer goed georganiseerde politieke beweging, wordt uit beeld gehouden. Alle aandacht gaat naar zijn goedaardig karakter. Ik ga dat hier even laten tegenspreken door enkele mensen met kennis van zaken.

Peter Mertens_1382818_1.jpgPeter Mertens: "Een groot voorbeeld verdwijnt uit mijn leven"

"It always seems impossible until it's done", met die woorden van Nelson Mandela eindig ik vanavond onze GoLeft meeting. Nauwelijks een uur later verneem ik dat Nelson Mandela is heengegaan. Hoe onwezenlijk kan het zijn. Daarmee verdwijnt een groot voorbeeld uit mijn leven. Een man die me vanuit de gevangenis op Robbeneiland tot actie wist aan te zetten. Als 17-jarige zag ik Cry Freedom over Stephen Bantu Biko, luisterde ik naar Free Mandela van The Specials, verkocht ik mee de plastieken badges met de zwarte vuist tegen apartheid en verzette ik me tegen de pro-apartheids-Protea-clan van onder meer André Vlerick (vicevoorzitter Kredietbank), Léon Rochtus (oud-directeur van de Bank van Parijs en de Nederlanden), Karel Dillen (Vlaams Blok), Jef Valkeniers (Volksunie/VLD), en Bob Maes (senator Volksunie/N-VA). Nooit hebben ze enige spijt betuigd voor hun steun aan het apartheidsregime, nooit. 

Voor ik me opnieuw te boos maak, terug naar Mandela. Veel later, in 1997 op het Wereldjongerenfestival in Cuba, merkte ik in gesprekken met Zuid-Afrikaanse en Cubaanse studenten de diepe verbondenheid van het Cubaanse volk met de strijd tegen de apartheid, de grote vriendschap tussen Mandela en Fidel Castro, en ook het belang van de vernietigende nederlaag die Angola en Cuba in Cuito Cuanavale in 1987 aan het apartheidsregime toebrachten. "Zolang armoede bestaat, is er geen vrijheid", zo zei Nelson Mandela. En nog: "Als je jezelf recht in de ogen kunt kijken, dan kun je onbevreesd een leeuw tegemoet treden, omdat die respect heeft voor iemand met zelfvertrouwen." Free Free Mandela! Long Live Madiba!

genoteerd op facebook.

 

Tom Lanoye_317740_1.jpgTom Lanoye: "Excuses van Cameron"

Zuid-Afrika is een democratisch model geworden met een van de modernste grondwetten ter wereld. In een van de eerste artikelen staat dat elke discriminatie van ras, gender en geaardheid moet bestreden worden. Het werd ook een van de eerste landen waar homohuwelijken en homo-adoptie mogelijk werd. 

Het lijkt er nu op dat iedereen zeer eensgezind is over Mandela en hoe ongelooflijk hij was, en dat vind ik wel vreemd. In het Westen moeten wij ons toch durven af te vragen waarom hij dan wel 27 jaar in de bak heeft gezeten. Het had niet veel gescheeld of men had die 'heilige' toen opgehangen. En het waren echt niet alleen domme Boeren die zo'n groot mens zo lang hebben opgesloten. Westerse landen steunden dat fascistische en racistische regime omdat ze er tijdens de Koude Oorlog tegen de communisten een goeie politieagent in zagen.
Mandela_Hang.jpgDe Britse premier Cameron oreert vandaag over de geweldige Mandela, maar zou het niet gepaster zijn dat hij verontschuldigingen aanbood voor wat Margaret Thatcher eerder zoal zei over het ANC en Mandela als een bende terroristen?

Een beter eerbetoon dan al het gedoe over het icoon Mandela zou een inschatting zijn van zijn reële palmares als politicus: hij was een koppig man die goed leiding gegeven heeft, en die zwaar onderhandeld heeft. En ook fouten gemaakt heeft: hij heeft een aantal misschien te grote toegevingen gedaan. "Mandela heeft zijn huid niet duur genoeg verkocht" hoor ik van veel jonge zwarten, die Patrice Lumumba nog meer vereren dan Mandela.

Genoteerd in Humo van 10 december en De Morgen van 7 december 2013.

mandela_Solidair_0001.jpgGewapende strijd was cruciaal

 De meeste wereldleiders namen pas afstand van het apartheidsregime toen duidelijk werd dat het geen stand kon houden tegen het groeiend volksverzet. Mandela was en blijft voor alles het symbool van onbuigzame strijd. Een strijd die deels ook gewapend verliep en succesvol was dankzij de wereldwijde solidariteit.

Terwijl Mandela en zijn kameraden in Robbeneiland geïsoleerd zaten, woedde de machtsstrijd tussen het apartheidsbewind en de bevrijdingsbeweging ANC op volle kracht. Umkhonto we Sizwe (de gewapende militaire vleugel van het ANC)   trainde de toestromende rekruten in haar basissen in Tanzania, Zimbabwe, Mozambique en Angola. De militaire acties, uitgevoerd vanaf grondgebied in Mozambique, Swaziland en Lesotho, brachten opschudding en onzekerheid teweeg in regeringskringen in Zuid-Afrika.

Mandela Freed_0001.jpgOndertussen destabiliseerde Zuid-Afrika heel Mozambique door zijn steun aan de rechtse terreurorganisatie Renamo. Het Zuid-Afrikaanse leger voerde twee decennia lang een agressieoorlog tegen Angola en drong door tot ver op het Angolese grondgebied. Angola bood weerstand met daadwerkelijke steun van Cuba dat er tussen 1975 en 1989 met een permanente troepenmacht van meerdere tienduizenden aanwezig was (in totaal zouden hieraan 300.000 Cubaanse soldaten deelnemen).

Uiteindelijk brachten Angola en Cuba in 1987 in Cuito Cuanavale een vernietigende nederlaag toe aan het apartheidsleger. Tegelijk bevrijdden de Angolese en Cubaanse strijdkrachten de zuidelijke provincies van Angola die twintig jaar door Zuid-Afrika bezet waren. In augustus 1988 verlieten de laatste elementen van het Zuid-Afrikaanse leger het grondgebied van Angola. De nederlaag in Cuito Cuanavale betekende een omwenteling voor de krachtsverhoudingen in de regio: vanaf dan was de agressie gebroken en was Zuid-Afrika in het defensief gedwongen. Samen met de voortdurende strijd in Zuid-Afrika zelf en de wereldwijde anti-apartheidscampagne zou het regime niet lang meer kunnen standhouden.

Paul Vanlerberghe en Tony Busselen in Solidair

mandela_boy_0001.jpg

Mandela over...

De Verenigde Staten: "Als er één land in de wereld is dat onnoemelijke wreedheden heeft begaan is het wel de Verenigde Staten van Amerika. Mensenrechten interesseren hen niet."

De oorlog in Irak: "Het enige wat meneer Bush wil is de Iraakse olie".

Cuba:  "Vanaf de eerste dag is de Cubaanse revolutie een inspiratiebron geweest voor alle vrijheidslievende volkeren. Wij bewonderen de offers die het Cubaanse volk heeft gebracht voor het behoud van hun onafhankelijkheid en soevereiniteit, oog in oog met de verdorven en georkestreerde campagne die als doel heeft de Cubaanse revolutie te vernietigen."

Bron: Buzzfeed

 

EXTRA  

afrika,apartheid,pvda,goeie clipsDe geest van Mandela is ook terug te vinden in de manier waarop Jan Beddeleem op de mensenrechtenconferentie naar aanleiding van de World Outgames (Antwerpen, 2013)de slotverklaring voorstelde.

afrika,apartheid,pvda,goeie clips

 

Patrice Lumumba is een Congolese vrijheidsstrijder die met de medeplichtigheid van agenten van de Belgische en de Amerikaanse regering werd vermoord.

afrika,apartheid,pvda,goeie clipsMandela speelde ook een rol in de strijd tegen aids: "Hoewel hij tijdens zijn presidentschap de ernst van de problematiek nog niet inzag, groeide hij later uit tot één van de gezichten in de strijd tegen aids. Terwijl zijn opvolgers Thabo Mbeki en Jacob Zuma nog knullig communiceerden over de epidemie, zette Mandela zich tijdens zijn pensioen succesvol in tegen het stigma van aids. Met zijn morele autoriteit was niemand beter geschikt om de Zuid-Afrikanen ervan te overtuigen dat aids geen taboe hoeft te zijn." schrijft Janus Verrelst.

afrika,apartheid,pvda,goeie clipsIk speelde zelf een bescheiden rol in de strijd tegen apartheid en het aandeel van de LHBT-beweging daarin. In 1987 legde ik contacten met Zuid-Afrikaanse holebi-organisaties en we organiseerden een solidariteitsavond in Antwerpen en Brussel met de zwarte homo-activist Alfred Machela.



17-11-13

Biseksueel confederalisme

bi,nva,cavaria,goeie clipsHet is me nogal een schavuit, die Lieven Vandenhaute.  In het radioprogramma Nieuwe Feiten (elke weekdag op radio 1 van 19u tot 20u) vergeleek hij het confederalisme met... biseksualiteit. 

Hij vroeg aan politicoloog Dave Sinardet of confederalisme iets van voorbijgaande aard is. Sinardet bevestigde dat het altijd een tussenstap is geweest in de geschiedenis.bi,nva,cavaria,goeie clips Daarop repliceerde Vandenhaute “Het is een beetje zoals biseksualiteit, het is maar voor even, of toch meestal.”  Sinardet antwoordde dat hij dacht dat de meeste biseksuelen daarmee niet akkoord zouden gaan, waarop de presentator antwoordde: “Bi now, gay later'  zeggen de Amerikanen, maar goed daar hebben we het vandaag niet over. U mag hierover brieven schrijven, dat is geen enkel probleem."

Zizo merkt op: "De uitspraken van Vandenhaute kwamen vreemd over, omdat hij bekend staat als een medestander van holebi’s en transgenders. Hij is overigens zelf openlijk homo, net als Sinardet trouwens." Lieven heeft zich intussen al verontschuldigd voor mogelijk veroorzaakt leed, dus tijd om even dieper op de zaak in te gaan.

Ik vind  het opsplitsen van een land  met ongeveer evenveel inwoners heeft als New York in 'federalisme' of 'confederalisme' complete waanzin. Maar daarover bestaan al goeie artikels dus laten we het over iets leuks hebben: biseksualiteit.

Seksuele Identiteit

Het gaat hier in wezen niet over de seksuele handelingen die mensen stellen, maar over  het label dat ze willen plakken op de levensstijl die daarmee gepaard gaat.  Dat noem je meestal: 'seksuele identiteit'.  Belangrijk is dat heel veel mensen niet vrij zijn om de seksuele identiteit te kiezen. In heel wat landen is homoseksualiteit verboden. Als je daar toch de homo-identiteit wil dan kan je dik in de problemen komen. Vele holebi's en transgenders komen daarom naar hier om asiel te zoeken. Wat je dan merkt is dat ze hun homo-identiteit net zeer expliciet gaat uitdrukken. Dat zie je duidelijk op de jaarlijkse pride: de meeste Afrikanen lopen er letterlijk te koop met hun seksuele identiteit. Niet alleen omdat het hier kan, maar ook omdat ze elke kans aangrijpen om duidelijk te maken dat ze als homo geen kans maken in hun land van herkomst en zo snel mogelijk Belgische papieren willen. Andere Afrikaanse homo's die in hun land blijven zijn publiekelijk hetero maar doen het toch met andere mannen. Ze leiden (lijden?) een dubbelleven.Pride 2011_IMAG0024.jpg

Het ware geloof

'Bi now, gay later' (een als  grap bedoelde aanpassing van de slogan 'Buy now, pay later', nog zo'n Amerikaanse ziekte) zegt Lieven over biseksualiteit. Wat is dat nu met die homo's die biseksuelen hun identiteit niet gunnen?  "Het is maar een fase" luidt het dan. Waarmee bedoeld wordt: wie zich bi noemt doet dat omdat hij/zij het nog niet goed weet, niet goed durft of gewoon te lui is om de stap te zetten naar de 'echte' homo-identiteit. Homo-identiteit wordt dan gepresenteerd als het ware geloof en echte gelovigen twijfelen niet.  Homo's die dat soort kletspraatjes verkopen zijn blijkbaar vergeten dat heel wat homo's uit de vorige generaties precies hetzelfde te horen kregen van hun (hetero-)omgeving: die gevoelens voor hetzelfde geslacht zullen wel overgaan. Je wordt wel hetero zoals wij allemaal. Het is de minachtende houding van iemand die jouw seksualiteit niet begrijpt of er zelfs bang voor is.  

554801_458413894192334_a.jpg

Biseksualiteit past niet in het monogame plaatje

Vergeten we ook niet dat heel wat holebi's en transgenders een zeer beperkt beeld hebben meegekregen over hoe je vorm geeft aan relaties: alles wat buiten de 'monogame, duurzame' relatie valt wordt vaak bekeken als ranzig, gevaarlijk en provocerend. Hoe kan iemand die als biseksueel door het leven gaat  (en van de ene sekse naar de andere springt!) die heilige monogamie ooit bereiken?huwelijk_taart_0002.jpg Ooit maakte MNM-presentator Tom De Cock zich druk omdat hij als trouwe monogame echtgenoot geen bloed mocht geven. Hij had immers niets te maken met het perverse geteisem dat zich ophoudt in donkere, met losbandige seks gevulde plaatsen waar deftige rolmodellen zoals hij nooit zouden komen. We hebben het homohuwelijk afgedwongen, maar men probeert ons zover te krijgen dat we het verstikkende korset van de monogamie erbij nemen.  Ga maar eens na: alle BV-homokoppels die we kennen zijn monogaam, gebruiken geen drugs en eten bij voorkeur ook nog eens vegetarisch. Wat moet er van onze jeugd geworden?

Identiteit is niet onderhandelbaar

We zien hier een  onbegrijpelijke drift om te willen onderhandelen over identiteit.  Identiteit is  in principe niet onderhandelbaar, zolang die binnen de grenzen van mensenrechten en wederzijds respect blijft. Iedereen heeft meer dan één component waarmee hij/zij identiteit invult. Een biseksuele moslima die voor de stad Antwerpen werkt bijvoorbeeld. Als moslima zal ze naar een evenwicht moeten zoeken tussen haar geloof en haar seksuele identiteit. Ze heeft allicht ook moeten opboksen tegen de patriarchale tendensen in haar gemeenschap die haar liever niet buitenshuis zien werken.  Bart De Wever en Patrick Janssens hebben voor haar beslist dat ze niet aan het loket mag zitten met een hoofddoek. Dat stuk identiteit, dat in principe niet onderhandelbaar is, wordt onderdrukt.  En nu krijgt ze ook Lieven Vandenhaute op haar dak. Haar biseksualiteit zou, net zoals de beleving van haar geloof en haar drang naar emancipatie, maar een fase zijn waar ze wel vanaf komt mits... Mits wat?

Muslim_Poland_Pride_0001.jpg

Wie kiest, verliest?

Er is ook dat gevaarlijke idee dat als je met iets 'geboren' bent je alle bescherming verdient maar als je ergens voor kiest je er de discriminatie maar moet bijnemen. We lazen vergelijkbare onzin in het hoofddoekendebat: wie homo is kan daar immers niet aan doen?  Terwijl het dragen van een hoofddoek een ‘keuze’ is en dus mag gesanctioneerd worden.  Het is niet toevallig dat alle homowetenschappers  in de VS zich focussen op het 'bewijzen' dat homoseksualiteit geen perverse keuze is, maar aangeboren.  Daar bedrijven ze wetenschap à la tête du client, in dit geval de heersende homofobie. De VS is zowat het enige land ter wereld dat zijn homofobie uitvoert. En kunnen we niet meer homofoob uit de hoek komen dan krijgen de biseksuelen wel een veeg uit de pan. Een studie uit 2005 van professor J. Michael Bailey werd in de New York Times aangekondigd onder de kop: "Hetero, homo of leugenaar?".

leeg_keuze0001_.jpgNochtans bleek uit de studie dat "op het vlak van gedrag en identitieit er wel degelijk biseksuele mannen bestaan." Ik had ooit een discussie met iemand die hier  in de asielsector werkt.  Hij vond het ongehoord dat ik homoseksualiteit als keuze durfde te omschrijven. Als een homoseksuele asielzoekers zoiets zegt mag hij naar zijn papieren fluiten, stelde hij. Een bittere realiteit.

Waarom kiezen mensen voor de biseksuele identiteit? Omdat ze seksueel opgewonden raken door zowel mannen als vrouwen; of omdat ze in een maatschappij leven waarin homoseksualiteit net iets teveel negatieve reacties uitlokt om mee te kunnen leven en biseksualiteit een soort van compromis is tussen je gevoelens en het aanvaardbare. Of het is inderdaad een fase in je leven. Maar dat kunnen homo- en heteroseksualiteit ook zijn. Facebook heeft gelijk: het is ingewikkeld. En laat dat vooral zo blijven.

Reageren vanuit machtspositie

Waar ik niet tegen kan, is de reacties zoals hierboven.  Dat mensen die vanuit de heteronorm denken anderen willen opvoeden tot iets dat niet botst met hun leefwereld kan ik nog begrijpen. Dat mensen met een diploma en de nodige ervaring met het onderdrukkende van die heteronorm dat ook doen is voor mij onbegrijpelijk.  Als er al discussie zou zijn, kies dan de kant van de onderdrukten, in dit geval de biseksuelen dus. Het illustreert nog maar eens dat rechten nooit volledig verworven zijn. Je moet weten dat in Vlaanderen de LHBT-beweging in haar embryonale vorm een wereld van homoseksuele mannen was. Pas later hebben de lesbiennes en de biseksuelen hun plaats in die beweging opgeëist en dat is niet zonder slag of stoot gegaan. Zoals je nu ook nog aan vele leden van çavaria moet uitleggen waarom de  transgenders er ook bij horen.  Alle minderheden hebben dus een stuk macht moeten veroveren op de witte mannen uit de middenklasse. En dat soort krijg je maar niet afgeleerd dat ze niet de norm van alle dingen zijn.  We zijn er trouwens nog niet. Dat merk je zeer goed  als je de super diverse samenstelling van de jaarlijkse pride vergelijkt met de bijna volledige witheid van een algemene vergadering van çavaria. 

Matrasturberen

Ik moet terugdenken aan De Lieve Lust uit jaren '90,  een radioprogramma op zondagmiddag waarin Lieven Vandenhaute  een fenomeen zoals biseksualiteit - maar eigenlijk ongeveer alle aspecten van seksualiteit - binnenstebuiten keerde en bevattelijk uitlegde aan de toenmalige jeugd die naar Studio Brussel luisterde. Lieven liet niet na om het toenmalige zootje ongeregeld van Wel Jong Niet Hetero (de koepel van LHBT-jongerengroepen)  volop in zijn programma in te schakelen.  Het programma was een ijkpunt voor iedereen die nadacht over seks en de taboes in vraag durfde stellen en zorgde ook voor seksuele vorming voor die generatie holebi's en transgenders. Het programma schreef zelfs nu en dan seksuele geschiedenis: Weet U wat matrasturberen is? Neen? Dan heeft u allicht die aflevering van De Lieve Lust gemist.  We hebben opnieuw zo'n programma nodig. Of het er snel komt?  We staan voor de mogelijke machtsovername van een partij waarvan de grote leider nog liever zijn eigen Venetiaanse das opeet dan één woord over seks te zeggen.Bart De Wever_das_481284.jpg Een man die van preutsheid een nieuwe norm aan het maken is en daarop door geen enkele mediamaker op wordt aangesproken. Bart De Wever ontkent de homofobie in zijn eigen partij en schrijft die  exclusief  toe aan moslims.  Dat iemand de homojeugd terug op het verkeerde pad moet brengen merkte ik ook aan de verzuurde opmerking van NVA'er Laurens Himpe aan mijn adres: "Bij sommige verenigingen, zonder één specifiek te viseren of te vernoemen, heb ik de indruk dat je extreemlinks moet zijn om ertoe te mogen behoren. Zij associëren homoseksualiteit ook al te vanzelfsprekend met losbandigheid." Bereid U dus maar voor op het aan banden leggen van vunzigheden zoals biseksualiteit en buitenechtelijke seks in de 'brave new flemish world' van de NVA.

 Biseksualiteit_Docu_vpro.jpg

Seks is vloeibaar

Ik wil iedereen die tot het einde van dit artikel geraakt is dit uitstekend filmpje aanraden. Het gaat over een homo die door zijn partner wordt aangespoord om het eens met een meisje te proberen. Tussendoor krijgen we beelden te zien van bonobo's (de apensoort die het dichtst bij de mens staat, er is dus nog hoop) die het met iedereen doen die op hun weg komt. "Seks is vloeibaar" zegt iemand in het filmpje.  Dat vind ik zo mooi. En het is meteen een hele geruststelling voor de hardcore homo's en lesbo's onder ons die bang zijn hun maagdelijkheid een tweede keer te verliezen.  De jongeman doet het uiteindelijk met een Franse porno-actrice (jawel hoor, die smeerlapperij hadden we hier nog niet vermeld, zie je nu wel!) die zonder blikken of blozen verklaart dat ze zowel met jongens als meisjes seks heeft en zelfs met mensen 'die geen van beide zijn'. Het is een van de leukste, grappigste, ontroerendste en meest confronterende filmpjes die ik de laatste maanden zag.

Of ik het al met een meisje geprobeerd heb? Bemoei U met uw eigen zaken.

17:30 | Permalink | Tags: bi, nva, cavaria, goeie clips |  Facebook |

22-01-13

"Frankrijk is een Bananenrepubliek"

afrika,europa

De koloniale tijd waarin de 'zwartjes' braaf luisterden naar de blanke kolonisator ligt achter ons. Alice Nkom is advocate in Kameroen, waar ze consequent de rechten van holebi's en transgenders verdedigt. Haar mening over wat in Frankrijk gebeurt is vlijmscherp.

"Frankrijk maakt zich niet enkel belachelijk door zich over te geven aan een walgelijk debat over het homohuwelijk, het land zet daarmee ook het werk van degenen die ijveren voor de legalisering van homoseksualiteit op de helling." zegt ze in een videoboodschap. Alice is wel wat gewend. Ze hoort in eigen land de gekste argumenten tegen het legaliseren van homoseksualiteit. Het huidige debat in Frankrijk doet haar denken aan het Frankrijk van voor de Franse Revolutie in 1789.  "Is dit het land van de scheiding tussen kerk en staat en van de mensenrechten?" 

afrika,europa

Verschil met Kameroen?

De manifestatie van 13 januari in Parijs (foto), waar een monstercoalitie van het fascistische Front National, het liberale UMP en de katholieke kerk op straat kwam tegen de openstellling van het huwelijk voor holebi's doet haar eerder denken aan een bananenrepubliek. Ze herinnert aan een andere manifestatie, georganiseerd door een hooggeplaatste Afrikaanse geestelijke tegen het protocol van Maputo dat de rechten van de vrouw garandeert. "Er is op dit ogenblik geen enkel verschil tussen Frankrijk dat van zijn voetstuk valt als kampioen van de mensenrechten en Kameroen" zegt ze. 

Frankrijk moet zich herpakken

"Frankrijk moet zich herpakken" meent ze. Ze vreest dat wat daar nu gebeurt zal gebruikt worden tegen elke vooruitgang van LHBT-rechten: "Zie U nu wel dat Frankrijk, als ontwikkeld land, zich ook tegen het homohuwelijk keert?" Ze roept alle Franse parlementairen op het wetsvoorstel goed te keuren.  "Het gaat immers over de feitelijke en juridische rechten voor iedereen."

Verdeeldheid in de Parti Socialiste

afrika,europaDe Belgische wetenschapper en LHBT-activist David Paternotte wijst in een opiniestuk op de dubbelzinnige houding van de PS (Parti Socialiste) van president Hollande: "Terwijl de PS zich sinds 2004 duidelijk had geëngageerd, hebben president Hollande en zijn regering zich sedert hun verkiezing van hun meest kouwelijke kant laten zien." Hij wijst op de verdeeldheid binnen de partij en in de parlementaire fractie: "Ook zij hebben de regering onder druk gezet, met name over de openstelling van het huwelijk. Het is geruststellend de kunnen vaststellen dat men de rangen opnieuw sluit. De situatie heeft schade veroorzaakt" meent Paternotte.afrika,europa

Het volledige artikel van David Paternotte, een interessante analyse van de huidige situatie rond de openstelling van het huwelijk in Frankrijk lees je hier.

Lees hier hoe je zondag mee kunt naar Parijs om mee te betogen voor de openstelling van het huwelijk voor homo's en lesbiennes.



22:09 | Permalink | Tags: afrika, europa, goeie clips |  Facebook |

20-12-12

Ali Forney Center herstelt van Sandy

New York_Ali Forney_Logo_.jpgHet Ali Forney Center is één van de adressen waar je als jonge, thuisloze holebi of transgender terecht kan in New York. De orkaan Sandy richtte er vernielingen aan. De solidariteit komt op gang.

De storm bracht flink wat schade toe aan Lower Manhattan eind oktober. Het opvangencentrum aan West 22nd Street liep onder. Het ligt dan ook maar een half huizenblok verwijderd van de Hudson. Slechts enkele dagen later kon het personeel de schade opmeten. Het pand was onbewoonbaar. Computers, telefoons en ander materiaal en ook de voorraden waren vernield.

New York_Ali_Forney_floodX400.jpg100.000 dollar op drie dagen

Directeur Carl Siciliano deed een oproep via Facebook. Op drie dagen tijd werd 100.000 dollar gestort en intussen staat er 250.000 dollar op de rekening. De bijdragen kwamen niet enkel uit de VS maar ook uit Engeland, Frankrijk, Zweden, Canada en Mexico. Ook beroemdheden schoten ter hulp. Pam Grier en Joseph Gordon-Levitt deden een oproep via Twitter. Ryan Davis, een van de verantwoordelijken van het centrum, ziet hierin de kracht van sociale media "die een netwerk van mensen mobiliseren die emotioneel verbonden zijn."  

New York_Ali Forney_Beds_.jpg

Nieuw centrum tegen Kerstmis

Een van de centra (Chelsea) sluit de deuren wegens einde huurovereenkomst. Er gaat een nieuwe centrum open in Harlem. Men hoopt daar van start te kunnen gaan vanaf Kerstmis. Dit centrum is groter dan het vorige en men kan er ook een 24-urenpermanentie verzorgen. Jongeren kunnen er terecht voor voedsel, kleren, een douche en medisch onderzoek. In afwachting van de opening vond het opvangcentrum een onderdak in het LGBT Community Center aan 13th Street.

Andere locaties, zoals de huisvestingsfaciliteiten in Brooklyn en Queens, het kantoor in Midtown Manhattan en een ander opvancentrum in Brooklyn bleven gespaard van de storm maar er is nog méér geld nodig om alle materiaal dat men in Chelsea kwijtraakte te vervangen en om het nieuwe centrum in Harlem volledig klaar te krijgen. Het gaat over een totaalbedrag van 400.000 dollar. Het Ali Forney Center voert ook actie om te protesteren tegen het verminderen van de overheidstoelagen voor centra als deze.

New York_Carl Siciliano0001.jpg

Geen Luxe

"Ik wou dat er elke dag mensen hulp zouden bieden aan thuisloze jongeren die op straat leven" zei Carl Siciliano aan het persbureau AP. "Jammer genoeg is er eerst een orkaan nodig vooraleer mensen zien hoe slecht ze het hebben."

New York_Ali Forney_.jpg

Op een video over geschiedenis van het centrum legt Carl uit dat een apart centrum voor LHBT-jongeren geen overbodige luxe is. "In de jaren '90 was er in New York maar één opvangcentrum voor dakloze jongeren dat gerund werd door de katholieke kerk. De LHBT-jongeren kregen er te horen dat ze naar de hel zouden gaan. Ze werden er afgeranseld door de andere jongeren." Het centrum werd genoemd naar Ali Forney, een dakloze zwarte homo/transgender die werd vermoord in de straten van New York.

Bron: The Advocate

Lees ook: Poverty in the LGBT Community


 

04-04-12

De kunst van het verbieden

Update 15:19 5-4-2012 Jan Roegiers schrijft op Facebook dat hij de Eric Smout van Democrazy heeft voorgesteld om het concert toch te laten doorgaan met (ik citeer) "een stevige en actief uitgedragen boodschap door artiest en concertorganisator van verdraagzaamheid en waarin afstand wordt genomen van homofobie. Ook tijdens het concert." (Dat is ongeveer wat ook tijdens het concert van Section D'Assaut gebeurd is in de AB.)  Hij reageert hiermee op mijn artikel. Ik heb Eric Smout om een reactie gevraagd.

Lees meer...

09-07-11

Holebi's weg uit Brussel?

Thielemans001.jpg"Die kerels hadden een complete verachting voor mij, dat voelde ik heel goed. De man die me wurgde, wilde me echt doodknijpen. Twee dagen na de aanval had ik nog altijd een zere keel. Die hele bende was gewoon totaal agressief en geschift. Met hen in discussie treden was geen optie"  Bart B, slachtoffer van homofoob geweld in de nacht van 12 op 13 juni in Brussel, doet zijn verhaal in Humo: "Krijg ik morgen een job aangeboden in Berlijn of San Francisco dan ben ik weg."

Bart: "Kennelijk heeft de uitbater van de pitazaak de politie gebeld. Die was meteen ter plekke en heeft uitstekend werk verricht. Het waren jonge agenten - één van hen was van allochtone origine, trouwens. (...) Op het commissariaat heeft een agent me apart genomen en gevraagd: 'Je vriend ziet er wat vrouwelijk uit. Denk je dat je bent aangevallen omdat je homo bent?"

Moet er eerst een dode vallen?

Petitie Brussel001.jpgDit doet de oproep - kritiekloos nagelipt door de woordvoerders van de beweging - om alle vormen van homofoob geweld zeker te melden aan de politie toch een beetje raar klinken. Het is alsof we eerst nog eens allemaal een formulier moeten gaan invullen om de statistieken te doen kloppen alvorens men er iets gaat aan doen. In de VS noemen ze dat: 'Red Tape', bureaucratie. Het probleem is gekend, maar er moeten nog wat 'formaliteiten' vervuld worden alvorens men maatregelen neemt. Zo zetten politici zichzelf uit de wind. Wat houdt burgemeester Thielemans van Brussel (foto) tegen om - op basis van de positieve ervaringen van agenten die correct reageren op dit soort incidenten - een versnelde opleiding te geven aan de rest van zijn corps? Moet er misschien eerst een dode vallen? Je kan hier alvast een petitie tekenen waarin ondermeer gevraagd wordt dat de verschillende politiezones van de Brusselse regio verantwoording afleggen over wat ze de afgelopen 5 jaar gedaan hebben om geweld tegen holebitransgenders te bestrijden. 

Uitdaging

Bart: "De uitdaging bestaat er nu in om de discussie open te trekken en iets te doen met al die verontwaardiging. Alle heilige huisjes mogen er voor mijn part aan geloven: het moet nu maar eens uit zijn met homo's niet te respecteren. Maar er moet ook eindelijk werk gemaakt worden van de massale werkloosheid onder allochtonen, waardoor die kerels op de dool gaan. Het is nu tijd voor actie, anders zal de hele discussie weer verzanden in blanke-middenklasse-verontwaardiging, in plaats van ook eens op tafel te belanden in het Marokkaanse theehuis."

werkloosheid001.jpg

Bart zegt hier wat we in het debat van geen enkele politicus gehoord hebben: de massale werkloosheid onder allochtonen brengt homofoob geweld tot bij ons. Dat ook 'onze' homopolitici daarover zwijgen heeft zo zijn redenen. Geen enkele partij die nu aan de macht is heeft de ambitie om de muur tussen (kans)arm en rijk te slopen. Een volgende regering - met of zonder NVA - zal hem allicht nog verhogen. Europa zegt immers dat we moeten besparen. Zonder actie en druk vanuit (ondermeer) de holebitransgendergemeenschap zal er niet veel veranderen.

Structureel geweld

moslim,pascal smet,pride,cavariaHet opiniestuk dat mee ondertekend werd door Sven Pichal (op de foto met WJNH-woordvoerder Michiel Vanackere) schetst de situatie waarin we beland zijn:
"Voor de komst van het Vlaams Blok lagen bitter weinig politici wakker van de torenhoge werkloosheid waarmee de 'gastarbeiders' te kampen hadden na de crisis van de jaren zeventig. Vooral vakbonden en straathoekwerkers zagen deze structurele problemen en hielden een pleidooi voor een sociaaleconomische integratie. Deze invulling van integratie werd geleidelijk vervangen door een culturele integratie. 'Het migrantenprobleem' werd zo een probleem van 'botsende culturen' en het maatschappelijk debat spitste zich toe op de culturele aanpassing van 'migranten'. Dit vond zijn weerspiegeling in het beleid: de regering handelde steeds minder vanuit een sociaaleconomisch perspectief, de aandacht voor de structurele bestrijding van racisme verslapte en we gleden af naar een beleid gericht op culturele inpassing. 'Migranten', 'gastarbeiders' en 'allochtonen' moesten 'onze waarden en normen' eigen maken en onze taal leren en op die manier zou 'het migrantenprobleem' als sneeuw voor de zon verdwijnen." 

Het geweld wordt tastbaar

Ronddolende jongeren uit de lagere klassen veroorzaken overlast en dat uit zich ondermeer in homofoob geweld. Wie als jongere een normaal toekomstperspectief heeft zal twee keer nadenken om op deze manier met de politie in aanraking te komen. Er is al racisme genoeg, een strafblad helpt je echt niet sneller aan een job. Zo wordt een segment van de bevolking - holebi's en transgenders - geconfronteerd met het structureel geweld (kansarmoede, werkloosheid) dat deze jongeren treft.  Dat geweld wordt heel tastbaar. 

green fist.jpg

We delen mee in de klappen. Niet de jongeren zelf, of hun ouders, zijn de hoofdverantwoordelijken voor deze situatie. Zij hebben immers niet de macht om problemen structureel aan te pakken. Nochtans moet in een rijk land als België het probleem op te lossen zijn. Als we weten dat dit jaar het aantal miljonairs met 10 procent is toegenomen en Roland Duchâtelet 41 miljoen van zijn bankrekening kan schudden om een voetbalploeg te kopen dan is een herverdeling van de rijkdom in het voordeel van wie aan de 'verkeerde kant' van het kapitalisme leeft niet alleen noodzakelijk maar ook mogelijk. Geld dat we graag geïnvesteerd zouden zien in werkgelegenheid, aangepast onderwijs en een betere omkadering van criminele jongeren. Daar worden we zelf beter van en het is bovendien een mooie uiting van solidariteit als ook holebitransgenderactivisten daarvoor ijveren. Of zoals Sven Pichal het in een interview met Pinkwave verwoordde: "Het gaat niet meer over wij-en-zij, er is alleen nog een wij".

Çavaria

Een onafhankelijke en militante holebitransgenderbeweging zal homofoob geweld aangrijpen om deze analyse te maken en de overheid daarmee te confronteren. Ze zal met 30 leden naar het betrokken ministerie trekken, de pers daar bijeenroepen en haar eisen voorleggen. Çavaria heeft dat niet gedaan. De week van de beroering rond Bart was men daar volop bezig met het bijsturen van de begroting die wegens bezuinigingen in het rood stond.Pascal Smet002b.jpg Bezuinigingen die ondermeer werden opgelegd... door Pascal Smet, minister van onderwijs en gelijke kansen, twee bevoegdheden waarbinnen heel veel mogelijk is. Maar het is moeilijk kritiek te geven op politici uit wiens hand je eet. Çavaria kwam met een persbericht op 24 juni, vier dagen nadat het verhaal op Facebook verscheen. Kort op de bal spelen is voor deze logge, door de overheid gekortwiekte machine blijkbaar niet meer mogelijk. Tijdens de Gentse Feesten wordt er niet gewerkt. Komt de koepelorganisatie hierop in augustus nog terug? 

Je ziet het niet.jpg'Je ziet het niet aan je'

Het verhaal van Bart legt ook bloot hoe relatief en kwetsbaar de situatie van holebi's en transgenders nog steeds is. Op de vraag of hij liever hetero zou zijn antwoordt hij "Goeie vraag. Vroeger wel, maar sinds ik Kris heb leren kennen niet meer. De laatste tijd had ik echt vrede met wie ik ben: ik zie mijn lief doodgraag, en ik voelde me goed in mijn vel. Ik moet wel zeggen: nadat ze me in elkaar geslagen hadden was dat gevoel van vroeger weer even komen bovendrijven. ik voelde me allesbehalve trots dat ik homo ben. Ik dacht: 'Verdorie, het is die gasten gelukt". Maar ook zijn dagelijkse omgeving ergert hem soms: "Zelfs van Vlamingen krijg ik vaak te horen: 'Je ziet het niet aan je' Dan klinken ze haast opgelucht. Misschien is het geen rabiate homofobie, maar ik ervaar het toch als een belediging. Wat als je het wél zou zien, ben ik dan niet goed bezig misschien?"

Van Kolenmarkt naar Anneesensplein

Volgende reactie van Bart leert ons dat we allemaal migranten zijn. Op de vraag of hij weg wil uit Brussel antwoordt Bart: "Brussel heeft veel voordelen: het is op zich een boeiende stad, ik kan met de fiets naar mijn werk, alles is dichtbij, er is altijd wel iets leuks te doen..." Zelfs de Kolenmarkt is niet echt veilig: "Je hebt er vlakbij een politiekantoor en dat geeft me toch een gevoel van veiligheid. Maar je zal er nog altijd weinig homokoppels vinden die hand in hand durven te lopen. Ik zou het in elk geval niemand aanraden om hand in hand van de homobuurt naar het Anneesensplein honderd meter verderop te wandelen, een buurt met veel allochtonen. Elders doe ik het evenmin, om eerlijk te zijn. Ik voel me dan altijd heel erg bekeken." Zijn conclusie: "Ik ben niet bereid er gelijk welke prijs voor te betalen. Krijg ik morgen een job aangeboden in Berlijn of San Francisco en wil Kris met me mee: dan ben ik weg."

Pride volgend jaar in Brussel?

Bart: "Ik was al wel vaker gewaarschuwd: 'Pas op als homo in Brussel' Ik dacht altijd dat het mij wel nooit zou overkomen. Ik loop niet te pronken met mijn homoseksualiteit. ik doe ook nooit mee met de Gay Pride-parade, dat is niet mijn ding. Ik feest wel graag, maar ik heb nooit de nood gevoeld om op de barricades te gaan staan. Dat ik nu - hopelijk maar voor even - gebombardeerd ben tot boegbeeld van de gaybashing-slachtoffers, dat heb ik absoluut niet gewild." De Anspachlaan, enkele weken voordien het decor van de grootste Pride ooit in Brussel, is ook de plek waar Bart werd aangevallen. Het lijkt wel het verhaal van dansen op de vulkaan. De euforie over België als paradijs voor holebi's begint vals te klinken. Bart en Kris hebben in moeilijke omstandigheden hun plicht gedaan door het incident aan de grote klok te hangen. Nu de politici nog. Van hen verwachten we geen verontwaardiging, maar actie. En misschien moeten we echt maar eens gaan dreigen om allemaal weg te gaan uit Brussel. Dan wordt de middenstand zenuwachtig. En wees maar zeker dat Pascal Smet daar gevoelig voor is. 

Pride = actie tegen homofobie

blood002.jpg

We hebben met de pride eerder al statements gemaakt: In 1994 organiseerden we de Pride (toen nog Roze Zaterdag) bewust in Antwerpen na een monsterscore van het Vlaams Belang. We deden dat toen om duidelijk te maken dat de holebi's en transgenders zich niet lieten wegjagen uit Antwerpen. Volgend jaar zouden we het tegenovergestelde kunnen doen: een stad waar enkele weken na de pride een homo bijna doodgeslagen werd is niet geschikt voor ons jaarlijkse feest. Brussel moet eerst aantonen dat het effectief maatregelen neemt om drama's zoals met Bart maximaal te voorkomen. Gaststad zijn voor de pride moet je vanaf nu verdienen. We geven ons geld niet meer uit in een stad waar we dergelijk gevaar lopen.

Lees ook: Applaus voor Naima, fluitconcert tegen geweld en Homofobe agressie: Welk antwoord?        

Teken de petitie! 

 

  

27-06-11

Applaus voor Naima, fluitconcert tegen geweld

Zondag 26 juni. Slotmanifestatie van de Antwerp Pride op de grote markt. Het is een drukke week geweest voor de holebitransgenderbeweging. Het feestgedruis werd verstoord door het bericht dat een homo in mekaar getimmerd werd in het hartje van Brussel.

moslim,vrouwen

Het facebookbericht van de vriend van het slachtoffer zorgde voor een kleine mediastorm. in Brussel, Gent en Antwerpen werden acties voorbereid.  Sven Pichal van Het Roze Huis zocht en vond steun bij Kifkif, Merhaba en het Minderhedenforum. Çavaria zorgde voor extra steun en duiding.

Vlak voor het oorverdovende fluitconcert nam  Naima Charkaoui (foto) van het Minderhedenforum het woord: "Wij willen heel duidelijk maken dat we tegen alle vormen van geweld en haat zijn en dat wij in die zin eigenlijk bondgenoten zijn van de holebitransgenderbeweging." 

Dit zinnetje zorgde voor een spontaan applaus bij het publiek. Ik was blij verrast met die spontane en oprechte steun van de feestgangers. Laat het voor de verantwoordelijken van de holebitransgenderbeweging een stimulans zijn om de solidariteit met die andere minderheid verder uit te werken. Echte solidariteit komt immers van twee kanten en het racisme is een pijnlijke realiteit, ook bij holebi's en transgenders.  Samen tegen racisme, homofobie en transfobie. Het is een droom die een beetje dichterbij is gekomen, mede door de volwassen reactie van de allochtonenorganisaties. 

moslim,vrouwen

moslim,vrouwenmoslim,vrouwenmoslim,vrouwen

Bekijk het verslag op ATV Lees ook: Homofobe agressie: Welk antwoord?  Bekijk de reacties van Sven Pichal en Naima Charkaoui 

 

 Beluister het interview met Sven Pichal over de actie en over superdiversiteit in Pinkwave van 7 juli.