31-03-11

Een taboe om niet te missen

SilentStories_Sarah002.jpg

Ik heb twee suggesties voor uw TV-avond op dinsdag 5 april. Om 20u10 stem je af op Eén, om 22u op Canvas. In 'Thuis' kijken we naar een gesprek tussen Bram en Frank, aan de toog in Ter Smissen. Komt de coming-out van Franky ter sprake? En dan naar iets straffers: Canvas zendt een reeks interessante films uit over taboes. Misschien zag u reeds het zelfportret van Marc Didden over dik zijn. Op 5 april komt 'Silent Stories' op het scherm. Een film over twee mannen en twee vrouwen.

Ze komen uit Algerije, Senegal, Irak en Guinée. Ze zijn bi- of homo, lesbisch of transseksueel. Drie van hen zijn in België beland, de Iraakse transseksueel Sarah (foto) kreeg asiel in Nederland waar ze op een geslachtssoperatie wacht. Jan Beddeleem van WISH: "Het is een poëtisch portret. Wie WISH goed kent zal zeker de homo herkennen. Ze hebben hun land verlaten uit vrees voor vervolging omwille van hun seksuele oriëntatie. Geen pamflet maar een hoopgevend portret van wat deze mensen gemeenschappelijk hebben." Jean Louis003.jpgWie op de actie in Mechelen was heeft Jean-Louis uit Senegal misschien al ontmoet. Hij nam er het woord (foto) naar aanleiding van de aanstelling van Mgr. Léonard. We hebben nooit militante holebi's teveel gehad in België, maar nu komen ze uit Afrika om onze rangen te vervoegen. Dat noem ik pas ontwikkelingshulp. We kennen Cathérine Vuylsteke als een van de weinige journalisten die consequent bericht over holebi's en transgenders in het Zuiden. Zij maakte de film samen met cineaste Hanne Phlypo. 'Silent Stories' is haar eerste documentaire.

Happening valt in de prijzenSilentStories_Mamadou004.jpg

WISH kreeg samen met Merhaba de jaarlijkse çavariaprijs 'van het hart' Op de algemene vergadering van 19 maart stemde een hartverwarmende meerderheid voor de “De Exil-als-Mamadou-Happening", een vormingsdag voor hulpverleners over de seksuele oriëntatie en genderexpressie bij nieuwkomers en etnisch-culturele SilentStories_Mamadou003.jpgminderheden. Zelfs een staking bij de spoorwegen èn bij Fedasiel konden de dag niet kapot krijgen. Jan Beddeleem: "De deelnemers kregen mensen  - zoals we ze in  'Silent Stories' leren kennen - de kans om hun SilentStories_Mamadou001.jpgboodschap en hun verhaal te delen met professionelen uit de opvangsector. Een sans-papier interviewde de Brusselse staatssecretaris voor gelijke kansen, er werd een spelletje weakest-link gespeeld om de draak te steken met het arbitraire karakter van sommige beslissingen, maar ook een dakloze homo-asielzoeker, een moslim DJ die op homofuiven draait en een minderjarig lesbisch meisje kwamen aan het woord." 

De prijs was meer dan verdiend en het mocht zelfs iets meer geweest zijn.  Tussen de agendapunten door kregen de deelnemers aan de çavariavergadering wel clipjes uit 'Thuis' te zien, maar een minuut stilte voor David Kato, daar had blijkbaar niemand aan gedacht.Nergens beter dan thuis?

Dinsdag 5 april, 22:05, Canvas, 'Silent Stories' van Hanne Phlypo en Cathérine Vuylsteke
Bekijk hier de trailer

18:18 | Permalink | Tags: afrika, wish, goeie films |  Facebook |

17-05-10

Libération en Têtu tonen foto's van bedreigde homo's

liberation-tetu-idahoTer gelegenheid van de Internationale Dag Tegen Homofobie maakten de Franse bladen Têtu en Liberation een clip waarin foto's getoond worden van homo's en hun penibele situatie waarin ze moeten leven.

De clip heet "The Condemned - In my country, my sexuality is a crime" De video is gebaseerd op een boek van Philippe Castetbon. Je ziet een  verzameling zelf gemaakte foto’s van homo’s in landen waar homoseksualiteit strafbaar is. Ideaal om vandaag nog op je facebook te zetten.

 

30-04-10

Holebi's en de beschaving: een Oorlogsverhaal

beschaving015

"Ik denk dat een groot deel van de holebibeweging gewoon nog niet bij het thema heeft stilgestaan, maar op zich wel bereid is om er kritisch over na te denken." zegt sociologe Sarah Bracke. Ik help het haar hopen. Een film die het debat over holebi's en Islam vanuit een andere hoek bekijkt. Marc Antoon De Schryver sprak met haar.

'Botsende beschavingen', 'de islam versus het Westen',... Het idee dat de belangrijkste breuklijnen in onze wereld te maken hebben met beschaving en cultuur is dominant. Sociologe beschaving000Sarah Bracke (foto) noemt dit een 'oorlogsverhaal', waar ook vrouwen- en holebirechten steeds weer bij betrokken worden om de superioriteit van het westen aan te tonen. De werkelijkheid is echter veel complexer dan dat. Academica en activiste Sarah Bracke reisde over en weer tussen België en Libanon en blikte er de documentaire 'Pink Camouflage' in, waarin ze holebi-activisten uit beide landen aan het woord laat. De film is een oproep aan de holebibeweging: we mogen onze strijd niet laten gebruiken in een verhaal van Westerse superioriteit.

beschaving004De documentaire  is eigenlijk een 'video-essay'. "Ik ben gewoon om te schrijven," legt de sociologe uit. "Dat zie je ook aan mijn film: hij is eigenlijk rond tekst opgebouwd. Maar het was duidelijk dat als ik écht een bijdrage wou leveren aan het debat over het beschavingsverhaal binnen de holebibeweging, een film meer reacties zou uitlokken dan een artikel. Ik merk dat dat klopt (lacht)."

Dat 'beschavingsverhaal', wat is dat? Leg dat eens uit.

Voor een deel is het een geopolitiek verhaal. Sinds de val van de Berlijnse muur in 1989 is het dominante idee dat de belangrijkste breuklijnen in onze wereld te maken hebben met beschaving en cultuur. Dat is nu al twintig jaar bezig. Dat is niet alleen een verkeerde voorstelling van de zaken, zulke verhalen werken ook performatief: als je steeds maar blijft herhalen dat cultuur het probleem is, dan wórdt het ook echt een probleem.

Wat heeft de holebibeweging daarmee te maken?

beschaving010In dat verhaal wordt beroep gedaan op zaken zoals vrouwenrechten en holebi-emancipatie. Ze worden gesitueerd aan één kant van de breuklijn, namelijk aan de kant van 'het verlichte Westen', waar de emancipatiestrijd van vrouwen en holebi's al zou gestreden zijn. Aan de andere kant heb je dan de Arabische en islamitische wereld, en bij uitbreiding ook de migrantengemeenschappen die in België leven. Die worden gezien als 'achterop lopend' op die emancipatiestrijd. Vrouwen- en holebirechten worden tot deel gemaakt van een oorlogsverhaal en gebruikt om aan regio's zoals het Midden-Oosten, en aan etnische minderheden hier, zaken op te leggen.

In Nederland kon het voorbeeld niet scherper: de inburgeringtest om naar Nederland te mogen komen, vraagt sinds 2006 letterlijk om te zeggen dat homoseksualiteit voor jou geen probleem is. Dat is een vraag die natuurlijk nooit gesteld is aan de Nederlandse samenleving in z'n geheel, of aan de Nederlandse Bible Belt. Het wordt gewoon verondersteld deel te zijn van de Nederlandse identiteit, en dus moet je je daarin kunnen inschrijven. Dat is een duidelijke vorm van wat ik 'homo-nationalisme' noem: holebirechten worden geïncorporeerd in een nationalistisch identiteitsdiscours. De debatvraag is: hoe reageert de holebibeweging daarop? Een deel van de holebibeweging gaat daar helaas in mee. Ze geloven echt dat het Westen superieur is.

Klopt dat dan niet? Holebi's zijn in het Westen toch beter af?

beschaving005De werkelijkheid is veel complexer. Eerst en vooral verhult dit verhaal dat er ook hier in het Westen, nog heel veel problemen zijn. Neem de Verenigde Staten. Daar heb je nog veel staten waar de rechten van homoseksuelen slechts minimaal beschermd zijn. Je vindt in het Westen heel veel verschillende situaties. Voor de rest van de wereld geldt hetzelfde. Er zijn heel veel wantoestanden, maar er zijn ook veel plekken waar het relatief niet té moeilijk is om een leven uit te bouwen als homo of lesbienne. Maar al die verschillen verdwijnen in dat grote verhaal. En bovendien draagt dat verhaal er toe bij dat de situatie in bepaalde delen van de wereld zienderogen verslechtert.

Dat moet je uitleggen!

Het beschavingsverhaal wordt niet alleen door het Westen gedragen. Sommige krachten in andere delen van de wereld nemen het idee over dat de breuklijnen op het vlak van beschaving liggen, om dan natuurlijk hún beschaving voorop te stellen. Zij gaan maar al te graag mee met het verhaal dat homoseksualiteit iets van het Westen is, want 'dat wil zeggen dat het niet eigen is aan onze samenleving'. Dat argument is het spiegelbeeld van het Westerse discours. Je ziet het verergeren: dertig, veertig jaar geleden was homoseksualiteit geen punt voor de meeste regimes. Nu hoor je dat argument meer en meer.

beschaving013Hoe kwam je eigenlijk op het idee om deze film te maken?

Mijn inspiratie om deze film te maken komt uit het feit dat ik de afgelopen jaren sterk met dit thema bezig ben geweest in de vrouwenbeweging. Naar aanleiding van het hoofddoekendebat in Frankrijk in 2004 hebben we met een aantal vrouwengroepen een statement gemaakt: 'Not in our name', 'als feministes willen we niet dat het feminisme gebruikt wordt voor racistische, xenofobe, islamofobe agenda's'. Plots herkende ik diezelfde dynamiek binnen de holebibeweging. Eén van de elementen die mijn frank deed vallen was de World Pride in 2006 in Israël. Daar is vanuit de holebibeweging wel wat tegenkanting tegen geweest, onder meer de 'No Pride in Occupation'-beweging, maar in de internationale structuren van de holebibeweging was er een meerderheid om de Pride in Israël te steunen. Als je dan keek naar de manier waarop die Pride werd voorgesteld... 'Israël de veilige haven, de enige plek in de Arabische wereld waar het veilig is voor homo's en lesbiennes...' Dat was ontzettend expliciet. Ik noem zoiets oorlogspropaganda.

In 2007 en 2008 heeft het Israëlische ministerie van toerisme heel bewust een campagne uitgewerkt om gay tourism te promoten. Opnieuw met hetzelfde discours en dezelfde beelden als bij de Pride: 'gevaar in heel de regio, maar hier is het veilig', 'onbeschaving in heel de regio, maar hier is het beschaafd'. Maar zo simpel is het natuurlijk niet. Afgelopen zomer werd nog eens duidelijk hoe complex de dingen zijn, toen er een homofobe aanslag is gepleegd in Tel Aviv. Zoiets kan natuurlijk overal gebeuren, maar de vraag is: hoe wordt zo'n incident gekaderd? In het geval van Israël of België zal het gekaderd worden als 'een ongeluk, een uitzondering, het werk van een waanzinnige, en we zijn allemaal verontwaardigd'. Als het in de Arabische wereld gebeurt, zegt men: 'kijk eens hoe diep de homohaat zit ingebakken in hun cultuur'.

beschaving008Is dit soort recuperatie een nieuw probleem?

Voor de holebibeweging wel, maar we hebben een precedent. De feministische beweging is hier al eens mee geconfronteerd geweest in de koloniale tijd. Toen werden de vrouwenrechten door Europa gebruikt als kolonisatiereden. Een deel van de vrouwenbeweging heeft dat toen laten gebeuren in naam van het 'redden' van de arme zusters. De holebibeweging zoals we die de dag van vandaag kennen, is natuurlijk veel jonger. Voor de moderne holebibeweging is het dus een nieuwe situatie waarop gereageerd moet worden. Wat het er niet gemakkelijker op maakt, is dat - anders dan bij de vrouwenbeweging - de plaats van holebiseksualiteit in het beschavingsdiscours is omgedraaid in vergelijking met de koloniale tijd. Vrouwenrechten werden toen op een heel gelijkaardige manier ingezet als vandaag bijvoorbeeld in de oorlog in Afghanistan. Holebiseksualiteit werd in de koloniale periode ook al ingezet, maar dan omgekeerd. Beschaving was toen een degelijk nucleair gezin met een man en een vrouw. Homoseksualiteit werd gelijkgesteld met niet-beschaving. Als je de reisverslagen uit die tijd leest over de harems in het Oosten, dan druipt de homoseksualiteit van de bladzijden. Het Westen moest beschaving brengen. Veel van de huidige wetten tegen homoseksualiteit in de Arabische landen dateren uit de koloniale periode! Nu wordt beschaving daarentegen gelinkt aan openheid tegenover holebiseksualiteit.

Wat kan de holebibeweging doen om niet in de val te trappen?

De zaken anders beginnen kaderen. Kaders zijn niet onschuldig. Het beschavingsverhaal is een bepaalde manier om de werkelijkheid te kaderen. Je moet kritisch zijn en je de vraag stellen: wie komt dit ten goede? Komt dit de holebi-emancipatie ten goede? Ik denk het niet, want als je ingeschakeld wordt in een nationalistische agenda, verlies je als beweging ook een deel van je bewegingsruimte. Dan wordt het veel moeilijker om nog kritiek te geven. Het beschavingsdiscours helpt ons sowieso niet om te begrijpen waarom het in een aantal landen vandaag veel slechter gesteld is met de holebirechten dan pakweg dertig jaar geleden.

beschaving007De verschrikkelijke situatie in Irak, waar homo's aan de lopende band vermoord worden, kan je niet verklaren vanuit de 'islamitische cultuur'. Je moet begrijpen wat er gebeurd is in al die jaren van oorlog en bezetting: hoe allerlei regio's en strekkingen tegen elkaar zijn uitgespeeld door de internationale machten. Zonder rekening te houden met de geopolitieke context, kan je dat niet op een plausibele manier bevatten. Hetzelfde geldt voor wat er nu in Oeganda aan het gebeuren is. Dat kan je niet begrijpen zonder de invloed van Noord-Amerikaanse protestantse en evangelische bewegingen in kaart te brengen. De fundamentele fout is om zulke situaties te isoleren en ze dan nog eens toe te schrijven aan de lokale 'cultuur'. Als de holebibeweging dat doet, dan zitten we met verhalen die ten eerste onwaar zijn, en ten tweede deel uitmaken van het Westerse oorlogsverhaal.

Vind je gehoor bij de holebibeweging, of ben je een roepende in de woestijn?

In België is het gesprek met de grote holebi-organisaties wel mogelijk., Er zijn momenten waarop de mainstreamholebibeweging ons niet au sérieux neemt. Maar tot nu toe heb ik hier wel het gevoel dat de conversatie niet onmogelijk is. Dat merk ik naar aanleiding van mijn film. In Engeland is dat wel anders. Daar is het eerste niet-witte queerboek in academische kringen, 'Queerness and Raciality', gecensureerd onder impuls van Peter Tatchell en de mensen rondom hem uit de mainstreamholebibeweging. Peter Tatchell is in de rest van Europa misschien niet bekend bij het grote publiek, maar hij bepaalt wel mee de agenda. En hij staat absoluut niet alleen: hij heeft een heel groot draagvlak.

beschaving014Een aantal collega-activisten uit die kritische 'queer people of colour'-beweging hebben me gevraagd om de film in te dienen voor het 'London Gay and Lesbian Film Festival', maar iedereen was het er over eens dat het ene zinnetje dat zegt 'Peter Tatchell, who is a notorious islamophobe', er uitgeknipt moest worden, omdat de film anders nooit getoond zou worden. Terwijl hij hier op 'Pink Screens' wel heeft gespeeld. Als de discussie, na de film bijvoorbeeld, kan verlopen op een serene manier - wat niet altijd het geval is - zijn er heel wat mensen die zeggen: 'nu het zo wordt voorgesteld, herken ik het'. Ik denk dat een groot deel van de holebibeweging gewoon nog niet bij het thema heeft stilgestaan, maar op zich wel bereid is om er kritisch over na te denken.

Kúnnen we eigenlijk iets doen voor holebi's in de rest van de wereld?

Eén van de kritieken die ik na de film soms hoor, is: 'dus we kunnen vanuit het Westen niets meer doen?' Maar het is niet omdat er kritisch wordt ingegaan op de machtsrelaties tussen activisten uit Noord en Zuid, en er dat een aantal zaken worden aangekaart, dat we niet meer kunnen samenwerken. Integendeel: als die kritiek au sérieux wordt genomen, opent dat net de mogelijkheid om bétere samenwerkingen op te zetten. Volgens mij moeten we radicaal zijn en zeggen: 'verzet begint bij mensen zelf'. Je gaat geen andere mensen emanciperen. De vraag is dus: wie is er in dat land of in die stad bezig die strijd te voeren? Wie zijn de activisten? En hoe kunnen we hen ondersteunen? In een geglobaliseerde wereld is er natuurlijk plaats voor transnationale connecties. Je moet alleen niet afkomen met een programma van 'dit moeten jullie doen', want dat is geen emancipatie. Dat is, om het cru te zeggen, gewoon een andere vorm van imperialisme.

Overgenomen van  DeWereldMorgen.be 

Dit artikel verscheen ook in Zizo 101.

06-04-10

Holebikort 2010: Maak zelf je filmpje

Het Holebifilmfestival Vlaams-Brabant viert dit haar jaar 10de editie en wil dat dubbel in de verf zetten door middel van een nieuw project om filmtalent in binnen en buitenland aan te trekken om een kortfilm te maken waarin het holebithema wordt verwerkt.

straight_cam20080608a"Er worden elk jaar films gemaakt wereldwijd omtrent het holebithema maar in mindere mate in Vlaanderen en België" zegt Gemmeke de Jongh, medeorganisatrice van de wedstrijd: "We willen met deze wedstrijd iedereen aanspreken die werkt met film: hetero, holebi, jong, oud, autochtoon, allochtoon, ...om na te denken over dit thema en dit te verzilveren op het grote scherm. Het holebithema hoeft niet eens het hoofdthema te zijn maar moet wel aanwezig zijn. Enerzijds streven we naar kwaliteit door ook de professionals aan te spreken en anderzijds willen we ook het onderwerp naar het grote publiek brengen door hen te laten participeren."

Gemmeke de Jongh: "Tot 15 oktober kunnen de kortfilms ingezonden worden en op 9 november 2010 worden de winnaars gelauwerd in de stadsschouwburg van Leuven tijdens de openingsavond van het 10e holebifilmfestival Vlaams-Brabant. Er is 1500€ aan prijzen winnen. Verder wordt een selectie van de ingezonden kortfilms vertoond tijdens het festival en er wordt zelfs gedacht aan het uitbrengen van een dvd. Allemaal mooie vooruitzichten voor hen die niet bij de pakken blijven zitten."

Inschrijven via de website.


Ik zoek talent

yvan_camera001Ben jij zo iemand die creatief met een kamera kan omgaan? Of misschien ken je wel zo iemand maar heb je eerder acteurtalent? Of ben je goed in het schrijven van een origineel scenario? Allemaal goede redenen om deel te nemen aan de wedstrijd.  Ik ben alvast zo iemand. Wil je met mij samenwerken aan een kortfilm?  Mailen! Ik zit te popelen om er aan te beginnen.

20:49 | Permalink | Tags: goeie films |  Facebook |

18-12-09

'Brüno staat aan onze kant'

Bruno001Geen film die deze zomer meer gehypet is dan Brüno, de nieuwe van Sacha 'Borat' Baron Cohen. Maar wat vindt de groep naar wie zijn nieuwe typetje - een homo - gemodelleerd is? Weinig goeds, zo bleek in Amerika en Engeland.  Slecht voor ons imago, riepen Amerikaanse homo's. Redactrice Griet Plets van De Standaard ging kijken met vier holebi's van Cavaria, de vroegere Holebifederatie, en legden hen na afloop vier stellingen voor.

1. Sacha Baron Cohen speelt 'de homo' te stereotiep.

Geert (31): 'Ik vind die stereotiepe voorstelling net goed. Enkel doordat hij zo extreem doet, tonen de mensen rond hem hun ware aard. En die “ontmaskering, is vaak erg choquerend. De slotscène, waarin Brüno op een boksmatch in het homofobe zuiden van de States eerst doet alsof hij homo's haat maar zijn tegenstander plots begint te kussen, is gewoon ontluisterend. Twee mannen die met elkaar vechten, tot bloedens toe: dat wordt aangemoedigd. Maar twee mannen die elkaar kussen, lokt bij het publiek onvoorstelbaar veel agressie uit.'

Yvan (53): 'De film bouwt echt naar die scène toe, vandaar dat die lange kolderieke aanloop zo belangrijk is. Als je meer van die kritische scènes in de film zou stoppen, zou het publiek meteen denken: daar heb je die drammerige aanklagers weer. Nu zitten de mensen de hele tijd met de janet te lachen, maar op het einde wordt die wel haast vermoord.'

Bruno003Mieke (29): 'Ik vind trouwens dat de clichés die wel degelijk bestaan, ook getoond mogen worden. Homo's hoeven er toch niet in alle films en series als doodgewone jongens uit te zien.'

Yvan: 'Als kenners zien wij de stereotypen ook sneller. Ik kan me voorstellen dat hetero's die scène met Milli Vanilli, waarin Brüno via een waarzegger contact zoekt met de zanger en hem in gedachten uitgebreid pijpt, niet helemaal snappen. Baron Cohen heeft die sekshandelingen zo goed bestudeerd, dat hij ze perfect uitvoert - en dat is voor veel homo's toch een slag in het gezicht. Want terwijl je hem bezig ziet, denk je: oh my god, dat ben ik!'

2. De film is nefast voor homo's.

Mieke: 'Ik heb niet het gevoel dat Baron Cohen ons belachelijk maakt. Uit wat hij doet, spreekt net sympathie voor holebi's. Hij staat aan onze kant. Al zou ik de film niet meteen als een educatief pakket gebruiken.'

Yvan: 'Je weet natuurlijk niet wat mensen denken als ze de zaal buitenkomen. Wij zijn geraakt door die slotscène, maar wie niet van homo's moet weten, denkt wellicht: ze hebben die janet eens goed in elkaar geslagen. Ook homo's zelf kunnen op twee manieren reageren, denk ik. Als je als homo stevig in je schoenen staat, dan lach je met die stereotypen. En durf je jezelf erin te herkennen. Maar voor jonge homo's kan de film in extremis een rem zijn op hun outing. Stel je voor: je bent zeventien, je wilt eigenlijk wel vertellen dat je homo bent en 's ochtends aan de keukentafel komt Brüno ter sprake, want je ouders zijn de avond ervoor naar de film gaan kijken. Als vader op dat moment de verkeerde dingen vertelt, welke jongere durft dan nog te zeggen: papa en mama, ik ben ook een Brüno.'

Bruno0043. 'Brüno' toont vooral Amerikaanse toestanden en die zijn ver van ons bed.

Kenneth (28): 'Klopt niet. De slogans die je in de film op T-shirts ziet, genre Mijn anus dient alleen om te kakken, heb ik enkele jaren geleden ook in Krakau gezien, tijdens een betoging tegen de Gay Pride die er plaatsvond.'

Yvan: 'De reactie van het publiek tijdens de boksscène is misschien extreem, maar tegelijk ook weer niet, want bij ons zeggen zeven op de tien profvoetballers ook dat homo's niet in het voetbal thuishoren. Of neem mijn moeder: die is bijna tachtig en gaat met vriendinnen elke dag een koffie drinken, maar ze heeft hen nog nooit gezegd dat haar zoon homo is. Al luistert ze natuurlijk heel scherp als haar vriendinnen over homo's praten. En bespreekt ze hun uitspraken thuis met mij. Veel mensen denken over homo's zoals ze over Marokkanen denken: geen enkele Marokkaan deugt, behalve mijn buurman. Ze kijken pas voorbij de clichés als ze in hun omgeving iemand kennen.'

Bruno0054. De seks in de film is te expliciet.

Yvan: 'Ik vind de seksscènes tussen Brüno en zijn vriendje net de beste. Ik heb nooit gedacht: dit is erover, maar veeleer: hm, dat wil ik wel (bulderlach). Ach, hij vergroot bepaalde reële situaties uit, daar moeten we eerlijk in zijn. Dat hele speeltjes-gedoe van homomannen of die scène waarin ze aan elkaar vastgebonden in een hotelkamer worden teruggevonden: helemaal onrealistisch zijn die niet. Zoals ook in het ziekenhuis geregeld jongens worden binnengebracht met iets in hun anus.'

Mieke: 'Gsm's en zo.'

Kenneth: 'De film zou ook zonder die scènes expliciet zijn, vind ik. Voor mij is de meest frappante scène geen seksscène, maar die waarin Brüno bij het leger gaat en al die rigide militairen haast gek maakt. Omdat ze maar geen vat op hem krijgen.'

Yvan: 'Een bijzonder actuele scène is het, want in het Amerikaanse leger geldt nog altijd: don't ask, don't tell. Als je homo bent maar zwijgt, is er geen probleem; maar doe je een coming-out, dan word je uit het leger gezet.'

Bron: De Standaard 7 juli 2009


07-12-09

Nabil Ben Yadir: De meeste ingenieurs van bij ons eindigen als bewaker bij beveiligingsfirma's

Les Barons003Nabil Ben  Yadir maakte 'Les Barons'. Een film die je een andere kijk geeft op de Marokkaan die je op straat tegenkomt of enkel op TV  ziet als er weer eens rellen zijn. Quotes uit een interview in Humo.

Nabil Ben Yadir: Nu ik een film gemaakt heb met jan Decleir en muziek van Arno,mag ik in elk journaal. Goed, na de rellen twee maanden geleden werd ik ook geïnterviewd. Ik geef beleefd tekst en uitleg. Na mij komt een gast die raast en  tiert. Veel meer dan beledigingen als 'hoerenjong' kwamen er niet uit. Raad eens wie er werd weggeknipt, en wie het journaal opende? Dat vind ik pas schandalig: dat mensen die zouden moeten weten wat ze doen persé een stereotiep beeld van deze wijk willen geven, omdat dat is wat de kijkers graag hebben. Ik zeg niet dat het hier een vredig paradijs is, maar het is ook geen Kaboel. Die indruk wekken ze wel, en dat is eigenlijk veel schadelijker dan zo'n rel.(...) Als er rellen zijn, moet je proberen na te gaan: waar gaat dit over? Wat is de kern van het probleem? Als mensen die andere realiteit eens echt zouden proberen  te begrijpen, zou dat al zoveel helpen. Als die jongens hier eens het gevoel kregen dat er naar hen geluisterd werd. Elke rel is een noodkreet. Kennelijk zijn migranten in de gevangenis onrechtvaardig behandeld, en de jongeren hier hadden al geen vertrouwen in Justitie. Daar zijn ook echt redenen voor - zoals agenten zich tegenover ons gedragen, daar moet echt eens serieus iets aan gedaan worden.

Humo: En de rellen van twee maanden geleden: was dat ook een noodkreet?
Nabil Ben Yadir: Dat was druk, spanning in de wijk die steeg en steeg. Kijk, als je hier woont en je kan geen werk vinden en om je heen gaan er reusachtige nieuwe kantoren en bedrijven open die alleen maar personeel van buiten de wijk aannemen, terwijl wij hier toch ook gediplomeerde mensen hebben... En als er dan voor dat personeel hier overal snackbars opengaan die je twee  euro vijftig voor een cola laten betalen, en vier euro vijftig voor een eenvoudige sandwich, terwijl jij nog steeds geen werk hebt... Wat denk je dat er dan gebeurt? De frustratie neemt toe, de spanning  stijgt, mensen krijgen het benauwd en dan ontploft het.Les Barons002

Humo: Jij was een appartement aan het zoeken?
Nabil Ben Yadir: Ja, maar dat lukt niet. Dat is ook raar hoor, dat je zo'n succes hebt met een film, maar je nog steeds geweigerd wordt als je een flat zoekt.

Humo: Ook als je zegt dat je de  regisseur bent van 'Les Barons'?
Nabil Ben Yadir: Dat zeg ik nooit. Dat is mijn eer te na. Als ik dan opeens wel de flat zou krijgen, zegt zo'n man eigenlijk: 'Ik moet geen Marokkanen, maar jij bent oké' Zo gaat het niet: of je houdt van ons allemaal, of je houdt niet van ons, punt. Neen, dat betekent dat er gewoon niks veranderd is.

Aziz, een van de hoofdfiguren in de film zegt: "Ik wilde een opleiding tekenen volgen, en weet je wat ze zeiden? 'Ga maar naar Snit en Naad, dan kan je patronen tekenen"
Nabil Ben Yadir: Dat is geestig, maar de essentie is helemaal niet leuk. Ik weet dat, want het is autobiografisch. Hassan zegt over Malika (die het tot Nieuwsanker heeft geschopt): 'Die heeft iets compleet geschifts gedaan: ze heeft voor journalist gestudeerd! Alsof dat zin heeft voor ons!' Dat zegt alles: de kans dat wij met een ingenieursdiploma ook daadwerkelijk als ingenieur zullen  gaan werken, is even groot als de kans dat we de lotto winnen. De meeste ingenieurs van bij ons eindigen als bewaker bij beveiligingsfirma's.

Humo: Volgens Sam Touzani is er in deze wijken ook een gebrek aan opvoeding en intellectuele ontwikkeling.
Nabil Ben Yadir: Dat is onzin. Wat wel een probleem is, is wat ik de Walibicultuur noem: ik had gewild dat verenigingen en jeugdhuizen met ons naar de bioscoop of naar de KVS gingen, maar in plaats daarvan namen ze ons wel honderd keer mee naar Walibi - omdat ze daar met ons gratis toegang krijgen. of ze organiseerden maar weer eens een voetbaltoernooi... (...) Nu hebben die verenigingen geen geld, en ze verliezen zoveel  tijd met fondsen zoeken dat ze geen gelegenheid meer hebben om effectief projecten op te zetten. En dan gaan ze  toch maar weer gratis naar Walibi.

Les Barons001Humo: Mag je echt niet uitgaan met de zus van je vriend?
Nabil Ben Yadir: Neen. Met de zus van je vriend trouw je: dat is de code van de straat. Uitgaan met de zus van je maat, dat gaat echt niet. Ik zal je uitleggen waarom. Onder elkaar praat je altijd over vrouwen, wat je er allemaal mee zou willen doen en zo, maar dan heel grof. Dat gaat heel ver, als je begrijpt wat ik bedoel. Dus een vriend weet waarvan je allemaal droomt met vrouwen en wie wil zijn zus daaraan overleveren? Dat gaat echt niet. Dat je met een zus alleen kan trouwen, is gewoon heel logisch en realistisch.

Humo: Een dubbele moraal?
Nabil Ben Yadir: Ja, maar die dubbele moraal is toch niet specifiek iets van de jongens hier? Dat zit gewoon in mannen. Misschien gaat het machismo bij ons iets dieper omdat wij veel onder mannen zijn, en er op de opleiding  voor automecanicien, waar we massaal heen worden gestuurd, ook bijna alleen maar jongens zitten. Maar hoeveel mannen - of ze nu in Molenbeek of in Ukkel wonen - houden niet zielsveel van een vrouw maar gaan  toch ook vreemd? Die contradictie zit er gewoon in.