12-02-14

Vergelijk Poetin met Thatcher, niet met Hitler

WJNH_Rusland_1604676_4a.jpg

Succesvolle actie van Wel Jong Niet Hetero tegen de homofobie in Rusland. De Russische LHBT-avtivist Nikolai Alexeyev is blij met de internationale solidariteit maar waarschuwt voor overdrijvingen en hypocrisie.

This article in English

Lees meer...

22:22 | Permalink | Tags: rusland, jongeren, wjnh |  Facebook |

08-12-13

Çavaria awards 2013: Mijn suggesties

Awards_Logo_579026_4.jpgÇavaria reikt op 18 januari 2014 voor de tweede keer haar awards uit. U kan daar mee voor stemmen. Of ik suggesties heb? Uiteraard heb ik die. En niet de minste. 

Vroeger noemde men dat de homofobie en homofolieprijzen maar die zijn intussen vervangen door twee andere titels. Geen negatieve prijs meer. Mensen berispen omdat ze homofobe daden of uitspraken op hun geweten hebben, daar doet çavaria niet meer aan mee.  Wat zijn we toch lief geworden de voorbije jaren... Maar goed. Twee awards dus.  Zizo-hoofdredacteur Dennis De Roover legt het even uit: "De media award is bedoeld voor tv-programma’s, radioshows, tijdschriftenrubrieken, auteurs, krantenredacties, uitgeverijen, productiehuizen, enzovoort, die het afgelopen jaar het holebi- en transgenderthema op een positieve manier aan bod lieten komen. De campaign award reiken we elk jaar uit aan de beste holebi- en transgender gerelateerde campagne. Dit kan een protestactie zijn, een postercampagne, een fundraisingsevent, enzovoort."

Hieronder mijn selectie.

Campaign Award                         

BBTK ondersteunt plan Onkelinx

Awards_BBTK_hiv.png

Laurette Onkelinx lanceerde onlangs een plan rond hiv waarin ook nadrukkelijk wordt opgeroepen om je hiv-status zo weinig mogelijk te verbergen. Vertel het dus maar aan je vrienden en familie, op je werk... Rapper gezegd dan gedaan, hoor ik U al denken. De vakbond springt ter hulp. Onder het motto: 'Hiv en discriminaties: BBTK werpt 10.000 brochures (mét condooms) in de strijd' voerde de BBTK (dat is de bediendenvakbond van het ABVV) op 29 november (op de vooravond van 1 december, Wereld Aids Dag) een actie waarbij 10.000 folders werden verspreid aan bedrijven.  BBTK wil heel duidelijk mensen met hiv steunen in hun coming-out en wijst op de juridische bescherming waar ze recht op hebben: "Nochtans bestaat er een juridisch kader om seropositieve werknemers te beschermen tegen discriminatie (bij aanwerving, of als reden voor een ontslag) en om hun privéleven en gezondheidstoestand te beschermen. Het plan is dat BBTK-afvaardigingen, onder meer zij die deelnemen aan deze actiedag, dit onderwerp op de agenda plaatsen van de Comités voor Preventie en Bescherming op het Werk. Zo kan er samen met de werkgever een stand van zaken worden opgemaakt." Die ondersteuning is nodig en strijd tegen de maatschappelijke stigmatisering van de seropositieve werknemers is hoogst noodzakelijk. Dat blijkt uit resultaten van recente enquêtes over de leefomstandigheden van mensen met HIV in België. De helft van de ondervraagde personen zwijgen op het werk over hun seropositiviteit. 7 % kreeg problemen toen ze het vertelden: een geweigerde job of promotie of zelfs ontslag. awards_bbtk_hiv_tekening.png

De folders werden verspreid op volgende locaties: Hoofdzetel Carrefour (Brussel), Nike distributiecentrum (Laakdal), Voorzorg, Vivium, SNT Belgium, Onafhankelijk Ziekenfonds, PSA… (Antwerpen) en het KBC-kantoor op de Grote markt van Brussel. Dat verdient een Campaign Award. Ook nog het vermelden waard is dat de BBTK al enkele jaren een vergelijkbare campagne van hun mede-syndicalisten in Zuid-Afrika ondersteunt. Hier kan je de BBTK-brochure over hiv downloaden.

Suggereer voor de Çavaria Awards 2013

Media Award                         

Lyle Muns komt uit de kast als escort

Het is een fenomeen waar we niet rond kunnen: jongeren die zich prostitueren. Om hun studies te betalen, Om eens op reis te kunnen gaan... maar vaak ook uit extreme armoede omdat ze dakloos zijn of hier als asielzoeker zijn beland. Voor Lyle Muns zijn de levensomstandigheden niet dramatisch. Hij is niet arm. Toch zal het wel even slikken geweest zijn vooraleer hij publiek maakte dat hij 'het doet voor geld'. Je leest zijn motivatie op zijn blog"Al trillend typ ik deze post. Ik ben nerveus, bang zelfs. Hoe zal mijn omgeving reageren? Zullen toekomstige werkgevers dit lezen? Wat vindt de wetgever hiervan? Ik weet het niet, maar zal er snel genoeg achter komen. Ik wil het namelijk niet meer geheim houden, kan het niet. De keuzes die ik maak, maak ik in eer en geweten. Ik zie niet in waarom ik me zou moeten schamen voor wat ik doe. Ik ben sekswerker, hoer, prostitué, tippelaar of hoe je het ook noemen wil. Ik verdien geld met seks en dat is goed. Zo, het hoge woord is eruit." Lyle was op dat moment ook nog eens voorzitter van de Vlaamse Scholierenkoepel(VSK), wat voor extra commotie zorgde. Hij heeft vast en zeker een taboe doorbroken en daarvoor verdient hij de Media Award.

Awards_Lyle Muns_579026_4.jpg

Lyle kreeg een pak positieve reacties op zijn coming-out. Eén verzuurde reactie kwam... van een lid van de NVA. David Dessin  trekt in een opiniestuk in De Standaard van leer tegen Lyle. Lekker schelden op de hoeren, overgoten met een intellectueel sausje.  En uiteraard is de kern van  zijn betoog "dat seksualiteit binnen een duurzame relatie moet worden beleefd." Het meest beschamende en kwetsende schrijfsel dat ik het voorbije jaar onder ogen kreeg. De NVA gaf wel meer blijk van haar bekrompen visie op seksualiteit. Voorzitter Bart De Wever krimpt ineen als er ook maar de mogelijkheid in de lucht hangt dat hij daar een vraag over krijgt en NVA-jongere Laurens Himpe gaat graag in zee met het extreem-katholieke KVHV (die pleit voor een pil tegen transseksualiteit en publieke aanvallen lanceert op jongerengroep Verkeerd Geparkeerd) en steekt een waarschuwend vingertje op naar holebi's en transgenders om hen te behoeden voor een "losbandig" leven.  Bart De Wever steekt het trouwens niet onder stoelen of banken dat hij een grondige afkeer heeft van de grote seksuele vrijheden - en een grotere bespreekbaarheid daarvan -  die er sedert de jaren '60 zijn gekomen en dat hij terug wil naar de katholieke hypocrisie van de jaren '50 en vroeger. Niet dat brave huisvaders - even hun 'duurzame relatie' vergetend -  toen niet naar de hoeren gingen... maar er werd tenminste over gezwegen. 

Suggereer voor de Çavaria Awards 2013

Campaign Award                         

ABVV brengt LHBT-syndicalisten van over de gehele wereld bijeen

Je hebt allicht ook genoten van de World Outgames die de voorbije zomer van Antwerpen eventjes een regenboogstad hebben gemaakt. De organisatoren van de spelen hadden drie doelstellingen voor ogen: sport, cultuur en mensenrechten. Die laatste pijler kreeg gestalte in de loop van de mensenrechtenconferentie die de spelen voorafging.  Pascal De Bel - die in 1998 al een pioniersrol vervulde toen hij in het kader van de Gay Games in Amsterdam een eerste bijeenkomst van LHBT-vakbondsmensen mee organiseerde - greep zijn kans en bracht hier een groepje vrijwilligers bijeen die zich hebben ingezet voor Panel 5, dat is de naam van de bijeenkomst rond vakbond en holebi- en transgenderrechten op de conferentie.

Awards_Panel5__D31_6027.jpg

Op donderdag 1 augustus werd gedurende drie uur van gedachte gewisseld over dit thema met aanwezigen uit zowat de hele wereld: België, Nederland, Groot Brittanië, Zuid-Afrika, Duitsland, Canada, De VS, de Nederlandse Antillen, Zuid-Afrika, Brazilië...  Dit initiatief genoot de volle steun van de ABVV-top. Dat werd onderstreept toen ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw op vrijdagmorgen de conferentie toesprak. Een Belgische primeur.Awards_Rudy De Leeuw_579026_4.jpg De Leeuw liet er geen twijfel over bestaan dat zijn organisatie klaar staat als er mensen problemen krijgen op het werk omwille van hun seksuele voorkeur of serostatus:"Onze afgevaardigden in de bedrijven zijn het  best  geplaatst  om collega’s hierin te  ondersteunen. Daarvoor kunnen zij rekenen op gespecialiseerde diensten binnen de vakbond zoals  onze diversiteitsconsulenten, onze juridische diensten, onze studiediensten die  adviezen  en  aanbevelingen formuleren en de  vormingsinstituten  die  onze afgevaardigden wapenen met  alle  middelen die zij nodig hebben."  Je kan zijn speech hier lezen of beluisteren. Op de voor de gelegenheid gemaakt blog vind je nog veel meer informatie. En je kan je ook aanmelden op de facebookpagina.

Suggereer voor de Çavaria Awards 2013


Media Award                                 

Recht op Liefde

Dit jaar werd de handleiding Recht op Liefde voorgesteld. Ze is bedoeld als hulpmiddel voor iedereen die werkt met etnisch-culturele minderheden die in België geboren zijn of er lang verblijven, hoewel het instrument ook gebruikt kan worden voor andere groepen.

Awards_Recht op liefde.jpg

In de inleiding lezen we: "De doelstelling van deze methodiek is een opening te maken naar die groepen en gemeenschappen waarin seksuele en genderdiversiteit, omwille van een geheel van complexe problemen, een gevoelig thema is, en om zo de tolerantiegraad te verhogen ten aanzien van seksuele diversiteit in het algemeen en holebiseksualiteit in het bijzonder." Dat klinkt allemaal nogal droog maar het komt er op neer dat we eindelijk een manier aangereikt krijgen om - vanuit een respect voor ieders geloof - een positief klimaat te creëren rond (holebi)seksualiteit. 

Suggereer voor de Çavaria Awards 2013

Campaign Award                         

Tiszo trekt de aandacht met foto's en kunst

Tiszo_foto's_St Niklaas_011213_013_opt.jpg

Çavaria organiseert al een tijdje een jaarlijkse actie aan de stations waarbij rode lintjes of andere betekenisvolle prullaria worden uitgedeeld naar aanleiding van Wereld Aids Dag of de dag tegen homo- en transfobie. Tiszo, de bij çavaria aangesloten LHBT-groep uit St. Niklaas deed daar dit jaar nog een vrolijk en creatief schepje bovenop en  presenteerde op de grote markt  het resultaat van haar Geef me je kus-actie: een tentoonstelling met foto's van achthonderd koppels die zich al kussend verzetten tegen homofoob geweld. De leden van Tiszo trokken de afgelopen maanden langs verschillende pleinen en festiviteiten in onder meer Sint-Niklaas, Antwerpen en Gent. Daar lieten ze iedereen die wou elkaar kussen voor de holebivlag. De zoenen werden allemaal door een fotograaf op beeld vastgelegd. "Door elkaar te kussen, geeft men een duidelijk signaal tegen homofoob geweld", verklaarde Wim Raes van Tiszo aan het Nieuwsblad. "Er kusten zowel hetero-, lesbische als homokoppels voor de camera. Onze actie werd ook ondersteund door de Antwerpse kunstenaar Gert de Keyser. Hij maakte een aantal sprekende affiches en tekeningen."

Suggereer voor de Çavaria Awards 2013

Je kan de uitreiking van de awards zelf meemaken tijdens Sparkle - het benefietevent ten voordele van de Holebifoon -  op 18 januari 2014 in de Gentse Vooruit.

Awards_Sparkle_0001.png

30-04-13

Losbandigheid

jongeren,nvaDe laatste fuif van Verkeerd Geparkeerd of een bijeenkomst van het KVHV in het Gravensteen?

"Bij sommige verenigingen, zonder één specifiek te viseren of te vernoemen, heb ik de indruk dat je extreemlinks moet zijn om ertoe te mogen behoren. Zij associëren homoseksualiteit ook al te vanzelfsprekend met losbandigheid."

Dat stond te lezen in een verslag op de website van Zizo over een debatavond met studentenverenigingen over homoseksualiteit. Laurens Himpe deed die uitspraak namens Jong N-VA UGent. Wat is er mis met losbandigheid?

Ik ken Laurens Himpe niet en op zijn facebook ziet hij er inderdaad niet uit als moeders wildste. Uit eigen ervaring weet ik dat schijn kan bedriegen, we zijn allemaal jong geweest. Dat woordje 'losbandigheid' bleef bij mij hangen. Was dat vroeger geen kenmerk dat aan de Vlaamse Jeugd werd toegeschreven zonder daar persé negatieve connotaties aan te verbinden?

jongeren,nva'Juist Geparkeerd'

Er waren op dat debat nog wel meer uit de Vlaamse klei gerukte uitspraken te horen. Zo vroeg Jan De Backer (in het midden op de foto, genomen op een van de KVHV-bijeenkomsten) woordvoerder van het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV) zich luidop af de vraag of transgenderisme niet behandelbaar is: “Als het een aandoening is, kan je het laten behandelen. Het is goed dat er een wet is dat mensen niet in een opvlieging van geslacht gaan veranderen.”   Zo hoor je nog eens wat. KVHV is ook ronduit tegen de hele LHBT-beweging: “Jullie willen aanvaard worden, maar hebben jullie eigen rusthuizen, verenigingen, feesten … Jullie willen gewoon anders zijn. Jullie stigmatiseren jullie zelf.”  Het KVHV organiseerde ook een Juist Geparkeerd Fuif om het bestaan te hekelen van de Gentse LHBT-jongerengroep Verkeerd Geparkeerd. Ik heb 'Verkeerd Geparkeerd' altijd een van de betere namen gevonden voor een LHBT-groep.  Er zit iets in van: ik ben homo, et alors? Je zal maar student zijn én homo én in het KVHV terechtkomen. Van losbandigheid is er uiteraard geen sprake bij deze club, of het zou na enkele vaten bier moeten zijn. Op de website van KVHV (met name op de pdf-versies van hun tijdschrift Ons Verbond) vind je advertenties van het Vlaams Belang, een lofzang op Margaret Thatcher  en  het verslag van een begrafenisplechtigheid voor de 'vrije meningsuiting' naar aanleiding van het afschaffen van het woord allochtoon.

Dit kan zo niet langer!

jongeren,nvaInteressant om te horen dat de homofobie van het KVHV nog niet echt afgenomen is. In de jaren '80 was het verbond wel een stuk agressiever. Ik vond in mijn archief een pamflet van oktober 1985 waarin ze het Roze Aktiefront (RAF) aanvallen: "Het "Roze-Aktiefront" is een vereniging van opdringerige homosexuelen die er niets beters op vinden dan jullie, scholieren, te doen geloven dat een gewone jongen-meisje-relatie abnormaal zou zijn. Dit kan zo niet langer! Het K.V.S.V. wil dan ook ijveren voor een schoolpoort, gezuiverd van "roze" homo-propaganda." Het KVSV (Katholiek Vlaams Scholierenverbond) was het kleine broertje van het KVHV.  Dat jaar werd het RAF aangevallen door een knokploeg van het Vlaams Belang aan het college van Edegem.  Het RAF voerde toen een campagne met flyers aan de schoolpoorten,  in die tijd zowat de enige manier om scholieren te bereiken. Jongerengroepen bestonden nog niet en scholenwerkingen waren er nauwelijks.  Hans Soetaert, die in de jaren '90 het prille Verkeerd Geparkeerd leidde, schreef toen: "Ik heb het RAF leren kennen toen ik nog op het college zat en daar folders werden uitgedeeld aan de schoolingang. Maar ik deed daar niks mee. (...) Maar, het moet gezegd, het RAF was er, in die woestenij van niks. Daar mogen ze  trots op zijn."

COMAC maakte van het incident met Jan De Backer een verslagje en ging ook (een beetje) losbandig doen op de 'Juist Geparkeerd' fuif van het KVHV.

Luisteren naar extreem-rechts?

Terug naar Laurens Himpe. Die vindt als extreem-rechtse figuren als Jan De Backer ons niet lusten dat dit niet aan hun gedachtengoed ligt. Het is gewoon onze eigen schuld: "Losbandigheid komt evenveel voor bij hetero’s en homo’s. En je moet niet als holebi- en transgendervereniging ervan uitgaan dat homoseksualiteit samenhangt met een hoop eigenschappen die losstaan van seksuele voorkeur. Dat voedt uitspraken over zelfstigmatisering zoals Jan die heeft geformuleerd, een standpunt dat ik voor alle duidelijkheid helemaal niet deel. Maar door een bepaald type holebi naar voor te schuiven, ga je ervoor zorgen dat bepaalde holebi’s in de kast, die zich daar niet in herkennen, net uit de boot vallen en nog verder in de kast worden geduwd. Het is tijd dat holebi- en transgenderverenigingen zelf een genuanceerder beeld gaan geven van homoseksualiteit, anders willen steeds minder personen nog wat met de gemeenschap te maken hebben in de toekomst.” Met andere woorden: hou nu maar op met verkeerd te parkeren.jongeren,nva

Bart De Wever gaat niet naar de Pride

Toch deden de NVA'ers een warme oproep om naar de pride te gaan op 18 mei. Dat begrijp ik niet helemaal. Als er één stoet is waarvan de losbandigheid al dan niet terecht elk jaar opnieuw wordt gehekeld dat is het toch wel de pride? Bart De Wever heeft er nog zo voor gewaarschuwd: "Sommigen vinden het bijvoorbeeld nog altijd een goed idee om hier 'gay parades' te organiseren. Anderen beseffen, zoals Vlaamsgezinden weten dat de media er steevast de meest extreme en/of troosteloze figuren zullen uitpikken als ze op straat komen, dat zulke optochten precies aanleiding geven om stereotypen over homo's dik in de verf te zetten" schreef hij al... in 2006. Wordt de voorzitter in deze niet meer gevolgd door de Vlaamse jeugd?  Ik denk eerlijk gezegd dat de NVA-holebi's weinig andere keuze hebben dan zich op de pride te gaan presenteren: van een beleid waar holebi's en transgenders beter van worden is er vooralsnog geen sprake in de steden waar de NVA mee bestuurt. Daar kunnen ze dus niet mee uitpakken. En de verkiezingen komen eraan. Ze moeten dus zelf een tandje bijsteken. Op de achtercover van de nieuwe Zizo een advertentie plaatsen leek een goed idee.  Tot de negatieve reacties binnenkwamen bij de redactie. Die vond het nodig om er een stuk over te publiceren waarin men  tot de conclusie kwam dat de kritiek onterecht is: "Zij betalen ons immers om lekker aan te mogen schurken tegen onze positieve boodschap." Waarop een van de lezeressen reageerde met "Matthias Storme, belangrijk NVA-lid: "homofobie is een mensenrecht". Juist ja, Matthias Storme en Jurgen Ceder, die waren we bijna vergeten. En Karim van Overmeire. Aan homofobe griezels geen gebrek in de NVA.

Wat zie ik rondom mij?

jongeren,nvaWat Laurens allicht niet weet is dat de pride er begin jaren '90 kwam onder impuls van het 'extreem-linkse' Roze Aktiefront.  Na een voorbereidende campagne was het zover: op 5 mei 1990 trokken we voor het eerst sedert lang door de straten van Antwerpen Het begin van een jarenlange traditie van losbandigheid? Ondermeer. Maar ook van een jaarlijkse manifestatie waarin de beweging haar eisen duidelijk formuleerde. Kurt Van Eeghem zette toen op het podium een extreem-rechts typetje neer: "Wat zie ik rondom mij? Decadentie! Perverten en inverten!" Je kan zijn optreden bekijken op de video die van de manifestatie gemaakt is. Zijn outfit is misschien te overwegen voor de NVA-delegatie op 18 mei?

En nu, speciaal voor Laurens en zijn vriendjes van Jong N-VA:  Het artikel Seksueel Burgerschap van Tom Claes. De auteur werkt ook aan de Gentse universiteit. Misschien moet Verkeerd Geparkeerd hem maar eens uitnodigen. En zou een interview met Zizo er inzitten? Die NVA-advertentie hebben ze intussen toch al binnen.

00:30 | Permalink | Tags: jongeren, nva |  Facebook |

29-04-13

Seksueel burgerschap

to-love-and-be-loved_new-york-city_0002.JPGLesbische vrouwen poseren bij 'To love and be loved', het Gay Liberation monument in New York

'Seksueel burgerschap' lijkt de belofte in te houden om van louter 'geduld te worden' (ook wel tolerantie genoemd) tot 'er echt bij horen' (acceptatie), en dit niet enkel in de privésfeer, maar ook in de publieke ruimte. Maar wie erbij wil horen, dient zich ook naar behoren te gedragen.

De geschiedenis van de seksuele ethiek is in belangrijke mate ook een geschiedenis van de bevestiging van heteroseksualiteit, de voortplantingsfunctie van seks, uiteraard binnen het kader van het (hetero) huwelijk, de waarde van het gezin, en de toewijzing van het seksuele buiten het openbare en dus binnen de privésfeer. Het heeft tot de seksuele revolutie van de zestiger jaren geduurd vooraleer hier binnen de academische ethiek kritische vragen over werden gesteld en er modellen werden ontwikkeld die dit problematiseerden.

De neoseksuele revolutie van de 21ste eeuw stelt de ethici voor nieuwe problemen. De traditionele grens tussen het private/publieke karakter van het seksuele komt steeds meer onder druk te staan. Welke maatschappelijke en ethische uitdagingen stelt deze 'publieficatie' van het seksuele?

316786_2989681467912a.jpgSeksuele ethiek

Recent wordt dit thema meer en meer besproken vanuit een kader van 'seksueel burgerschap'. Dit begrip lijkt de belofte in te houden om als basis te kunnen dienen voor alledaagse ethische reflectie omtrent seks(ualiteit) in een wereld van verschil. Het slaat bovendien de brug tussen het private en het publieke. Een seksuele ethiek gaat over meer dan over wat mag en niet mag, toegelaten dan wel niet (moreel en legaal) toegelaten is. Het gaat ook over wat hoort en wat niet hoort, en daardoor ook voor wie 'erbij hoort' en wie niet. De notie (seksueel) burgerschap is volgens sommigen bij uitstek geschikt om een breder evaluatief en normatief platform te bieden om morele, juridische en politieke consideraties omtrent het seksuele in een samenhangend geheel te bundelen. Gert Hekma noemt het 'een brug tussen het private en het publieke waarbij de culturele en politieke zijde van seksuele expressie op de voorgrond komt en dat gemobiliseerd wordt voor het promoten van vrije expressie van seksualiteit in een samenleving waarin diverse mensen verantwoordelijkheid kunnen opnemen voor hun seksuele leven'. Maar er is naast een bevrijdende ook een potentieel 'bewarende' om niet te zeggen conservatieve 'payload' verbonden aan de notie seksueel burgerschap.

Seksualiteit in de publieke ruimte

Seksueel burgerschap gaat over meer dan over louter juridische erkenning en het legaal tolereren van diverse seksuele repertoires. Vandaar de aantrekkingskracht die seksueel burgerschap op velen uitoefent. Seksueel burgerschap betekent dan immers, in het verlengde van sociaal burgerschap, de mogelijkheid om volwaardig en met erkenning van en respect voor de (niet- of anders-heteronormatieve) seksuele geaardheid, identiteit of seksuele repertoires die men belangrijk vindt, het eigen privé- en openbare leven in te richten. De inclusie van seksuele rechten in de notie burgerschap belooft een overgang mogelijk te maken van 'geduld worden' tot 'erbij horen' en dit ook in het openbaar, ook in de gedeelde publieke ruimte.426417_433041250112170_9a.jpg

In 1998 kondigde Jeffrey Weeks deze nieuwe 'seksuele burger' aan. Hij meende dat deze seksuele burger de voorbode was van een 'nieuwe politiek van intimiteit en alledaags leven'. "Dit is het moment van burgerschap", stelde hij, waarbij hij verwees naar het sociale activisme gericht op het realiseren van juridische en sociale bescherming van diverse seksualiteit en identiteiten. Maar wie zijn of haar seksuele stem wil laten horen, doet dit door zijn of haar seksualiteit publiek te manifesteren en er het recht voor op te eisen. Deze publieke transgressie is volgens Weeks een noodzakelijk aspect van seksueel burgerschap activisme. Maar hierdoor wordt ook de plaats van het seksuele gedestabiliseerd. Het recht op een (ook) private beleving van dissidente seksualiteit wordt immers opgeëist door het publiek maken en beleven ervan. Dit is volgens Weeks een paradoxale, maar ook noodzakelijke beweging, die de situering van het seksuele op de private/publieke as grondig verandert. Dissidente seksualiteiten dringen door in het publieke leven en worden er een onderdeel van.

Erkenning en sociale in- en exclusie

Voornamelijk feministsiche en LHBT-groeperingen grijpen naar de notie seksueel burgerschap als hefboom tot erkenning van eigenheid en de realisatie van sociale inclusie. Maar de notie 'burgerschap' dient bijgesteld te worden vooraleer het deze seksueel-emancipatorische functie kan vervullen. Diane Richardson bijvoorbeeld formuleert een krachtige feministische kritiek op de klassieke invulling van de notie 'burgerschap'. Volgens haar bestaat er een verband tussen (traditionele invullingen van) burgerschap en de institutionalisering van heteroseksualiteit en mannelijke privileges. In vele landen worden er inderdaad rechten en beschermingen toegekend aan burgers die dissidente seksualiteit beleven. Maar deze leveren volgens Richardson vooralsnog enkel een 'partieel burgerschap' op. Het model van burgerschap dat hierbij wordt gehanteerd is, volgens haar immers gebaseerd op een politiek van tolerantie en assimilatie. Lesbische vrouwen en homoseksuele mannen, bijvoorbeeld, worden getolereerd 'zolang ze binnen de grenzen van het tolereerbare' blijven. Deze grenzen worden in stand gehouden op basis van de heteroseksuele versie van de publieke/private scheiding. Seksueel burgerschap loopt zo uit op een disciplinering die uitgetekend wordt op basis van heteronormatieve krijtlijnen. Homoseksuelen worden getolereerd in de mate dat ze conformeren aan de heteroseksuele normen wat betreft relatievorming en seksualiteit. Homoseks kan, maar binnen een stabiele relatie, en niet (teveel) in het publiek. De discussie over het homohuwelijk is hiervan een mooi voorbeeld.Make my wife legal0001.jpg

Huwelijk

In 1995 argumenteerde Andrew Sullivan in 'Virtually Normal' dat de legalisering van het homohuwelijk een belangrijke stap vooruit kon betekenen in de emancipatie van homoseksuelen. Het zou immers de weg effenen voor een inclusie van homoseksuelen in de samenleving. Hij argumenteerde dat door het toekennen van het recht tot huwen homoseksuelen zich zouden inschrijven in een gedeeld civiel, politiek en sociaal-cultureel project. Michael Warner reageerde in zijn 'The Trouble With normal' dat dit zou kunnen neerkomen op het pacificeren van het queer- en homo-activisme. Hierdoor zou volgens hem de deur gesloten worden voor verdere strijd inzake de sociale aanvaarding van niet-gedisciplineerde seksuele identiteiten en dissidente seksuele praktijken. De mogelijkheid van inclusie en dus van 'erbij horen' - van seksueel burgerschap met andere woorden - komt in vele gevallen met een prijskaartje: dat van de responsabilisering. In de meeste gevallen betekent dit een disciplinering naar het model heteronormativiteit, soms zelfs getransformeerd tot homonormativiteit.

Wat bijvoorbeeld met de 'cruiser' die publieke seks heeft, (homoseksuele) BDSMmers, barebackers, de hiv geïnfecteerde, de pornograaf, klanten en providers in de seksindustrie, de prostituant en de prostituee, de biseksueel, de polyamorist, swingers, 'casual sex', eventueel zelfs de te jeugdige die seks heeft, enzovoort? En wat met queerseksuele burgers, zij die de grenzen van de identiteitspolitiek problematiseren en/of verleggen en daardoor de basis van inclusieclaims lijkt te ontkennen?

Kaart_0001.jpg

Verantwoord(elijk) seksueel burgerschap

Gayle Rubins 'hiërarchie' is nog steeds actueel. In haar 'Thinking Sex' uit 1984 bracht ze de belangrijkste gebieden van onzeker- en onenigheid al mooi in kaart.  De notie seksueel burgerschap houdt duidelijk een morele agenda in. Onder deze vlag worden niet enkel de grenzen van wat mag en niet mag uitgetekend, maar ook van wat hoort en behoort, en dus ook van wie erbij hoort en er niet bij hoort. Burgerschap, ook seksueel burgerschap, functioneert als normatieve en evaluatieve maatstaf. Ethici en activisten die een beroep willen doen op het inclusieve en potentieel emancipatorisch effect van seksueel burgerschap houden best rekening met de mogelijk disciplinerende en responsabiliserende werking die ervan uitgaat. Dat is op zich geen probleem. Elke ethiek stelt grenzen en neemt opties op wat kan en niet kan, wat niet mag en zou moeten, wat waardevol en niet-waardevol is, wat (en wie) kwaad is.

Queer Eye for the Straight Guy_0001.jpg

Het gaat hier echter niet over vastgeroeste grenzen. Brenda Cossman onderzocht recent hoe fluïde en doordringbaar de grenzen van (h)erkenning en fatsoen kunnen zijn. In een recent televisieprogramma 'Queer Eye for the Straight Guy' (foto) wordt bijvoorbeeld de kleding en woning van een duidelijk heteroseksuele man herstijld door een groep duidelijk homoseksuele mannen. Het is de heteroseksueel die hier wordt voorgesteld als diegene die geen aansluiting (meer) vindt met het actuele sociale en culturele leven en het zijn de homoseksuelen die hier op de barricades staan van publieke 'staging' en representatie, van stijl en respectabiliteit. Heteroseksualiteit zelf, en misschien dus ook wel heteronormativiteit, wordt hier onder druk van transgressie en aanvaarding getransformeerd. Dit gebeurt dan wel in dit geval binnen het kader van een ondertussen wijd verspreide vorm van consumentisme-homoseksualiteit. Iets wat misschien zelf weer een vorm van disciplinering en pacificatie kan genoemd worden... Uiteindelijk zal het project van seksueel burgerschap als emancipatorische strategie vallen of staan met de mogelijkheid om voldoende inclusief burgerschap te realiseren dat naast de rechten van rechtvaardigheid, erkenning en zelfbestemming ook solidariteit promoot met de ander in het besef en waardering van verschil.

Tom Claes_429233_2.jpgDit is een (lichtjes ingekorte versie van) het artikel Seksueel burgerschap: publiek erbij horen van Tom Claes. Het verscheen in Agora, Magazine voor sociaalruimtelijke vraagstukken, jaargang 29, nummer 1, 2013
Een aanrader voor wie méér wil lezen dan wat in de salontafelboekskes staat. Je kan dit nummer bestellen via info@agora-magazine.nl

Tom Claes is verbonden aan de Vakgroep Wijsbegeerte en Moraalwetenschap en is het hoofd van het onderzoekscentrum 'Center for Value Inquiry' (CEVI) aan de UGent. In 2010 richtte hij samen met Paul Reynolds het 'International Network for Sexual Ethics and Politics' (INSEP) op.

18-04-13

Congres over homo- en transfoob geweld

Ihsane Jarfi0007a.jpg

Lees hier de reactie van çavaria na het congres.

homofobie,moslim,cavaria,jongerenSedert de 'officiële' start van het debat over homo- en transfobe agressie  in juni 2011 (een facebooknotitie over het geweld tegen Bart in Brussel)  is er al veel over gediscussieerd. Na de moord op Ihsane Jarfi (22 april 2012, bijna een jaar na de eerste commotie) werden vertegenwoordig(st)ers van de LHBT-beweging ontvangen door de regering. Het mag cynisch klinken maar de moordenaars hadden geen betere datum kunnen prikken: Di Rupo kon het zich niet permitteren om op de pride van 12 mei 2012  te flaneren zonder tenminste een aantal beloftes te doen. De jaarlijkse pride blijft dus hét drukkingsmiddel bij uitstek. Ook op Vlaams niveau werden initiatieven aangekondigd. Lokale centra en actiegroepen hielden de zaak warm door te reageren op nieuwe incidenten (Brussel, Aalst, Gent...)

homofobie,moslim,cavaria,jongeren

Het plan

Op 31 januari 2013 pakte de regering uit met het plan Milquet. Er staat heel wat in en het is nu zien wat er van gaat komen. Intussen werd het tweede deel van het plan aangekondigd. Dat zou bekend gemaakt worden op 17 mei, op de vooravond van de pride. De volledige tekst van deel 1 vind je hier.

Het congres

De LHBT-beweging werd totnogtoe weinig betrokken bij het debat. Enkel de top van de beweging werkte mee aan het opstellen van een federaal actieplan (het plan Miquet). Honderden mensen ventileerden hun onrust en hun bezorgdheid via facebook en andere kanalen maar kwamen er niet toe om er op een georganiseerde manier mee bezig te zijn. Die kans krijgen ze nu. Koepelorganisatie çavaria nam het initiatiet tot een congres over homo- en transfobe agressie dat zal plaatshebben op zaterdag 29 juni te Brussel.

Çavaria roept organisaties en (ervarings)deskundigen nu op om voorstellen in te dienen voor werkwinkels: "De voorkeur gaat uit naar werkwinkels die handelen over onveiligheidsgevoelens en weerbaarheid, over pestgedrag, zowel op school als op het werk, over de rol van traditionele en sociale media en over de verbanden met andere vormen van uitsluiting en geweld zoals seksisme en racisme. We vragen ook om aandacht te hebben voor de Brusselse realiteit."

Homofobe en transfobe agressie wordt met een hele rij fenomenen in verband gebracht: onderwijs, tewerkstelling, homofobie, machogedrag, sociaal-economische achterstelling, racisme, religie... Dat vraagt om een grondig en breed debat.  Vergeten we ook niet de uitgesproken racistische reacties die in de beweging geuit worden. Uiteraard moet het federale beleid ook aan bod komen. De inhoud ervan kan voorlopig worden geëvalueerd. De dag het congres zal ook het tweede deel van het plan Milquet reeds bekend zijn.

21 Boeiende (ervarings)deskundigen

Çavaria doet een oproep tot het aanleveren van voorstellen voor workshops. Hieronder vind je mijn suggesties. Ik heb ze gerangschikt volgens thema: solidariteit, werkvloer, jongeren, onderzoek en geweld. Jij kan mee de samenstelling en de inhoud van het congres bepalen. Vind je dat één of meerdere van deze mensen op het congres aan bod moeten komen? Laat het dan weten aan çavaria via deze link.

SOLIDARITEIT

Omar Nahas_2642_6.jpgOmar Nahas is socioloog en studeerde talen en culturen van het Midden-Oosten. Hij publiceerde over homoseksualiteit in de moslimwereld. Marcia Poelman, coördinator van de werkgroep interculturaliseren van Het Roze Huis vindt zijn werk zeer nuttig, zo zegt ze in Zizo: "Omar Nahas heeft een aantal boeken geschreven over homoskesualiteit in de Islam. Moslima's komen die boeken ontlenen bij Het Roze Huis, omdat ze willen weten hoe ze naastenliefde in de praktijk kunnen brengen hé! Omar is ook naar Het Roze Huis gekomen met een delegatie moskeegidsen. We hebben twee uur een goed gesprek gehad. Ze gaan naar huis met de blijvende gedachte dat homoseksualiteit een probleem vormt binnen de Islam, maar ze gaven ons allemaal vriendelijk een hand. Een van hen was van Servische afkomst. hij komt dus uit een oorlogscontext. We hebben gesproken over de vervolging van holebi's en transgenders tijdens de Tweede Wereldoorlog.Marcia Poelman_181116_4 (637x637).jpg Die kerel was daar echt van ontdaan, hij weet wat oorlog is. Er was één en al empathie. Ik spreek dan als lid van de homobeweging, niet als academicus. Ik ben op zoek naar zoveel mogelijk organisaties en individuen waarmee we kunnen samenwerken om vooruitgang te boeken. En die zijn er."
Wil je met Omar Nahas en Marcia Poelman verder praten op het congres? Klik hier en laat het weten.

Björn Pius_221669_1.jpgBjörn Pius is activist in Outrage! Zijn organisatie werd opgericht naar aanleiding van de homofobe en transfobe agressie in Brussel.  De voorbije twee jaar ontpopte hij zich tot een van de deskundigen terzake. Björn weet ook hoe belangrijk solidariteit is. Hij organiseerde mee solidariteitsacties met de strijd tegen de homofobe wetgeving in Rusland en voor de openstelling van het huwelijk in Frankrijk.
Wil je met Björn Pius verder praten op het congres? Klik hier en laat het weten.

Zohra Othman0001.jpgZohra Othman is  sedert 1 januari schepen van jeugdzaken in het districtsbestuur van Borgerhout.  Dat is geen geringe opgave: één op de vijf kinderen leeft er onder de armoedegrens.  In het bestuursakkoord staat: "Alle inwoners van Borgerhout hebben recht op gelijke kansen ongeacht geslacht, afkomst, leeftijd, handicap, seksuele voorkeur, socio-economische situatie… Het district wil gelijke kansen voor iedereen waarborgen en een beleid voeren dat rekening houdt met specifieke noden van mannen en vrouwen, senioren en jongeren, holebi’s, transgenders, personen met een handicap, inwoners van diverse afkomst, religie en cultuur …" Zohra Othman heeft als schepen een heel ander beeld gekregen van de jongeren dan in de media wordt opgehangen: "Deze jongeren weten heel goed welke de problemen zijn en zoeken ook op een positieve manier naar oplossingen."
Wil je met Zohra Othman verder praten op het congres? Klik dan hier en laat het weten.

Ali Salmi_0001.jpgAli Salmi is onafhankelijke politicus en ex-schepen gelijke kansen in Mechelen. Hij won in 2011 de homofolieprijs voor initiatieven rond discriminatie van holebi's en transgenders. Tijdens de vorige legislatuur voerde hij een beleid waarin hij nadrukkelijk holebi's en transgenders zoveel mogelijk betrok. Een van de hoogtepunten was de actie op de grote markt waar de twee voetbalploegen in roze outfit voor een originele happening zorgden.
Wil je met Ali Salmi verder praten op het congres? Klik hier en laat het weten.

Naima Charkaoui_0001.jpgNaima Charkaoui is woordvoerster van het Minderhedenforum. Zij sprak zich meerdere malen uit tegen homofoob geweld en vindt dat de LHBT-beweging in de allochtonengemeenschap bondgenoten zijn. Ze deed een opmerkelijke tussenkomt tijdens het fluitconcert tegen homofoob geweld op de Antwerpse grote markt in 2011.
Wil je met Naima Charkaoui verder praten op het congres? Klik hier en laat het weten.

WERKVLOER

Pascal De Bel0001.jpgPascal De Bel is secretaris van BBTK-Antwerpen (de socialistische bediendenvakbond)  en begaan met de bespreekbaarheid van holebiseksualiteit en transgenders op de werkvloer. In de vakbond komen alle opinies, culturen en levensstijlen samen en hij maakt er een erezaak van om holebi's en transgenders daarin een plaats te geven. Hij gaat daarvoor inspiratie opdoen bij de collega's in Groot Brittanië. De BBTK organiseerde onlangs ook een vormingsdag over aids.
Wil je met Pascal De Bel verder praten op het congres? Klik hier en laat het weten.

JONGEREN

Hassan Bensalah_557016_3.jpgHassan Bensalah werkt voor Jeugdhuis Vision in Schaarbeek. De jongeren maakten er zelf een film over discriminatie. De film zorgde voor genamimeerde discussies. Hassan over dit project:  "Bij dit soort projecten is de afgelegde weg belangrijker dan het eindresultaat. In de loop van het productieproces kwam het tot botsingen, jongeren verlieten de groep en sommigen stapten zelfs op uit het jeugdhuis.  Sommige acteurs verloren hun zelfvertrouwen en anderen kropen misschien wel te diep in hun rol. Praten over homoseksualiteit veroorzaakte onbegrip. Maar onze doelstelling is duidelijk: we willen de jongeren burgerzin bijbrengen en hun kritische geest aanscherpen. We hebben deze deur kunnen openen."
Wil je met Hassan Bensalah verder praten op het congres? Klik hier en laat het weten.

Thibaut Delsemme_Gris_0003.jpgThibaut Delsemme van GrIS, de Groupe d'Intervention Scolaire, een project gericht op Franstalige scholen in Brussel en Wallonië. Bedoeling is homo- en biseksualiteit uit het verdomhoekje te halen en tegen homofobie te strijden. GrIS liet zich inspireren door een gelijknamige organisatie in Quebeq. Ze praten in scholen over hun eigen ervaringen als homo, lesbienne of bi.
Wil je met Thibaut Delsemme van GrIS verder praten op het congres? Klik hier en laat het weten.

GSA_0001.jpgHet concept van de De GSA Gay Straight Alliance)  is uniek: scholieren zetten zelf - met de hulp van de school - initiatieven op. Zoals de naam het zegt is het de bedoelling om een samenwerkingsverband te vormen met iedereen (homo, lesbisch, bi, trans, hetero) die iets aan de bespreekbaarheid van seksuele minderheden wil doen.  De GSA ontstond in de VS en heeft momenteel een zeer bloeiende werking in Nederland.
Wil je met iemand van de GSA verder praten op het congres? Klik hier en laat het weten.

Peter Droeshout0001.jpgPeter Droeshout is directeur van de Basisschool Sint-Martinus in Molenbeek. Hij organiseerde een project over seksuele geaardheid en genderidentiteit in zijn school en won daarmee de Çavaria Campaign Award 2012. Een modelproject om homoseksualiteit in scholen bespreekbaar te maken.
Wil je met Peter Droeshout verder praten op het congres? Klik hier en laat het weten.

ONDERZOEK

Luk Groffy_554509_4.jpgLuk Groffy woont in Borgerhout en is sociaal werker. Hij kent als geen ander de polsslag van het grootste district van Antwerpen.  Zijn kinderen gaan naar een 'zwarte' concentratieschool in Borgerhout en hij zit samen met hun ouders in het oudercomité. Hij werkt als coördinator inburgering op het Kruispunt Migratie/integratie. Verder is hij bezig met armoede, uitsluiting, discriminatie, Latijns-Amerika en de inheemse volken daar.
Wil je met Luk Groffy verder praten op het congres? Klik dan hier en laat het weten.

Sophie Withaeckx_0001.jpgSophie Withaeckx is  medewerkster Rhea (Centrum Gender & Diversiteit VUB). Ze heeft een duidelijke visie op seksisme “Vanuit dit opzicht is het seksisme van mannen die zich op de laagste trede van de maatschappelijke ladder bevinden en dat zich uit in fluiten en beledigen, weliswaar irriterend en vernederend, het is tegelijkertijd ook het seksisme van machtelozen: hoe onwenselijk ook, de gevolgen voor de slachtoffers blijven nog redelijk binnen de perken. Anders ligt het bij het seksisme van mannen met macht, en dat zijn vooralsnog eerder witte mannen uit de middenklasse, mannen die beschikken over geld, invloed, en een sociaal netwerk dat hen de hand boven het hoofd houdt. Uit hoofde van hun positie slagen dergelijke mannen erin om ongestoord en jarenlang vrouwelijke werknemers te misbruiken en vernederen, vrouwen wiens klachten kunnen leiden tot hun materiële en sociale degradatie en die er bijgevolg liever het zwijgen toe doen.”
Wil je met Sophie Withaeckx verder praten op het congres? Klik hier en laat het weten.

Thierry Limpens_228957_1.jpgThierry Limpens is onderzoeker aan de KU Leuven en leerkracht in Brussel. Hij geeft les aan jongeren die het meest vatbaar zijn voor het plegen van homo/transfoob geweld. Hij is vakbondsafgevaardigde, lid van het Brussels Uitvoerend Bestuur en plaatsvervangend in het nationaal Uitvoerend Bestuur van  ACOD-Onderwijs.
Wil je met Thierry Limpens verder praten op het congres? Klik hier en laat het weten.

Alexis Dewaele_346_4.jpgAlexis Dewaele is sociaal psycholoog. Zijn standpunt is dat De negatieve houding ten opzichte van homo's nog altijd wijdverspreid is en zich niet beperkt tot allochtonen "Door de toegenomen aandacht voor zaken als racisme, seksisme en homofobie zijn mensen zich er van bewust dat dit eigenlijk niet kan", zegt Dewaele. "Zeker hoogopgeleiden weten heel goed dat homofobie onaanvaardbaar is. De negatieve houding ten opzichte van homo's is nog altijd wijdverspreid. Het gebeurt alleen veel subtieler. (...) Bij mannen, jongeren, mensen die zeer religieus zijn, laagopgeleiden en kansarmen leeft dit sterker. Bij sommigen komen al die factoren bij elkaar, met als gevolg de perverse uitlatingen die we in de reportage hebben gezien. Maar laten we niet vergeten dat homonegativiteit er bij iedereen inzit, niet alleen bij moslims."
Wil je met Alexis Dewaele verder praten op het congres? Klik hier en laat het weten.

Sarah Bracke_250_1.jpgSarah Bracke is sociologe. Ze onderzocht ondermeer het effect van politieke stromingen op het denken in de holebi- en transgenderwereld. Ze kwam tot de vaststelling dat daar een fenomeen opduikt dat ze 'homonationalisme' noemt. Ze legt ook het verband uit tussen  Islamofobie, seksime en homofobie. In een interview zegt ze: "Vrouwenrechten en holebi-emancipatie worden gesitueerd aan één kant van de breuklijn, namelijk aan de kant van 'het verlichte Westen', waar de emancipatiestrijd van vrouwen en holebi's al zou gestreden zijn. Aan de andere kant heb je dan de Arabische en islamitische wereld, en bij uitbreiding ook de migrantengemeenschappen die in België leven. Die worden gezien als 'achterop lopend' op die emancipatiestrijd. Vrouwen- en holebirechten worden tot deel gemaakt van een oorlogsverhaal en gebruikt om aan regio's zoals het Midden-Oosten, en aan etnische minderheden hier, zaken op te leggen."
Wil je met Sarah Bracke verder praten op het congres? Klik hier en laat het weten.

homofobie,moslim,cavaria,jongerenWim Peumans is is antropoloog en dé expert in alles wat met homoseksualiteit en asiel te maken heeft.  Hij publiceerde hierover het boek Seks en stigma over grenzen heen - homoseksuele en lesbische migranten in Vlaanderen en Brussel naast tal van andere artikels en en bijdragen. Hij is bezig met een doctoraatsonderzoek naar holebi’s met een moslimachtergrond.  Hij kan je zeker bekoren met zijn kennis over de beleving van homoseksualiteit bij etnische minderheden.
Wil je met Wim Peumans verder praten op het congres? Klik hier en laat het weten.

GELOOF

Wielie Elhorst_296300_1.jpgWielie Elhorst is predikant en  auteur van de verklaring tegen homofoob geweld die in Nederland door een groot aantal kerken is ondertekend. Daarin staat ondermeer: "We denken niet in alle opzichten gelijk over homoseksualiteit, maar we zijn één in het geloof dat de mens geschapen is naar het beeld van God en kostbaar is in zijn ogen. Daarom moeten mensen waardig met elkaar omgaan – respectvol, vreedzaam en liefdevol – en is geweld tegen homoseksuelen, in welke vorm dan ook, uit den boze.Van elke schending van mensenrechten zeggen we nu: dat deugt niet." Een na te volgen voorbeeld in België?
Wil je met Wielie Elhorst verder praten op het congres? Klik hier en laat het weten.

Hassan Jarfi_La Meuse0001.jpg

Hassan Jarfi is de vader van Ihsane Jarfi, de jonge homo die in april 2012 werd vermoord. In een panoramareportage zegt hij: "Het waren drie Belgen en een Turk. Niet echt iets om trots op te zijn voor Turkijke of België. Maar schoften vind je overal. Ik heb heel veel Turkse vrienden. Die doen zoiets niet. Ik heb ook veel Belgische vrienden. Die zijn niet zo."  Ihsane Jarfi kreeg een begrafenisplechtigheid zoals iedere andere moslim.
Wil je met Hassan Jarfi  verder praten op het congres? Klik hier en laat het weten.

Brahim Laytouss_0001.jpgBrahim Laytouss is imam, islamleraar en docent Islamitische wetenschappen. Hij sprak zich uit tegen homofoob geweld en vergeleek het met racisme. Hij is de eerste imam in België die zich duidelijk uitspreekt tegen homofobie. Hij vindt dat imams niet langer mogen zwijgen. "De opinie van de islam over homoseksualiteit is bekend", vervolgt Laytouss. "Een relatie tussen man en vrouw is de ideale situatie. Maar het gaat hier niet om de opinie van de islam, het gaat om de manier over hoe wij daarmee omgaan. We leven in een maatschappij waarin homoseksualiteit aanvaard is. Dus moet die enge visie op homoseksualiteit als iets dat 'verboden' is, verdwijnen."
Wil je met Brahim Laytouss verder praten op het congres? Klik hier en laat het weten.

Aloys Jousten_0001.jpgAloys Jousten is bisschop van Luik. Hij sprak zich uit tegen homofoob geweld in zijn stad:  “De afgelopen weken is de Luikse agglomeratie het toneel geworden van dodelijk geweld.  Homofobie was één van de beweegredenen van dat geweld.  Homofobie is als dusdanig al laakbaar, nog minder duldbaar is dat ze leidt tot dergelijke daden” De mededeling verscheen ook op Kerknet, de officiële website van de katholieke kerk.
Wil je met Aloys Jousten verder praten op het congres? Klik hier en laat het weten.

08-02-13

Çavaria reikt de hand aan moslimgemeenschap

Een kwart van de moslimjongeren vindt geweld tegen homo's gerechtvaardigd. Een op de drie Vlaamse jongeren staat uitgesproken negatief tegenover moslims. Dat blijkt uit een grootschalig onderzoek bij Antwerpse en Gentse scholieren. çavaria, Casa Rosa en het Roze Huis reageren.

cavaria,moslim

Çavaria reikt de hand aan moslimgemeenschap om samen intolerantie onderuit te halen

Fran Bambust (çavaria), Leonie Nelissen (Het Roze Huis-çavaria Antwerpen), Deborah Lambilotte (Casa Rosa)

cavaria,moslimDe bevindingen van de Jop-monitor Antwerpen-Gent liegen er niet om: vooral moslimjongeren - en in mindere mate christelijke jongeren - hebben het moeilijk met holebi's. Terwijl het gros van de Antwerpse en Gentse jeugd homo's en lesbiennes geen strobreed in de weg zouden leggen, struikelen vooral jongeren met een moslimachtergrond over een doorbreking van traditionele rollenpatronen. Eén op de vijf schrikt zelfs niet terug van een doodstraf voor holebi's in sommige landen. Dit zijn confronterende en alarmerende cijfers, die we ernstig moeten nemen.

We hopen dat de overheden die het vorige actieplan mochten opstellen dit rapport erbij nemen wanneer ze overgaan naar het vervolgplan. Niet alleen omwille van de uitroeptekens die de monitor uitstuurt, maar vooral ook omdat ze enkele aanwijzingen van aanpak meegeeft. 

Geworteld in culturele patronen

cavaria,moslim

De homonegatieve moslimjongeren steunen niet op de Koran zelf voor die houding, zegt de studie, maar vinden die vooral in een ruimer cultureel patroon, dat strenge eisen oplegt aan traditioneel gedrag en rigide seksuele voorschriften oplegt. Dit maakt het voor jongeren die ingebed zitten in een traditioneel, cultureel cocon moeilijk om andere relatievormen of ander seksuele gedrag te accepteren. In die groep worden starre genderrollen en -verwachtingen bestendigd, en wordt een felle afkeuring van homoseksualiteit bijgevolg - al dan niet stilzwijgend - gelegitimeerd. Vooral van jongens wordt vanuit traditionele hoek heel wat verwacht, zij voelen zich dan ook sneller bedreigd en geaffronteerd wanneer ze geconfronteerd worden met homo’s, vooral wanneer die hun affectie tonen of zich wat vrouwelijker gedragen.

Doorbreek de cocons

De onderzoekers zien hier dan ook de kern voor een aanpak tegen homofobie: verhoog de integratie. Hoe meer diversiteit er is in je netwerken, hoe opener je staat. Er is daarom nood aan meer contact tussen gemeenschappen. Versterk het sociale vertrouwen in woonbuurten, werk aan een sterkere verbondenheid. Zorg ervoor dat jongeren uit verschillende gemeenschappen samen zitten op school, samen sporten, samen spelen. Dat de taalbarrière intussen ook moet gesloopt worden, is een logische voorwaarde. 

Het onderzoek toont aan dat die contacten die starre cocon versoepelen, en dat jongeren zich vervolgens ook meer gaan openstellen voor relaties en houdingen die niet meteen stroken met hun tradities. 

De onderzoekers wijzen er ook binnen die gemeenschappen over aanvaarding moet gepraat worden. Çavaria zou het dan ook bijzonder waarderen als religieuze leiders zouden zich niet alleen moeten onthouden van een veroordeling van homoseksualiteit, maar ook actief zouden inzetten op het afwijzen van homofobie. 

Drie S’en: School, Sport en Spel

cavaria,moslimDat onderwijs ook weer als remediërende factor wordt aangehaald, verbaast ons niks. Vanuit çavaria zetten we hier al meer dan 13 jaar op in, en er moet steeds meer op worden ingezet of het openen van leerlingen voor een bredere kijk op gender, genderrollen, genderexpressie en genderidentiteit. Religieuze gevoelens hoeven niet gepaard te gaan met verstarde houdingen. 

Maar naast het onderwijs moeten de overheden ook focussen op de vrijetijdsbesteding. Çavaria volgt de onderzoekers als die stellen dat het niet rendeert om geweld klagerig als ‘zinloos’ te bestempelen. We moeten zoeken naar oorzaken en intussen de typische fascinatie van jongens voor geweld kanaliseren. Zet in op meer mogelijkheden en toegang voor sport en spel, laat ze hun drang naar krachtmeting en competitie botvieren op een aanvaarde wijze. En probeer ook hier weer culturen te mixen. 

Samen naar een open samenleving

Integratie kun je niet opleggen, daar moet je met alle partijen aan werken. Çavaria weigert in deze studie een nieuw wij-zij-verhaal te lezen en moslimjongeren te demoniseren. Wij willen dan ook  niet met groeiende islamofobe gevoelens in de hoek staan wachten, maar reiken de hand. Laten we samen de cocons doorprikken. Çavaria wil niet alleen met de overheden praten over ingrepen in het onderwijs, maar ook met geloofsgemeenschappen rond de tafel zitten en acties ondernemen. Niet alleen omdat we er zelf baat bij hebben, maar omdat ook wij er opener door worden: we zijn allemaal gebaat met  open samenleving. In de lokale huizen, zoals Het Roze Huis-çavaria Antwerpen en het Gentse Casa Rosa, worden regelmatig initiatieven opgezet die niet alleen die dialoog maar ook de samenwerking nastreven. De resultaten van de jongerenmonitor tonen het belang hiervan duidelijk aan. We vragen dan ook dat de lokale overheden de huizen hierbij logistiek en financieel steunen zodat we dit werk niet alleen kunnen verder zetten maar ook nog kunnen uitbreiden. Laten we zo bruggen slaan tussen groepen die soms te ver uiteen liggen. Laten we samen sporten, laten we samen plezier maken, laten we samen strijden tegen onze fobieën.  

cavaria,moslim

Lees ook: Holebi's en transgenders komen op tegen racisme

Imam en bisschop veroordelen homofoob geweld

 

 

16:53 | Permalink | Tags: cavaria, moslim, jongeren |  Facebook |

29-01-13

Solidariteit: dit is Belgisch!

Parijs_27jan2013_Main pic0001.jpg

Je hebt echt wel een stukje Belgische én internationale LHBT-geschiedenis gemist. 300 enthousiaste Belgische holebi's (vier autobussen vol) die hun solidariteit uitschreeuwden. Ze kwamen op straat niet voor zichzelf, maar voor de rechten van hun Franse broers en zusters. 

"Allez, la France, encore un petit effort!"- "En Belgique, on s' dit oui! Français, vous aussi!" - "Des moules, des frites et des marriages!" Met één megafoon (en eigenlijk zonder megafoon, want de batterijen bleken leeg te zijn) slaagde een onvermoeidbare Ghyslaine El M. (foto) er perfect in de groep te animeren.  Dit soort ervaringen maakt je sterker. Zelfs voor een ouwe rot in het vak zoals ik was dit een opsteker. Het was ook leuk om eens uitgebreid te kunnen praten met mensen uit de franstalige LHBT-beweging. Veel jong volk, ook uit de politieke wereld. Ecolo mét vlag, Comac (de jongeren van de PVDA) zonder vlag.

Parijs_27jan2013_Ghyslaine0001.jpgVerzorg je stembanden

Ook Ghyslaine (foto) was zeer tevreden. Ze noteerde op facebook: "Nogmaals vrienden, jullie waren buitengewoon. Jullie kregen applaus van de Fransen die jullie op straat opmerkten, blij jullie te zien en terug te zien in grotere getale dan de eerste keer. Jullie waren deel van een historisch gevecht voor gelijkheid. Jullie hebben Frankrijk, het land van de mensenrechten een lesje geleerd!  Ik ben heel gelukkig en fier op jullie allemaal. Eens te meer waren jullie de beweging, jullie waren de kracht. Jullie waren zeer speciale Belgen: solidaire Belgen! Verzorg nu jullie stembanden en rust goed uit. Als jullie morgen nog hees zijn, weet dat het niet voor niets is geweest. Jullie zullen nog vaak terugdenken aan dit stukje geschiedenis. Bravo iedereen en tot binnenkort!"

Parijs_27jan2013_CGT0001.jpgAntwoord op homofoben

400 000 deelnemers volgens sommige media, 125.000 volgens de poltitie, het maakt al bij al niet zoveel uit. De deelnemers brachten een krachtig antwoord op de antibetoging die op de been was gebracht door UMP (zusterpartij van de VLD), het Front National (zusterpartij van het Vlaams Belang) en de katholieke kerk.  Ook aanwezig waren vakbonden (foto: CGT, een van de grootste Franse vakbonden), mensenrechtenorganisaties, anti-racisten... 

Parijs_27jan2013_Mon amour0001.jpg

Met een tsoenami van slogans waarvan er vele grappig én terzake waren, uitgevoerd in de meest uiteenlopende kleuren en vormen.

Jongeren

Ook Wel Jong Niet Hetero riep op om naar Parijs te gaan. Woordvoerder Michiel Vanackere zei achteraf op de radio: "Wij beseffen eigenlijk niet zo goed hoe het is om niet niet te mogen trouwen.  Ikzelf was 13 toen het homohuwelijk werd ingevoerd in België. Voor mij is het een evidentie, maar voor hen niet. In Frankrijk moet men echt nog strijden en op straat komen om die rechten te kunnen krijgen en dat is heel opmerkelijk."  Jammer dat WJNH zo laat mobiliseerde: pas op vrijdag 25 januari (twee dagen vooraf) verscheen een oproep van Michiel. Beetje laat om nog veel volk op de been te krijgen.

Parijs_27jan2013_wjnh_aanwezig0001.jpg

Mobiliseren is hard werken. Naast een goede woordvoerder heeft WJNH dringend een goede organisator en mobilisator nodig. Een nieuwe generatie jonge activisten dient zich aan... maar in Vlaanderen is er blijkbaar niemand die daar iets mee doet. Mijn felicitaties aan die paar leden van WJNH (foto) die er wèl waren.

Parijs_27jan2013_Patrice Chéreau0001.jpg

Teveel ruimte voor anti's

Filmmaker Patrice Chéreau vindt dat de regering niet snel genoeg handelt. Dit moet in de loop van de volgende maanden afgehandeld worden vindt hij: "De regering geeft veel te veel ruimte aan de afwijzende reacties van rechts die trouwens verachtelijk zijn. Het zal nu wel vooruitgaan, we moeten de regering steunen en zonodig een duwtje in de rug geven zodat ze moed verzamelt." Hoe langer het duurt, hoe drukkender de sfeer van homofobie wordt. Diverse organisaties noteerden een groeiend aantal homofobe uitlatingen.

Parijs_27jan2013_Hollande_Le Pen_LGBT0001.jpgActie blijft nodig

Actie blijft dus nodig om veranderingen door te drukken. De Franse regering is immers niet ongevoelig voor de maneuvers tegen de openstellling van het huwelijk. Toen Marine Le Pen van het Front National opperde dat burgemeesters het recht zouden moeten krijgen om te weigeren om homohuwelijken te voltrekken ging president Hollande daar eerst in mee... De Franse LHBT-beweging reageerde verontwaardigd en pas na een ontmoeting met de president (foto) betreurde hij zijn uitlatingen terzake. Hiermee werd een scenario vermeden die zich jarenlang in Nederland afspeelde: daar konden weigerambtenaren gewetensproblemen inroepen om hun job niet te doen als twee mannen of  twee vrouwen zich aanmeldden om te trouwen. Parijs_27jan2013_Act up 2012_0001.jpgIn mei 2012 voerden een honderdtal holebi's en transgenders ook actie tegen de haatboodschappen van Le Pen en het Front National aan het standbeeld van Jeanne D'Arc in Parijs.  Jonas Le Bail van de organisatie Act Up legde uit waarom: "Marine Le Pen komt hier vandaag haar haat tegen mensen zonder papieren, prostituees, zwarten, lesbiennes, homo's, bi's en transgenders uitdrukken tijdens een plechtigheid aan dit standbeeld" 

Klik hier voor de video

Mijn foto's

Lees ook:

Parijs_27jan2013_Bananenrepubliek0001.jpg