15-01-12

2012, Jaar van de waakzaamheid

nieuwjaarsbriefLaat de trommels roffelen en de trompetten schallen. Bij deze roep ik 2012 uit tot het jaar van de waakzaamheid. Mijn nieuwjaarsbrief.

VERGEET LEONARD

"Heel de culturele en sociaal-culturele sector lijdt onder de besparingen. Zo heeft de holebikoepel een betaalde medewerker moeten opgeven en moet elke deelwerking extra op de centen tellen." Dit fragment uit de nieuwjaarsspeech van Roze Huisvoorzitter Sven Pichal zou wel eens de toon kunnen zetten voor iedereen die dit leest, zowel op persoonlijk vlak als op het niveau van de LGBT-beweging.

De nieuwe hogepriesters
Ongeveer alle politici zeggen dat er verder moet bezuinigd worden. Er zou geen geld genoeg zijn in dit land om uit de crisis te te geraken. Dat geld is er wel. Het zit op plaatsen en bij mensen die niet in onze straat of buurt wonen. De oppervlakte van hun villa's en domeinen zijn honderden keren groter dan die van onze bescheiden woning. Hun fortuinen zijn navenant. Ze zijn de nieuwe goden. Vergeet Léonard en zijn katholieke kerk. De bankiers, speculanten en eigenaars van grote fortuinen zijn de nieuwe goden op de Olympusberg. We worden verondersteld het hoofd te buigen en hun rijkdom te respecteren. Wie dat niet doet wordt verketterd. Zoals de stakers van 22 december. De hogepriesters van deze zelfverklaarde goden zitten in de ratingbureaus.  Ze dicteren de beleidsvoerders waar ze het geld moeten halen: bij iedereen wiens inkomsten bekend zijn bij de fiscus. Bij U en mij dus. En ook bij de organisaties die opkomen voor LGBT-rechten. Niet alleen het Roze Huis in Antwerpen wordt getroffen. Çavaria mocht de 'kaaschaafoperatie' van de Vlaamse regering voelen en diende Holebitext af te stoten. Hetzelfde dreigt te gebeuren met de L-Day en de Holebifoon. Sensoa heeft de Veilig Vrijenlijn afgeschaft.

Armoede en isolement voor oudere LGBT
Intussen leeft in dit rijke land, waar elk jaar miljonairs bijkomen en de grote bedrijven nauwelijks belastingen betalen, bijna vijftien procent van de Belgen onder de Europese armoedegrens. Dat blijkt uit de cijfers van het eerste Federaal Jaarboek Armoede.nieuwjaarsbrief Vooral eenoudergezinnen en ouderen lopen een zeer hoog armoederisico. De pensioenen zullen  verlagen voor veel werknemers tijdens de volgende jaren: 160 tot 180 euro in de privé, 3 tot 12% in de publieke sector. De structurele armoede zal dus enkel groter worden onder deze regering.  Tijdens de Roze Belweek werden inspanningen gedaan  om oudere holebi's en transgenders te bereiken, wat zeer moeilijk bleek te zijn. Voor velen onder hen komt daar dus nog de sociale ellende bovenop. Oud worden, zich slecht voelen als homo en dan nog eens in armoede leven? Elio, this is not gay. Helaas, hij zit verstrikt in deze logica, opgejaagd door de Europese Commissie. De kloof tussen rijk en arm zal in 2012 vergroten.

Verdeel en heers
Als je controle wilt houden over de situatie is het belangrijk dat je onderdanen onder elkaar bakeleien. Daar wordt voor gezorgd. Er zijn geen twee bevolkingsgroepen of ze worden tegen elkaar opgezet: ouderen tegen jongeren, werkenden tegen werklozen, Vlamingen tegen Walen, autochtonen tegen allochtonen, stakers tegen niet-stakers...nieuwjaarsbrief Het dunne laagje tolerantie waar LGBT momenteel van genieten komt ook onder druk te staan. Professor Jan Blommaert stelt in zijn boek 'De heruitvinding van de samenleving' dat achterstelling en discriminatie niet zullen verminderen, maar zich zullen uitbreiden: "Voor een deel is dat nu al zo op de arbeidsmarkt. Je hebt daar een enorme reeks van formele en vooral informele barrières die worden opgetrokken en die te maken hebben met je achtergrond, met wie je bent, je opleiding, je kleding… Je krijgt een aantal mechanismen, op alle niveaus te vergelijken met wat men over migranten zei. Maar hoe blijf je geïntegreerd in een maatschappij zoals men die ons nu voorspiegelt als je langdurig werkloos bent? Of als je chronisch ziek bent of een lage opleiding genoot of leeft als alleenstaande moeder met een laag inkomen? Steeds meer mensen zullen ze ervaren. En men zal hen wijzen op persoonlijke eigenschappen of keuzes: ‘je had maar geen geschiedenis moeten studeren’, ‘je had maar zo jong niet aan kinderen moeten beginnen’, ‘je bent niet dynamisch genoeg."

Dat is de context waarin we 2012 gaan doorploeteren.

HET REGEERAKKOORD

nieuwjaarsbrief

Wat waren we blij toen bleek dat in het regeerakkoord van Di Rupo 1 een passage over LGBT staat. Over geweld tegen LGBT, de ongelijkheid inzake ouderschap, de wet op de transgenders en hiv. Over dat laatste staat er: "Om een kordaat antwoord te bieden op het vlak van het voorkomen en behandelen van hiv-besmettingen en het bestrijden van andere seksueel overdraagbare aandoeningen (soa’s) zal prioritair werk worden gemaakt van een gecoördineerd beleid tussen de federale overheid en de gemeenschappen."  Positief is dat officieel wordt toegegeven dat het aidsbeleid van de voorbije jaren gefaald heeft. Dat werd tijd. Nu nog zien hoe het zal worden bijgestuurd. Heeft çavaria intussen een beleidsnota klaar?  Over homofoob geweld: "De regering zorgt voor een krachtdadige aanpak van geweld tegen holebi’s en transgenders. Ze neemt daartoe gecöordineerde initiatieven in het kader van het gelijkekansenbeleid, het politionele en justitiële beleid, onder meer om de aangiftebereidheid bij slachtoffers van geweld, manifestatie van haat, discriminaties tegen holebi’s en transgenders te verhogen." We zaten al een tijdje te wachten op een beleid van Pascal Smet op het Vlaamse niveau. nieuwjaarsbriefDat is er nog altijd niet. Maar geen nood: nu gaat Di Rupo het doen. Toch handig als je zoveel homo's in het beleid hebt zitten. Hoe lang heeft deze regering nog?  Het zal rap moeten gaan.  Di Rupo wil er een tweede ambtstermijn bijdoen. Vanaf 2014 duurt die ambtstermijn vijf jaar. De ambitie is dus door te gaan tot 2019. Maar dan moet deze regering de verkiezingen van 2014 overleven en de populistische, extreem-rechtse NVA ligt op de loer. Waakzaamheid en doortastendheid, dat hebben we nodig.  Çavaria kan alvast inspiratie opdoen bij Frankie Devuyst van de Hiv Vereniging België.  Hij neemt bij elk bezoek aan een politicus een fotograaf mee die de ontmoeting vastlegt. Leuk voor Zizo, en ook goed om het beleid van de koepelorganisatie transparanter te maken. Wij willen toch allemaal op de voet volgen wat er gebeurt rond onze rechten?

De vraag is trouwens hoe ze het oplossen van het homofoob geweld in hun globale beleid gaan inpassen. Hoofdcommissaris Pieter-Jaap Aalbersberg van de Amsterdamse politie voorziet groeiende spanningen op straat door de economische crisis. We kunnen onze kop in het zand steken en denken dat dit geen effect zal hebben op geweld tegen LGBT. Meer economische miserie is meer frustratie en dat reageren macho's af op vrouwen en homo's. Dat zal in België niet anders zijn dan in Nederland.

DE PRIDE

We laten het niet aan ons hart komen en trekken op 12 mei vrolijk naar de Pride. De vraag is ook hier: voor hoelang nog? NVA'er Muyters gaf vorig jaar een niet mis te verstaan schot voor de boeg: hij weigerde 'Vlaamse' subsidies voor de Pride vermits hij vond dat Wallonië en Brussel niet met genoeg poen over de brug kwamen om de Pride te financieren. Dit was niet zomaar een communeautair gekleurde storm in een glas water. De Pride heeft altijd onder vuur gelegen en het is door de hardnekkigheid van de activisten en de groeiende belangstelling van het publiek dat de overheid niet anders kon dan financieel bijspringen. Nu is er de aap die steevast uit de mouw komt als het over overheidssteun gaat. De aap zegt dat we moeten bezuinigen. Wie spreekt hem tegen? John De Wit, ooit actief in de beweging en nu journalist, alvast niet. Hij schreef op Facebook naar aanleiding van de Muyters-rel: "Is het een taak van de overheid om betogingen te subsidiëren? Hoe kunnen die betogingen dan nog ooit kritisch zijn tegenover het gevoerde beleid? Misschien moet er eens een overzicht gemaakt worden van welke betogingen de overheden in België nog allemaal subsidiëren."U voelt het aan uw water: hier kan bezuinigd worden.

nieuwjaarsbrief

Opletten
John De Wit was reeds een bittere tegenstander van de Pride nog voor de eerste editie door Antwerpen trok. Terwijl de mobilisatie volop bezig was verspreidde hij een tekst waarin de LGBT-beweging gewaarschuwd werd voor een catastrofe. De beweging zou zichzelf de vernieling in rijden als men een 'betoging' zou organiseren. De tekst speelde in op de angst en onzekerheid die er op dat moment was. De geschiedenis heeft zijn 'argumenten' door de papierversnipperaar gehaald. Maar hij is blijkbaar nog altijd niet van mening veranderd. Voor zo'n mensen moet je opletten.

Kritiek in de Pride?
'Betoging' is trouwens véél te beperkt als omschrijving van de Pride. De LGBT beweging is er in geslaagd een concept te ontwikkelen waarin én de diversiteit én de eisen van de holebitransgendergemeenschap aan bod komen. Met een gezonde financiering die bestaat uit overheidssteun en geld van privésponsers. We hebben dat opgebouwd van een paar honderd deelnemers in mei 1990 tot de tienduizenden die we vorig jaar in Brussel gezien hebben. Dit houdt inderdaad het risico in dat het een traditionele 'stoet' wordt. Anderzijds is er nog nooit één deelnemer of deelnemende groep uit de pride geweerd wegens te kritisch. De pride zal dus blijven de sfeer in de LGBT-gemeenschap weerspiegelen. Zolang de beweging alert blijft is er geen probleem. Het verzet tegen de bezuinigingswoede zou wel eens een thema kunnen worden in de pride van 2012.

nieuwjaarsbrief

Optocht is wèl essentieel
Dat weet ook Pascal Smet.Toen ik hem interviewde voor het zakboekje van de Pride in 2010 zei hij ondermeer: "Of de optocht moet blijven bestaan, dat vind ik niet essentieel. Ik zie daar soms iets te veel politici in rondlopen. Daar is niets verkeerds mee, maar om het een beetje karikaturaal te zeggen:  het mag ook geen optocht van politieke jongerenbewegingen worden." Dat is alvast niet echt een schouderklopje voor de jongsocialisten van Animo, die steevast op de Pride zijn. Maar ik begrijp hem wel. De Pride is nu eenmaal een hoogdag van democratie voor de LGBT, en daarbij hoort ook de vrijheid om kritiek te spuien op het beleid. Dat heeft het beleid liever niet.  Daarom vindt Pascal Smet een optocht 'niet essentieel' terwijl die juist wel van het grootste belang is: verzet en opstandigheid uit zich immers niet via een 'volksfeest' met kraampjes waar bier en wafels verkocht worden.  Geen nood meneer de minister: als uw beleid goed is zal U in de Pride niet bekritiseerd worden.

Ik wens U allen een gezond en strijdbaar 2012

Lees ook mijn jaaroverzicht

11:08 | Permalink | Tags: nieuwjaarsbrief |  Facebook |