21-12-15

Boeren en Homo's

Benito Raman_92918600.jpgZeg nooit zomaar 'boer' tegen een homo. En het omgekeerde kan al helemaal niet. Dat mocht Benito Raman (hier in een vriendelijker stemming) ondervinden. De club zelf reageerde kordaat, koepelorganisatie Çavaria wond er enkele doekjes om.

Lees meer...

21:34 | Permalink | Tags: cavaria, sport |  Facebook |

21-12-13

Over Loketjanetten en Klikjanetten

nva, sport,

'Loketjanet' is volgens woordenboekuitgever Van Dale het politiek woord van het jaar.  Ik vind 'Klikjanet' ook wel goed klinken. Zeker na de strapatsen van de Antwerpse schepen voor de vuilkar Philippe Heylen.

Van Dale maakte bekend dat ‘loketjanet’ het politiek woord van het jaar is, aansluitend bij de neutraliteitsperikelen die in Antwerpen ontstonden. De definitie van Van Dale luidt: ‘een balieambtenaar die zijn geaardheid bekendmaakt door middel van een regenboog-T-shirt’. Zo meldt ons de onvermoeibare webredactie van Zizo.  

Homoseksuele symboliek

Op deze wijze wordt de hatelijke uitspraak van Bart De Wever nog eens onder de aandacht gebracht. De Antwerps burgemeester had immers verklaard: "Ik wil ook niet dat iemand met een regenboog-T-shirt achter het loket zit. Omdat een homoseksueel via een dergelijke symboliek duidelijk maakt dat hij of zij die obediëntie is toegedaan. En andere mensen herkennen dat." Hij heeft niets tegen homo's hoor, maar als we het toch maar even willen melden als we zo'n T-shirt  'herkennen' aan een Antwerps loket.

Eigenlijk was dit dus al een oproep om mensen te verklikken.  En een duidelijk signaal naar iedereen die homo, lesbisch of bi is in het stadsbestuur. De ijzeren regel zoals die ook tot voor kort in het Amerikaanse leger gold en die omschreven werd als 'Don't ask, do'nt tell': we zullen het U niet vragen of U homoseksueel bent maar zwijg er zelf over.  En dat geldt  ook voor het volledige schepencollege.  Bij ons geen Di Rupo-maniertjes! "Niemand wil aan tafel zitten met een kannibaal," verklaarde De Wever onlangs. Je zal er maar mee in hetzelfde schepencollege zitten, denk ik dan.

nva,sport

"Don't ask, just blab"

En nu is er dus de oproep van het schepencollege om naar de ombudslijn van stad Antwerpen te telefoneren als men stadspersoneel erop betrapt dat ze bij mensen aanbellen om hen een gelukkig nieuwjaar te wensen. Voor wie Antwerpen niet kent: dat is een aloud gebruik.  Het staat iedereen vrij om dan een nieuwjaarsfooi te geven. Heel wat mensen doen dat. Uit traditie, of omdat ze goed beseffen dat bij de vuilkar werken een zware job is. Een gewoonte die al zo oud is als de vuilkar zelf. Maar Antwerpen kreunde het voorbije jaar onder de kracht van verandering.  En ook de vuilnismannen en -vrouwen zullen dat geweten hebben.

Een fooi van 500 euro?

nva,sportDe verontwaardiging was groot. Vooral omdat het beleid dit soort van verzuring zelf in de hand werkt.  De gevreesde en steeds harder gecontesteerde gasboetes worden immers ook gebruikt tegen mensen die uit verstrooidheid hun vuilniszak op een verkeerd moment buiten zetten. Zo'n boete kan oplopen tot 500 euro. Bedragen van een heel andere orde dan de jaarlijkse fooi aan de mensen die elke week je vuilnis komen ophalen.  De PVDA interpelleerde in de gemeenteraad tegen de 308 GAS-boetes die op 1 mei werden uitgeschreven en deed dat opnieuw in augustus na een tweede golf boetes.  "Het stadsbestuur kan de GAS-boetes niet gebruiken om zich van haar informatieplicht te ontdoen," zegt Antwerps PVDA-voorzitter Wouter Van Damme. "Die GAS-boetes wegen bovendien voor sommige gezinnen heel zwaar op hun budget. De eerste maal kan de boete tot 250 euro bedragen, de tweede maal zelfs tot 500 euro. Nu werden 224 GAS-boetes uitgeschreven, het merendeel daarvan in Antwerpen-Noord. Viseert men daar nu de minst kapitaalkrachtige mensen? Wil men die nu echt pesten? Waarom werd er bij de mensen niet aangebeld en het probleem uitgelegd? Dan pas wijs je de mensen op hun verantwoordelijkheid."

nva,sportMet matrak en pepperspray

Vele Antwerpenaren verdenken er Philippe Heylen dan ook van om de woede die er is om dit soort extra belastingen af te laten reageren op de mensen die het vuile werk doen. Zeer slim bekeken. Mensen reageren hun verontwaardiging af op de persoon die ze elke week in de straat zien. Bovendien krijgen ze van het stadsbestuur het signaal dat het prima is om mensen om die reden ook nog eens te verklikken. Wat dus ook effectief gebeurde.  Jan Blommaert: "Er werd een dieptepunt van publieke moraal rond ‘veiligheid’ bereikt toen drie politiepatrouilles uitrukten om vuilnismannen te beletten hun traditionele ‘fooienronde’ rond Nieuwjaar te houden. Buurtbewoners hadden immers het noodnummer gebeld om, gevolg gevend aan de oproep van het stadsbestuur, fooien ronselende vuilnismannen te verklikken. En dus rukten de ordediensten uit, met dienstwapen, matrak en pepperspray, om deze bron van ‘onveiligheid’ uit te schakelen. Zo ver is het gekomen." 

En dan is daar ook nog altijd weer die dubbele tong waarmee gesproken wordt. Nee hoor, dit is geen kliklijn. Het is alsof iemand je een klap in je gezicht geeft en daarna zegt: "Ik wou U helemaal geen klap in uw gezicht geven! Hoe komt U erbij om ook maar te denken dat ik U een klap in uw gezicht wilde geven! U moest zich schamen!". Die aria is de voorbije dagen door Heylen herhaaldelijk gezongen. Maar de diva klonk vals.

nva,sport

De Warmste Week

Het jaar had nochtans op een betere noot kunnen eindigen. Afgelopen zomer was Heylen immers - samen met Ludo Van Campenhout - druk bezig met het entertainen van de deelnemers aan de World Outgames (WOGA). Of dat helemaal van harte was zullen we niet snel te weten komen. Maar het kon moeilijk anders. Wat we immers ook weten is dat burgemeester De Wever zijn vakantie heel nauwgezet gepland had en 'toevallig' in het buitenland zat tijdens de janettenspelen. De Wever wist wel waarom. Zonder de stemmen die hij van het Vlaams Belang heeft afgesnoept bij de vorige verkiezingen haalt hij het niet in Antwerpen bij de verkiezingen van 2014. Het laatste wat hij dus kon gebruiken was in beeld te komen met janetten, of het nu strand- of loketjanetten waren. We hadden ons Philippe Heylen kunnen herinneren als de man die vol overgave zijn rol speelde als gastheer voor al die mensen van onze 'obediëntie'. Helaas. De WOGA-janet veranderde voor het einde van het jaar in een klikjanet.

nva,sportVoor wie in Antwerpen woont heb ik nog volgende suggestie: print deze tekening (ze werd gemaakt door Emma Thyssen als reactie op de klikjanetterij van Heylen), hang zo aan uw raam en doe zoals René en Edith. Zo wordt het toch nog een fijne kerst!

17:30 | Permalink | Tags: nva, sport |  Facebook |

28-01-12

Verhalen uit de Grote Refter

Verhalen_Oudaan0001.jpgZondag 15 januari. Ik sta aan de politietoren ('Den Oudaan') in hartje Antwerpen. Ik zal over enkele minuten de nieuwjaarsreceptie van çavaria betreden. Razend nieuwsgierig want de homofobie en homofolieprijzen worden uitgereikt.

Ik heb fijne herinneringen aan dit gebouw. Het is de eerste keer dat ik hier zonder escorte zal binnengaan. Vroeger werd ik met andere actvisten tijdens een optreden aan een middelbare school al eens tot hier gebracht door ijverige agenten die ons op verzoek van de schooldirectie aan de schoolpoort hadden weggeplukt. We deelden daar flyers uit met een roze driehoek en de oproep om op school de orde te verstoren. Verhalen_roze driehoek0001.jpgDat waren tijden! U vindt het misschien raar dat ik goede herinneringen heb aan arrestaties door de politie. Wel, als de actvisten sterk in hun schoenen staan kan dat zeer plezant zijn. Nu word ik door een vriendelijke jongedame tot in de lift gewenkt. We gaan helemaal naar boven.

Ratten met zonnebrillen

Tegenwoordig overkomt het mij niet zo vaak meer dat ik door flikken vriendelijk maar kordaat word uitgenodigd om met hen een ritje naar de Oudaan te maken. Maar die goede gewoonte blijkt nog altijd springlevend. Onlangs las ik nog een artikel waarin iemand van Occupy-Antwerpen zijn verhaal hierover doet. Er zijn ook nogal wat klachten over brutaal politiewerk rond het De Coninckplein waar de Afrikaanse medemens zich dezer dagen vestigt. Je kan niet naast de harde repressieve aanpak kijken. Thomas Decreus in zijn open brief aan Patrick Janssens: "Op basis van een recente studie van het leidingwater is gebleken dat in Antwerpen-Zuid het meest cocaïne wordt gesnoven van gans Europa. Europa, zeg ik u! Zelfs de ratten in de riolen lopen er rond met zonnebrillen (dixit Nigel Williams). Maar op het Zuid zie ik geen extra patrouilles. Een samenscholingsverbod is er evenmin. Nee, daar gaat alles zijn verdere gangetje. Cava na cava, lijntje na lijntje. Want het echte drugsprobleem situeert zich rond het De Coninckplein. Ach, werkelijk? In deze stad wordt een gedoogbeleid gevoerd voor en door de rijken. Zij kunnen snuiven, zuipen, dealen, het verkeer onmogelijk maken met hun al te dikke 4x4’s, tot zonsopgang champagne achterover slaan. No problem. Maar ben je arm en zwart en woon je ergens in 2060 dan levert een microgram weed je zonder pardon een fikse boete op. Drink je er een carapils op straat. Idem."  Verhalen_publiek0002.jpgcavaria,moslim,sport

Ik heb beslist om vandaag daarover niet moeilijk te doen. Mijn fantasie om met een spandoek ("Stop racistische flikken") de aangekondigde speech van korpschef Eddy Baelemans te verstoren wordt vandaag niet in praktijk gebracht. Ben ik oud aan het worden?

Hol van de Leeuw

Intussen weet ik van het liftmeisje dat de receptie plaats heeft in wat eigenlijk gewoon de refter is. Een ruimte die twee verdiepingen beslaat en een mooi uitzicht biedt op de stad. Hier je boterhammen opeten heeft wel iets denk ik.  Ik loop me nog altijd af te vragen of ik nu blij moet zijn dat ik hier als gast binnenkom. Wil ik wel mee aanschurken tegen een van de meest racistische politiekorpsen van dit land? Als ik mij dat luidop afvraag in gesprek met Chris Lambrechts, directeur van Sensoa antwoordt deze spits: "Maar je bent hier toch maar".  In het hol van de leeuw.

Verhalen_Eddy Baelemans0001.jpgHet officiële gedeelte vangt aan met de speech van korpschef Eddy Baelemans. Ik leer dat zijn manschappen sedert 2003 "leren omgaan met diversiteit". Ze worden dan ondermeer naar het Roze Huis gelokt. Waar er de eerste uren nog koudwatervrees is komt snel alles goed en zijn de reacties alleen maar positief, zo verzekert hij ons. De politie is niet meer de machoclub zoals die vroeger bekend stond. We zijn geen taboe meer bij de Antwerpse dienders. Een eerste golf van opluchting trekt door de refter. Commissaris Serge Muyters (broer van de NVA minister en ooit ge-out door de rakkers van De Magneet) knikt instemmemd en krabt veelbetekenend aan zijn kruis.

Witter dan wit

Ik geraak in gesprek met Ali Salmi, de Mechelse schepen van Marokkaanse origine die genomineerd is voor de homofolieprijs.  De familie Salmi is mij bekend. Op 28 november 1992 zat ik samen met zijn broer Omar in een werkgroepje op een congres van de Holebifederatie dat (toen al!) besprak hoe we de relaties tussen LGBT en allochtonen konden verbeteren. We zijn 20 jaar verder. Is er veel veranderd? Ik vrees van niet. Çavaria is nog steeds een voor 99 % witte club. Wat een verschil met de pride! Organisaties van allochtone holebi's en groepen die zich bezig houden met empowerment van asielzoekers worden gedoogd. De 'power' die ze aanmaken blijkt niet echt in de smaak te vallen van de Kammerstraat.

Dorine kreeg een 'Vandeurske'

Intussen is men op het podium toe aan de uitreiking van de prijzen.  Dorine Chamon kreeg een nominatie voor de homofobieprijs aan haar broek wegens niet ijverig genoeg. Ze is vlaams adoptieambtenaar bij Kind&Gezin moet u weten. Nu is de kans dat je in mekaar geslagen wordt in Brussel groter dan dat je als homokoppel een kind kunt adopteren. Mevrouw Chamon uitte haar verontwaardiging over de nominatie in een lange brief aan çavaria. ik hoor tijdens het voorlezen ervan "hard aangekomen" en "grove belediging" vallen wat mij even doet vrezen dat het nooit meer goed komt tussen haar en çavaria.  verhalen_Kris_Mieke0001.jpgMaar verder hoor ik dan weer dat elk voorstel van mogelijke adoptiekanalen met de nodige zorg zal worden bekeken. Er trekt een tweede golf van opluchting door de zaal als Mieke Stessens op vraag van MC Kris Gielen "of er binnenkort toch wel weer een gesprek komt met Kind&Gezin" bevestigend antwoordt. Ik vermoed dat çavaria gedacht heeft: "We gaan nog eens een 'Vandeurske doen" Jean Marie Vandeurzen kreeg in 2009 een nominatie omdat hij niet genoeg deed voor de transgenders. Waarop hij prompt liet weten dat çavaria op de koffie mocht komen. Heeft u de transgenders sedertdien nog horen klagen over Vandeurzen?

"Dubbel waakzaam op straat"

De plegers van homo- en transfoob geweld in 2011 zijn ook genomineerd voor de fobieprijs. Kris Gielen leest een brief voor van Bart over het geweld dat hem te beurt viel in Brussel in de nacht van 12 op 13 juni. Zijn vriend Kris bond de kat de bel aan met een artikel op Facebook. Het valt mij weer op dat ze het incident zonder enige vorm van haat of  racisme bespreken: "Sinds die rotgebeurtenis ben ik dubbel waakzaam op straat. Ik kijk rond vooraleer ik m’n lief een kus geef, hand in hand lopen durf ik niet, zelfs niet met de beste wil van de wereld. Hopelijk komt er een dag dat dit wel kan, voor iedereen. (...) Als het geweld dat mij en anderen al overkomen is op lange termijn een aantal opvattingen positief kan beïnvloeden, dan is dit alles misschien minder zinloos. Laten we het debat gaande houden en samen vechten voor gelijke kansen, voor arm en rijk, voor allochtoon en autochtoon, voor man en vrouw, voor holebi en hetero." Het koppel was trouwens aanwezig op de receptie. Ze liepen er een beetje verloren bij, hoorde ik achteraf. Blijkbaar was er niemand aangeduid om hen een beetje op te vangen.


verhalen_Annemie Turtelboom0001.jpgTijd voor de excellenties om zich te melden. Annemie Turtelboom mag de homofobieprijs bekendmaken.  Eerst belooft ze nog eens dat de regering werk zal maken van het verbeteren van de wettelijke regeling rond ouderschap en roept ze op homofoob geweld te melden. Meten = weten, zegt ze. De prijs gaat dan ook naar de plegers van homo- en transfoob geweld.

Henk, Ali en de voetbalspelers

Bij de  Homofolieprijzen gaat de aandacht naar Ali Salmi en Henk Van Nieuwenhove van Hattrick. (Hattrick?) Ali is schepen in Mechelen en organiseerde met Henk een mini-parade met de spelers van KV en Racing Mechelen op 17 mei, internationale dag tegen homofobie.  Een dubbele prestatie wegens het machismo in het voetbalmilieu en in de moslimwereld. Blijkbaar is dat allemaal heel relatief. Veel moeite heeft Ali niet echt moeten doen. Het Vlaams Belang + afgestofte aanhangers zoals Wim Van Rooy en Benno Barnard mogen dan wel verklaren dat islam en homoseksualiteit niet te verzoenen zijn, Ali bewijst het tegendeel. Toch weer een gemiste kans dat Ali niet vermeld wordt in het persbericht van çavaria. Verhalen_Mechelen0001.jpgBlijkbaar is het héél moeilijk voor çavaria om allochtonen in een positieve en emancipatorische rol te vermelden. In Zizo meer van dat. Op bladzijde 41 van Zizo 117 wordt een overzicht gegeven van wat er al gebeurde rond homofoob geweld. Ook het fluitconcert op de Grote Markt wordt vermeld... maar de opgemerkte aanwezigheid van Naima Charkaoui die namens het minderhedenforum solidariteit kwam betuigen wordt in het artikel van Paul Borghs niet vermeld. De sympathie van Borghs voor het racistische en islamofobe discours van Wim Van Rooy is daar allicht niet vreemd aan. Volgens Van Rooy zijn moslims immers nooit te vertrouwen.

Hiv+

Kobe Ilsen wordt op het podium geroepen. De charmante VRT-journalist die de uitstekende reeks over mensen met Hiv heeft gemaakt.verhalen_hiv0001.jpg Hij voegt zich een aantal hiv-positieven  die in de reeks gevolgd werden. Frankie de Vuyst is één van hen. Ik heb hem onlangs leren kenen als een gedreven activist van de HIV Vereniging België.  Er is een nieuwe generatie opgestaan die rond hiv de actuele boodschap wil brengen: "Ik heb hiv, maar ik kan daarmee perfect functioneren".  Een boodschap die de fase van de rode lintjes en de quiltspreidingen achter zich laat zonder daar negatief over te doen. Tijd voor een nieuwe boodschap en een betere verpakking.

verhalen_Pascal Smet0001.jpgDe homofolieprijs gaat naar KV Mechelen, Racing Mechelen en de dienst Diversiteit van stad Mechelen. Pascal Smet reikt de prijs uit en kondigt ook nog aan dat hij een leerkracht zal ter beschikking stellen om de situatie in het onderwijs door te lichten. Een volledige leerkracht! Nu gaat het vooruitgaan. Waarom hoor ik nu geen overdonderend en minutenlang applaus?

Verhalen_Yves Aerts0001.jpgIn de speech van Yves Aerts namens çavaria sijpelt een klein beetje kritiek op het beleid tussen de regels: dat de politie het homofobe geweld vaak minimaliseert en dat justitie het dossier geen prioriteit geeft. Yves Aerts is blij dat Turtelboom, Smet en Baelemans aanwezig zijn maar hij wijst hen op onvoldoende steun van hun medewerk(st)ers.  Opvallend is ook dat Yves geen oproep doet aan Pascal Smet om de Holebifoon te redden. Dat is blijkbaar de moeite niet meer. We krijgen allemaal een formuliertje in de handen gestopt waarmee we een bankopdracht kunnen geven.

Asiel in Brugge

Verhalen_Albert Viaene0001.jpgIk sla nog een praatje met de interessante mensen op de receptie. Eén van hen is Albert Viane van Omegagay Brugge. Ik had op facebook gezien dat deze groepering ook zwarte asielzoekers onder haar leden telt. "Ongelooflijk hoe moeilijk die gasten het hebben om hier asiel te krijgen" zegt hij me. "Het minste detail in hun dossier kan hen een afkeuring van hun aanvraag kosten terwijl we allemaal weten dat ze echt wel homo zijn" Ik neem nog een foto van Ali en Frankie. Voor mij zijn zij de sterren van deze receptie.Verhalen_Ali_Frankie0001.jpg

Lees ook mijn nieuwjaarsboodschap en mijn jaaroverzicht van 2011 en het verslag van de prijsuitreiking op de site van Hattrick.

17:38 | Permalink | Tags: cavaria, moslim, sport |  Facebook |

29-12-11

Çavaria nomineert voor Folie- en Fobieprijs 2011

Çavaria reikt de Folie- en Fobieprijs ieder jaar uit aan wie zich verdienstelijk maakte in de emancipatiestrijd voor holebi's en transgenders enerzijds, en aan wie deze emancipatie tegenwerkte anderzijds. Çavaria stuurde vorige week de shortlist naar de pers. Uitreiking is op 15 januari.

Het is raar met de jaarlijkse prijzen. Het ene jaar hoor je dat ze beter zouden worden opgeborgen 'omdat er betere manieren zijn om iets onder de aandacht te brengen' en het andere jaar lopen ze als een trein. Ligt het aan de promotie? Dit jaar kon je op de website van çavaria alvast invullen wie jij de grootste homofoob en de grootste homofiel van het jaar vindt. Ik vind het nog altijd een interessante oefening. Je kan mijn voorkeuren lezen op facebookprijzen2011_Ali Salmi0001.jpg

Folieprijs

Çavaria: KV Mechelen, Racing Mechelen en de dienst Diversiteit van stad Mechelen pakten uit met de campagne 'Homofobie? Geen bal aan!' Beide voetbalploegen tooiden zich naar aanleiding van de Dag tegen Homofobie (17 mei) in roze shirts. Ook het stadhuis werd in het roze gestopt. Hiermee maakten de stad Mechelen en beide voetbalploegen een duidelijk statement tegen homofobie in de sport. Er komt ook een vervolg op deze campagne. Mijn commentaar: Dit zou mooi zijn, zeker omdat je dan Ali Salmi, de schepen die het allemaal heeft georganiseerd, op het podium kunt roepen. Eindelijk een moslim die op een positieve manier aandacht krijgt van de beweging en een duidelijk statement tegen de islamofobie in de holebitransgenderbeweging.

prijzen2011_hiv.jpgÇavaria: Liesbeth, Helen, Frankie, Thierry en Kenny uit het één-programma Hiv+ , stelden het moedige en belangrijke gebaar om een inkijk te geven in hun leven met hiv. Op die manier maakten ze hiv bespreekbaar en wilden ze tonen dat leven met hiv mogelijk is, ook al is de maatschappij soms hard voor seropositieve mensen. Mijn commentaar: Dat TV-programma was in 2011 een van de weinige constructieve bijdragen aan het hiv-debat.  Er was ook de bijeenkomst van çavaria op 26 november waar Yves Aerts op het einde verklaarde: "'Het stopt hier niet, het begint nog maar." Het zal nodig zijn want de beleidsmakers vinden het blijkbaar helemaal niet zo erg dat de epidemie in dit land beperkt blijft tot homomannen. Naar schatting leeft één op twintig homomannen reeds met hiv. Aan het huidig ritme zijn dat er weldra één op vijftien. Frankie Devuyst van de HIV VERENIGING BELGIË op mijn facebook: "Ik hoop dat we op 1 december 2012 niet opnieuw allemaal samen collectief verwonderd zullen zijn over de stijgende infecties. De aanpak van hiv & aids in België duurt vééél langer dan een regeringsvorming en we weten allemaal hoe lang deze heeft geduurd."
Foto: enkele deelnemers aan het programma op de boekenbeurs bij de voorstelling van het boek.

prijzen2011_Robert Biedron Ania Grodzka .jpgÇavaria: Robert Biedron en Ania Grodzka zijn een holebi- en een transactivist, op 9 oktober 2011 verkozen in het Poolse parlement. Dit is een hoopgevend signaal voor dit strenge  rooms-katholieke land, dat de laatste jaren een sterke vooruitgang heeft gekend maar nog steeds de traditie en reputatie heeft niet homo- of transvriendelijk te zijn. Mijn commentaar: Een kletterende overwinning. Oost-Europa blijft met de vele problemen in Afrika misschien een beetje onderbelicht op homogebied maar dit is een opsteker.

Fobieprijs

prijzen2011_Winterland.jpgÇavaria: De plegers van homo- en transfoob geweld in 2011. Het afgelopen jaar deden zich enkele voorvallen van geweld tegen holebi's voor in ons land. Een doordachte aanpak dringt zich op. Mijn commentaar: U zegt daar zoiets, een doordachte aanpak.  Als het homofoob geweld door daders op straat gepleegd wordt staat iedereen op de achterse poten. Dat was, op facebook althans, ook het geval toen een Lommels homokoppel hard werd aangepakt op de plaatsellijke winterkermis in Hasselt. Er was bijna een kus-actie als protest daartegen maar het management van Winterland wist van aanpakken: ze gingen meteen in de tegenaanval en beschuldigden het koppel ervan de agressie te hebben uitgelokt en zich te hebben misdragen.  De beweging liet zich gewillig in de war brengen en van ondersteuning van het koppel was nauwelijks sprake.  Als mannen in stropdas of in uniform via advocaten en persberichten de slachtoffers tegenspreken zijn we blijkbaar veel minder geneigd om het voor hen op te nemen. Het zal je maar overkomen: eerst slachtoffer van geweld en daarna van het wantrouwen van de organisaties die er zo prat op gaan voor jou op te komen.

prijzen2011_Dorine Chamon.jpgÇavaria: Dorine Chamon, Vlaams Adoptieambtenaar (Vlaamse Autoriteit inzake Adoptie). In 2006 werd adoptie in de Belgische wet opengesteld voor paren van gelijk geslacht. In 2011 is het nog steeds onmogelijk voor een holebikoppel om een buitenlands kind te adopteren. Vlaanderen werkt immers enkel samen met herkomstlanden die weigeren om kinderen bij holebiparen te plaatsen. Mevr. Chamon speelt een sleutelrol in het adoptiebeleid maar blijft weigerachtig staan tegenover de vraag om samenwerking aan te gaan met landen die wel open staan voor adoptie door holebi's. Die zijn er wel degelijk, bv. in de Verenigde Staten. Ook holebikoppels die voor  zelfstandige adoptie kiezen, vangen bot. Mijn commentaar: een dossier dat al jaren aansleept. Sedert de Staten-Generaal voor Adoptie van eind 2009 is er blijkbaar nog niet veel veranderd.

prijzen2011_Jan Roegiers.jpgÇavaria: de Wetgevende Raad van St. Petersburg heeft een wetsvoorstel gemaakt dat alle "publieke uitingen en acties die bedoeld zijn om pederastie, lesbianisme, biseksualiteit en transgenderisme onder jongeren te promoten", te verbieden. Als dit wet wordt, zal iedere uiting van homoseksualiteit strafbaar worden en zullen verenigingen van seksuele minderheden verboden zijn. Dit zou een schending zijn van de aanbevelingen van de  Raad van Europa over holebi- en transrechten, die in 2010 ook door Rusland werden ondertekend. Mijn commentaar: de zoveelste homofobe wet die het succes in Polen relativeert. Vlaams parlementslid Jan Roegiers trekt het zich alvast ook aan.

De Winnaars

De prijzen werden uitgereikt op de Nieuwjaarsreceptie van çavaria op 15 januari. De Folieprijs ging naar KV Mechelen, Racing Mechelen en de dienst Diversiteit van stad Mechelen. De Fobieprijs naar De plegers van homo- en transfoob geweld in 2011.

04-03-10

Bondsvoorzitter ontvangt Pink Devils

foto-Pink-Devils-De-Keersmaecker-22

Homo’s en voetbal, dat is zoiets als water en vuur: die gaan niet samen, althans niet bij een groot deel van de publieke opinie en de profwereld.  Voorbeelden zijn legio : pesterijen, spreekkoren, uitsluiting, angst om samen te douchen, weigeren aan homofobiecampagnes mee te werken,… iedereen weet verdomd goed waarover het gaat.

Wij, de Pink Devils, weten het ook.  We hebben het zelfs al, in beperkte mate weliswaar, aan den lijve ondervonden (figuurlijk dan toch, het zou er nog aan mogen mankeren…).  Maar we willen er rotsvast iets aan doen.  Hoe eraan beginnen, da’s meestal de moeilijkste stap.  Moeten we elke eersteklassevoetballer die al eens een homo-onvriendelijke uitspraak heeft gedaan, een stamp onder zijn kl**** geven?  Moeten we de moraalridder gaan uithangen, en elke lokale voetbalclub haar spelers aan een kruisverhoor onderwerpen?  Neen, zo moet het niet.  We moeten het constructief aanpakken.

En nu ga ik enkele maanden terug in de tijd.  Een 'oudgediende' van onze ploeg (oud is niet het goede woord, eerder een verstandige mede-stichter die ons de juiste hints gaf) raadde ons aan het een beetje hoger te proberen.  Zo hoog mogelijk in feite.  Je wist al snel wat hij bedoelde.  Onder het motto 'Waar een wil is, is een weg' en 'Alle wegen leiden naar de Houba de Strooperlaan', was een gesprek met de Koninklijke Belgische Voetbalbond eigenlijk verrassend snel geregeld, wat we als een positief signaal zagen.

Zoals Racisme

Sommige spelers waren wel verrast.  “Is dat écht waar, mogen we naar de Bond?”  Het ging van 'verrassend' naar 'een unieke kans'.  Nu, er naartoe gaan is één, iets concreets te vertellen hebben is nog iets anders.  Wat mogen we in feite verwachten van zo’n gesprek?  We staken even de koppen bij mekaar en wisselden van gedachte.  Het voornaamste is om als volwassen mensen te praten over de problematiek waarvan sprake in de openingsparagraaf.  Pas als het probleem wordt aangekaart en erkend, kunnen er oplossingen gezocht worden.  Daar gaat het hem uiteindelijk over. Daarover waren we het unaniem eens.  Het is zoals racisme, dat 20-30 jaar geleden ook diep ingebakken zat in het voetbal, maar door gerichte acties heel positief geëvolueerd is.  Het is die weg die homodiscriminatie ook zal moeten afleggen om voorgoed te verdwijnen uit de voetbal- en sportwereld.

Luisterend oor

Genoeg theorie, nu de praktijk.  Op een druilerige maandagnamiddag, zaten 5 spelers aan tafel bij Bondsvoorzitter Francois De Keersmaecker.  Sommigen onder ons, namen een dag verlof of stopten gewoon wat vroeger met werken (“Sorry baas, maar er zijn nu éénmaal af en toe belangrijker dingen in ’t leven”).  We waren goed op tijd, al was het Bilal, nota bene onze Brusselse speler, die even verstringeld zat in de metro.  Francois De Keersmaecker bleek een zeer vriendelijk man, met wie we vrij snel op dezelfde golflengte zaten.  Hij had een luisterend oor naar de problematiek die we aanhaalden, en toonde zijn wil om op een constructieve manier tot oplossingen en actiepunten te komen.  Dat apprecieerden we enorm.  Voor we het goed en wel beseften, zaten we al een uur te praten.  Als slot mocht een foto niet ontbreken.  Koen had er gelukkig aan gedacht zijn fototoestel mee te nemen.  En dan was het tijd om door te gaan.  We praatten nog even onder ons vijven na, en zaten al meteen vol ideeën.  We spraken af om hier geen gras over te laten groeien, en kortelings terug samen te komen.

Concreet zullen wij onze ideeën en actiepunten op papier zetten, wat als basis zal dienen voor verdere samenwerking.  Meer kunnen we op dit moment ook niet verklappen.  Maar dat het balletje is beginnen rollen, daar zijn we al rotsvast van overtuigd.  En dat was tenslotte toch onze doelstelling, niet?

Letterlijk overgenomen van de Pink Devils

14:12 | Permalink | Tags: sport |  Facebook |

09-02-10

Spreken over de Stilte in de Sportwereld

We hebben - alle verhoudingen in acht genomen - niet te klagen over de recente ontwikkelingen. De sociale en juridische gelijkheid voor LGBT's gaat vooral in de Parler du silence001Westerse Wereld vooruit. En toch hebben we ook hier achtergebleven gebieden, zoals de sport.  In Canada lanceert 'la Fondation Émergence' naar aanleiding van de Winterspelen een nieuwe campagne over holebi's in de sportwereld.

Titel van de campagne is 'Spreken over de stilte' Het hoogtepunt wordt gepland op 17 mei, de datum die meer en meer erkend en gebruikt wordt als de Internationale Dag tegen Homofobie. We kennen het fenomeen: waar zitten de holebi-sportmensen? Ik schreef het al eerder: de voetbalsport heeft een Will Ferdy nodig. In een enquête van Sport Voetbalmagazine vonden 67,8 procent van de Belgische topvoetballers dat er in het voetbal geen plaats is voor homo's.

Wetenschapper en activist Bart Eeckhout: "Geen enkele andere activiteit heeft wellicht een hogere maatschappelike status wereldwijd dan de sport, die in veel gevallen de religie en heldenverering van vroeger heeft vervangen. Geen enkele andere dagelijkse activiteit ook is zo beslissend als het gaat om de dwingende sociale constructie van genderpatronen en -normen. (...) Wat betekent het als een zwarte jonge atlete die goud wint op de Wereldkampioenschappen Atletiek het voorwerp wordt van een schimmig pseudowetenschappelijk onderzoek dat moet bepalen of ze wel 'honderd procent' of een 'échte' vrouw is? Waarom wordt er in de sportwereld alleen ruimte gemaakt voor 'normale Bart_Eeckhout001mensen' die 'volledig' het een of het ander zijn? Net omdat sport wereldwijd mensen samenbrengt en met elkaar confronteert, net omdat sport algemene maatschappelijke processen en verhoudingen op een verhevigde manier weergeeft, is het een van de belangrijkste terreinen waarop onze beweging moet opboksen tegen zowel het rigide denken over gender als de latente en soms patente homofobie. Zolang we er niet in slagen de dominante reflexen over gender en seksualiteit in de sportwereld bij de sturen, zijn alle pogingen tot maatschappelijke integratie van holebi's en transgenders maar schone schijn. De fabriek van stereotype mannelijkheid en vrouwelijkheid blijft intussen op volle toeren draaien."

De campagne gebruikt twee blikvangers: Hockey als wintersport en voetbal als zomersport. Het promotiemateriaal wordt gratis ter beschikking gesteld en kan via de website besteld worden.

Bron: Gay Kosmopol en 'Pink Power, Geschiedenis en toekomst van de holebibeweging'

20:45 | Permalink | Tags: sport, homofobie |  Facebook |